An other Christian WordPress.com site – Een andere Christelijke WordPress.com site

Posts tagged ‘Christenheid’

Is de Beleidvolle Slaaf van de JG Gods enige instrument

On Bijbelvorsers Webs, Bijbelvorsers from the Association of Bibleresearchers wrote on January 21, 2011 at 8:49 am:

Op Bijbelvorsers Webs, Bijbelvorsers van de Vereniging voor Bijbelstudie schreef in Januari 2011, 21, om 8:49 am:

Bijbelvorsers

Member
Posts: 16

World headquarters of the Watch Tower Bible & ...

World headquarters of the Watch Tower Bible & Tract Society of Pennsylvania, Brooklyn, New York, U.S.A. (Photo credit: Wikipedia)

Indien de Jehovah Getuigen de voorkeur van God zouden genieten en de enige organisatie zou zijn die Gods zegen geniet en als enige aanspraak kan maken op een door God volledig erkend en geleid orgaan “de Beleidvolle slaaf” is het vreemd dat dit middel van God om met de mensheid te communiceren zo veel mis- of versprekingen of vergissingen zou maken, alsook zo veel wijzigingen moet aanbrengen. Waarom zou God niet dadelijk het juiste ‘licht’ brengen?De JG zouden graag hebben dat de mensen al die talrijke fouten van de Watchtower Society in hun volledig bestaan naar loutere menselijke onvolkomenheid zouden toeschrijven. In wezen is dat juist. De vele niet uitgekomen voorspellingen en de vele zaken die ze eerst als waarheid claimden en daarna vervingen door een andere waarheid waren bedenkingen van mensen. Maar aan de ander kant beweren zij het spreekorgaan van God te hebben. En worden mensen die het niet volledig eens zijn met de beweringen van het overkoepelend orgaan uitgesloten. Zij proberen dan dikwijls zulke Uitkijktoren mislukkingen naar de fouten van Bijbelse figuren zoals Koning David te vergelijken en de apostels van de eerste eeuw. Wat JGn verzuimen te herkennen is dat mensen, als individuen, altijd al persoonlijke fouten gedaan hebben en altijd zullen doen doordat zij hier op aarde in het huidige stelsel leven als onvolmaakte mensen. David, Mozes, Petrus, Paulus en vele anderen maakten fouten zoals elk van ons ook nog fouten maakt. Alle Christenen doen dat vandaag ook. Zelfs het Regerende Lichaam van de Getuigen van Jehovah maken fouten als onvolmaakte mannen. Niemand van gewone stervelingen kan daar aan ontsnappen.

Noch in de Katholieke Kerk waar men spreekt van de onfeilbaarheid van de Paus, noch bij de Getuigen van Jehovah waar men eigenlijk spreekt van een evenzeer onfeilbaar heersende groep; “de beleidvolle slaaf“.

Charles Russell gaf zijn lezers de waarschuwing om op de hoede te zijn voor enige vorm van organisatie. Voor hem was het trouwens iets volledig onnodig. (“hoed U voor organisatie. Het is volkomen onnodig. De Bijbelse regels zijn de enige regels die U nodig heeft. Tracht niet het geweten van anderen te binden, en sta anderen niet toe het uwe te binden. Geloof en gehoorzaam in zo verre als U Gods woord kunt begrijpen” – Zion’s Watch Tower, 15 September 1895, blz 216, uitgegeven door Charles T. Russel)

Dat niemand de Bijbel zou kunnen begrijpen, tenzij hij luistert naar wat het Besturend Lichaam van Jehovah’s Getuigen in Brooklyn aan uitleg geeft,  haalt geheel Gods macht naar beneden. Het zou namelijk een ontkenning zijn van de mogelijkheid voor de Kracht van God, de Heilige Geest, rechtstreeks in te werken op naarstige zoekers. Nochtans wordt er in Gods Woord duidelijk gemaakt dat iedereen die zoekt ook werkelijk zal vinden.

Indien het die  “getrouwe en beleidvolle slaaf” is die zou aangesteld zijn om “geestelijk voedsel te verstrekken” en “geestelijke leiding” te geven (WT15/10/95) dan kan men de vraag stellen waarom deze ‘beleidvolle slaaf dan toch nog zo vele dingen eerst zus zei en daarna zo zei. Met hun bewering is de basis gelegd voor het gezag van een heersende klasse. In de gedachtegang wordt deze klasse vervolgens gelijkgesteld met “de organisatie”, waarnaar wordt opgezien voor leiding. Jehovah’s Getuigen komen aan de deur, zoals zij zeggen, om mensen “de Bijbel uit te leggen” Dit “uitleggen” opent de weg naar het gezag van de bron van deze hulp en uitleg, het Wachttoren Genootschap.

English: "Pay Attention to Yourselves and...

English: “Pay Attention to Yourselves and to All the Flock” 1991, Watch Tower Bibel And Tract Society Of Pennsylvania Polski: “Zważajcie na samych siebie i na całą trzodę” 1991, wyd. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe (Photo credit: Wikipedia)

Als wij echter goed lezen in het Nieuwe Testament vinden wij dat Jezus de weg en de waarheid is. (Johannes 14:6). Diegenen die bereid zijn om tot hem te komen zullen ook dichter bij God kunnen komen. En Jezus heeft ons ook geleerd te bidden tot zijn Vader, ons duidelijk makend dat wij rechtstreeks tot God konden praten en ook van Hem duidelijk antwoorden zouden kunnen krijgen. Nergens blijkt dat men over moet gaan tot collectiviteit. Alsook wordt er nergens gewag van gemaakt dat men zou moeten gaan afhangen van een heersende groep of een gemeenschap van alles bepalenden. Wel wordt er aangeraden één van geest in Christus te zijn. Maar dat hoeft niet persé in te houden dat men al zijn eigenheden opzij moet zetten en niet meer zelf zou kunnen mogen denken. Het één zijn in Christus kan de wijze van Christus navolgen inhouden.

Als the Watchtower’s Governing Body volgens de JG “anointed and directed by God Himself”, gezalfd en geleid door God wordt kan men toch vragen stellen waarom zij zo vele versprekingen of missingen hebben begaan in het verleden.

Als wij ontdekken dat die beslissingen soms geheel omgekeerd moesten worden, veranderd of dat de leden ze gewoon moesten laten vallen, of dat de organisatie zich er voor moest verontschuldigen dan kan men toch vragen stellen bij de hand achter die organisatie. Zou men dan niet eerder kunnen zeggen dat wij duidelijk kunnen zien dat om te beginnen God nooit achter hen was.  Zou God achter zulk een regelmatig vergissende gemeenschap staan of was Hij duidelijk nooit achter deze vele verkeerde Uitkijktoren beleidenden ondanks de vele tegengestelde beweringen?

Interessant om te lezen is:

 

Waarop wij antwoordden:

English: (Quoted from Jehovah's Witnesses--Pro...

English: (Quoted from Jehovah’s Witnesses–Proclaimers of God’s Kingdom (1993), Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, p. 661. Original.) (Photo credit: Wikipedia)

Charles Taze Russell was nooit geassocieerd met de organisatie van de Getuigen van Jehovah. Russell geloofde niet in zulk een organisatie. Het negatief denken lag hem ook niet aan het hart en hij zou dus niet achter zulk een doemdenken van de JG staan. Hij geloofde niet in het “Goede Nieuws” welk zulke slechte tijdingen van geweldige smart voor het merendeel van de mensen zou omvatten, dat wil zeggen dat zij die niet tot een welbepaalde organisatie zouden behoren dat zij eeuwig in Armageddon vernietigd zouden worden. Russell onderrichtte nooit zulke dingen en zulks “Goed Nieuws” vertegenwoordigt bijna het tegendeel van de blije tijdingen van geweldige vreugde voor alle mensen dat Russell preekte.

Lezers moeten er zich bewust van zijn dat reeds vanaf het begin er ‘strubbelingen’ waren in die zogenaamde organisatie. Binnen enkele maanden nadat Russell stierf trokken al enkele Bijbel Studenten hun steun weg van de “nieuwe organisatie” van Rutherford. Voor de overigen valt het opdat het merendeel van de Bijbel Studenten niet beseften wat Rutherford tot de jaren 1920 deed. Zodra Zions Wachttoren onder de controle van Rutherford kwam, deden er zich scheuringen voort, zelfs toen de organisatie zich later als Getuigen van Jehovah profileerde, vielen er mensen uit de gratie of gingen weg van de organisatie, om zelf verder het Woord van God te verspreiden. Aldus gaat de bewering niet op dat de JG de enige groepering in de Christenheid zou zijn waar geen scheuringen of andere groepen uit zouden zijn ontstaan.

Tegen 1930 had de meerderheid van de vroegere BijbelStudentbeweging de nieuwe organisatie van Rutherford en zijn nieuwe gospel afgekeurd. Het was dat wat veroorzaakte dat Russell zijn nieuwe organisatie “de Getuigen” van Jehovah in de jaren 1931 benoemde, om zijn nieuwe organisatie van de oude Bijbel Studentbeweging te onderscheiden.

+

Vindt aanvullend:

Kleine kudde en beleidvolle slaaf

Gehoorzaamheid beter dan offers

Getuigen van Jehovah, Data en Waarheid

Eenheid van spreken onder de loep genomen

+++

Uit de oude doos: Belgische Bijbelstudenten op het Wereldwijde Net

Mits de website van de Vereniging voor Bijbelstude zal worden opgegeven willen wij toch nog enkele artikelen bewaren voor het nageslacht en ons eigen archief.

In 2010 schreven wij de 25ste oktober om 4:44 am:

De Belgian Biblestudents – Belgische Bijbelstudenten zijn nu ook op het wereldwijde net te vinden.

First article for the opening of the WordPress site of the Belgian Bible Students - Eerste artikel bij de opening van de WordPress site van de Belgische Bijbel Studenten

November 2005
First article for the opening of the WordPress site of the Belgian Bible Students – Eerste artikel bij de opening van de WordPress site van de Belgische Bijbel Studenten

De Belgian Biblestudents of Belgische Bijbelstudenten waren midden van 2010 over gegaan om zich meer kenbaar te maken. Hiertoe leek het Wereldwijde Internet de ideale manier. Op 2 Juli 2010 brachten zij Getuigen voor God en Christus op de Microsoft Networks Space van Bible Students from Belgium Bijbelstudenten uit België – Windows Live Space .
Nu zijn zij echter geconfronteerd geworden dat deze wijze van publiceren via Windows Live opgeheven wordt. Daarom hebben zij ook de overstap gewaagd naar de update en verandering naar  WordPress.  Nu blijkt echter dat de teksten die op  Windows Live Space  waren geplaatst niet automatisch konden overgebracht worden op het nieuwe platform. Hiertengevolge moeten wij al de teksten nu manueel overbrengen welk nog een tijdje in beslag zal nemen.
Graag wensen wij al de lezers van dit platform ook al uit te nodigen op onze pagina’s. Iedereen is welkom bij  de Belgische/Belgian Biblestudents: Belgian Biblestudents – Belgische Bijbelstudenten .
"Vele kerken" one of the first articles by the opening of the WordPress site Belgian Bible Students - Tussen de "Vele kerken" konden de Belgische Bijbelstudenten sinds 2011 op een WordPress site de mensen aanspreken

“Vele kerken” one of the first articles by the opening of the WordPress site Belgian Bible Students – Tussen de “Vele kerken” konden de Belgische Bijbelstudenten sinds 2011 op een WordPress site de mensen aanspreken

De komende dagen zullen wij een beeld trachten te scheppen van de reden waarom er zo veel verschillende kerken zijn en waarom doorheen de geschiedenis van het Christendom er steeds mensen waren die er de voorkeur aan gaven zich enkel te houden aan het Woord van God in plaats aan de vele geschriften die er doorheen de geschiedenis ontstonden rond religie en God. Wij zullen laten zien waarom er veel theologen de verkeerde kant uitgingen en zand in de ogen strooiden van vele mensen.

Voor hen die werkelijk willen te weten komen wat God van hen verlangt is het niet slecht om te beseffen wat er door de eeuwen heen verkeer is gegaan en waar de klepel hangt.
De Belgische Bijbelstudenten hopen met hun overzicht van de Geschiedenis van het Christendom en de Christenheid een beeld te scheppen van de positie van de student van de Bijbel.
Dus kijk de komende dagen uit naar artikels over de invloeden van de Hellenisten, Renaissance, de Hervormingsbeweging, Campbell, Thomas, Russell en andere op Belgian Biblestudents – Belgische Bijbelstudenten.

 +++

Eerste Eeuw van het Christendom

Geschiedenis van het Christendom

1. De vroege dagen van het Christendom

1.1. Eerste Eeuw van het Christendom

Toen Jezus (Yeshua) op deze Wereld rond liep sprak hij over het Woord van God dat gegeven werd  aan de mensen door het geschrift in de Heilige Boeken. Tijdens zijn gehele dodelijk leven ter wereld, met inbegrip van de twee of drie jaar van zijn actief ministerie, leefde Christus als godsvruchtige Jood, zelf waarnemend, en aandringend op zijn aanhangers om ook de bevelen van de Wet waar te nemen (Mattheüs 23:3). Het algemene van het zijn onderwijs, zoals dat van zijn voorloper, was de benadering van het „Koninkrijk van God“,niet alleen betekenende dat de regel van oprechtheid in het individuele hart ligt (het „koninkrijk van God is binnen u“ – Lukas 17:21), maar ook in de Kerk (zoals duidelijk uit vele van de gelijkenissen) welke hij zou oprichten.[1]

Jarenlang hadden vele mensen die boekrollen bestudeerd. Jezus zijn discipelen, de apostelen schreven een verslag over het leven van Jezus en over de dingen die zij deden om Jezus bekend te maken in de wereld. Hun brieven werden gelezen door velen en heel wat aanhangers van Christus, die als beweging als de Israëlitische sektede Weg” bekend stond, bestudeerden die geschriften van deze apostels. Voor hen was de gehele geschiedenis van de Joden zoals die in het Oude Testament gedetailleerd wordt iets dat zij met volgende generaties moesten delen. Wanneer dit gelezen werd in het licht van andere gebeurtenissen moest het voor hen duidelijk een geleidelijke voorbereiding voor het prediken van Christendom zijn. De nieuwe godsdienst die in bestaan kwam na de dood van Jezus en na de dag van Pinksteren, in 29 G.T., werd eerst geheel beperkt tot de synagoge, en hun leden hadden nog een groot aandeel van Joodse exclusiviteit; de Wet lezend, besnijdenis uitoefenend, en aanbidding in de Tempel, evenals in de Opperkamer in Jeruzalem.

Lange tijd beschouwde het Christendom zich als deel van het Judaïsme. Apostelen waren als Jezus Joden en beschouwden zich nog als Joden. De aanhangers van Christus en degenen die studenten van het onderwijs van Jezus de Nazareen werden en gedoopt werden overwogen om deelgenoten te worden van één of andere communiën, van het lichaam van Christus. Zij hadden hun centrum in Jeruzalem[2] de stad die God aan Zijn mensen had beloofd.

In de eerste eeuw waren de discipelen betrekkelijk gering in aantal. Hun Leider, Jezus, was als een vermeende oproerling terechtgesteld. Aanvankelijk werden die aanhangers van de Jood Jezus nog aanschouwd als deel van de joodse religie die vast in het zadel zat en in Jeruzalem haar luisterrijke tempel had waar zij ook terecht konden.

Rabbijn Jezus leest voor uit de Thora

De eerste christelijke gemeente in de wereldgeschiedenis bestond uit natuurlijke joden en proselieten en werd in 33 G.T. in Jeruzalem opgericht. Met Pinksteren 33 G.T. bevonden zich in Jeruzalem ook joden uit Kappadocië en uit Pontus (Handelingen van de Apostelen2:9). Het kan zijn dat enkele van deze joden uit Pontus die Petrus’ toespraak hoorden, christenen werden en naar hun eigen gebied terugkeerden. Waarschijnlijk verbreidde het christendom zich tengevolge van de aanwezige Kappadociërs al vroeg naar Kappadocië, en werd Petrus zijn eerste brief aan hen en aan „de tijdelijke inwoners die verstrooid zijn in Pontus” en in andere streken van Klein-Azië gericht.(1Petrus 1:1).

In de eerste eeuw bestonden er overal in de omliggende heidense natiën joodse gemeenschappen. Die gemeenschappen hadden synagogen waar mensen geregeld bijeenkwamen om de Schrift te horen voorlezen en bespreken. Aldus waren vroege christenen in staat om voort te bouwen op de religieuze kennis die mensen reeds bezaten (Handelingen 8:28-36; 17:1, 2).

Geleidelijk aan verspreide het Goede Nieuws van het Koninkrijk van God zich en kwamen de volgelingen van Jezus Christus onder goddelijke leiding als christenen bekend te staan. Deze term werd voor het eerst in Syrisch Antiochië gebezigd, van waaruit Barnabas en Paulus, vergezeld van Johannes Markus, aan hun eerste zendingsreis begonnen. (Handelingen 11:26).

Ware christenen deden hun uiterste best om dit goede nieuws, dat een begrip omtrent het heilige geheim bevatte, in „heel de schepping die onder de hemel is” te prediken (1Korinthiërs 2:1; Efeziërs 6:19; Kolossenzen 1:23; 4:3, 4). De apostelen en de andere eerste christenen hebben in dit opzicht een duidelijk voorbeeld gegeven. In Handelingen 5:42 lezen wij over hun activiteit: „Zij bleven zonder ophouden elke dag in de tempel en van huis tot huis onderwijzen en het goede nieuws bekendmaken.”

Het boek over de Handelingen van de Apostelen laat zien dat saamhorigheid voor de eerste christenen een belangrijk deel van hun aanbidding vormde. Wij lezen daar: „En dag aan dag waren zij eensgezind voortdurend in de tempel aanwezig en braken eensgezind het brood van huis tot huis, hun vlees etend met eenheid van hart. En zij loofden God en stonden bij het gehele volk in de gunst, diegenen die gered waren hun vlees etende met vreugde en eensgezindheid van hart” (Handelingen 2:46, 47).

Ook de apostel Paulus vroeg aan de gelovigen eensgezind vast te houden aan het geloof. „Laten wij zonder wankelen vasthouden aan de openbare bekendmaking van onze hoop, want hij die beloofd heeft, is getrouw” (Hebreeën 10:23). Voor hem en de andere apostelen was het duidelijk dat deze openbare bekendmaking zich niet beperkte tot uitingen tijdens bijeenkomsten van de gemeente (Psalm 40:9, 10). Een profetisch gebod om buiten de gemeente, tot de natiën, te prediken, kan gevonden worden in de woorden van Psalm 96:2, 3, 7, 10: „Vertelt van dag tot dag het goede nieuws van de redding door hem. Maakt onder de natiën zijn heerlijkheid bekend, onder alle volken zijn wonderwerken. Geef aan Jahweh/Jehovah glorie en sterkte. Gij geslachten der volken, families van gemeenschappen, brengt Jahweh/Jehovah, glorie en lof. Brengt Adonai Jehovah de glorie welke Zijn Naam toekomt, breng een offer en treed zijn voorhoven binnen. Verkondigt het onder de volken: ’Jehovah zelf is koning geworden.’” En inderdaad gaf Jezus in Mattheüs 28:19, 20 en Handelingen 1:8 Christenen het gebod tot alle natiën te prediken.

Op deze openbare prediking doelt Paulus in zijn verdere woorden tot de gezalfde Hebreeuwse Christenen: „Laten wij door bemiddeling van hem God altijd een slachtoffer van lof brengen, namelijk de vrucht der lippen die zijn naam in het openbaar bekendmaken” (Hebreeën 13:15). Het boek Openbaring laat ons zien dat ook de „grote schare” die uit alle natiën is bijeengebracht, uit personen bestaat die met een luide stem uitroepen: „Redding hebben wij te danken aan onze God, die op de troon is gezeten, en aan het Lam” (Openbaring 7:9, 10).

Christus had met zijn discipelen vaak vergaderd om hun geestelijk onderricht te geven, en na zijn dood zetten zijn leerlingen deze traditie voort. Zijn volgelingen kwamen bijeen, zoals op de pinksterdag in 33 G.T., toen de heilige geest werd uitgestort op degenen die aldus bijeenwaren. (Handelingen der Apostelen 2:1-4). De eerste Christenen hielden er aan zich, meestal in kleine groepen, te verzamelen en regelmatig ofwel in elkaars huis of in de synagoge samen te komen om het Woord van God te bestuderen. Het was voor de eerste joodse christenen niet moeilijk ordelijke, leerzame Bijbelstudiebijeenkomsten te houden, want het grondpatroon hadden zij in de synagogen waarmee zij vertrouwd waren. De fundamentele kenmerken van de in de synagoge geleide diensten werden door de christenen overgenomen voor hun samenkomsten, waar men de Schriften voorlas en uitlegde, elkaar aanmoedigde, bad en God loofde. (1 Korintiërs 14:26-33, 40; Kolossenzen 4:16). Soms was „een aanzienlijke schare” op hun bijeenkomsten aanwezig (Handelingen 11:26).

Zoals in de joodse synagoge was er in de christelijke gemeente ook geen afzonderlijk priesterschap noch een geestelijke die vrijwel alleen aan het woord was. In de synagoge stond het iedere vrome jood vrij een aandeel aan het voorlezen en uitleggen te hebben. Zo ook in de christelijke gemeente werd er verwacht van iedereen dat deze zijn steentje bijdroeg en moesten allen een openbare bekendmaking doen en elkaar tot liefde en voortreffelijke werken aansporen, maar dit moest op ordelijke wijze geschieden (Hebreeën 10:23-25). In de joodse synagoge onderwezen de vrouwen niet en oefenden zij geen autoriteit over mannen uit; op de christelijke vergadering deden zij dat evenmin. Eén Korintiërs hoofdstuk 14 bevat instructies voor de bijeenkomsten van de christelijke gemeente, en er blijkt duidelijk zeer veel overeenkomst te zijn met de gang van zaken in de synagoge. (1 Korintiërs 14:31-35; 1Timotheus 2:11, 12).

Evenals er in de vroege Kerk op het gebied van de verantwoordelijkheid om het evangelie op alle mogelijke manieren te verbreiden, geen onderscheid bestond tussen volle-tijdbedienaren en leken, was er in dit opzicht ook geen onderscheid tussen de seksen. Het stond onomstotelijk vast dat elke Christen was geroepen om een getuige van Christus te zijn, niet alleen door middel van zijn levenswijze, maar ook met zijn lippen. Iedereen moest een apologeet of verdediger van het geloof zijn, op zijn minst in die mate dat hij bereid was een goede uiteenzetting te geven van de hoop die hij bezat. En dit gold zeer nadrukkelijk ook voor vrouwen. Zij hadden een heel groot aandeel aan de bevordering van het christendom.

Verslagen van de vroege kerk vormen het bewijs dat zij de evangelieprediking niet alleen ernstig maar ook letterlijk opvatten. Zelfs de eenvoudigste leden waren boodschappers die de waarheid verbreidden.

De geschiedenis toont aan hoe de eerste christenen, ofschoon zij eerbiedige, ordelievende burgers waren, vastbesloten waren „geen deel van de wereld” te zijn maar toch door te zetten in hun predikingwerk, ook al bracht dit hevige vervolging over hen.

Het christendom groeide van binnenuit op een natuurlijke wijze door de sereniteit van toegewijde aanhangers van Jezus Christus. Het trok mensen aan door haar eigenlijke aanwezigheid en door de rust en vrede welke die Jezus’ volgelingen uitstraalden. Terwijl er geen professionele missionarissen waren die hun geheel leven wijden aan dit specifieke werk, was elke congregatie een missionaire maatschappij, en elke Christelijke gelovige missionaris, ontstoken door de liefde van Christus om zijn medemensen te bekeren. Het voorbeeld werd geplaatst door Jeruzalem en Antiochië, en door die broeders die, na het martelaarschap van Stefanus, „in het buitenland verspreid waren en over gingen tot het prediken van het Woord.“ (Handelingen 8:4; 11:19). Volders, en arbeiders in wol en leer, rustige en onwetende personen, waren de meest ijverige verbreiders van het Christendom, en brachten het eerst tot vrouwen en kinderen. [3] De vrouwen en de slaven introduceerden het in de huiskring. Het was de glorie van het evangelie dat aan de armen en door de armen werd gepredikt om hen rijk te maken. Origenus deelt ons mee dat de stadskerken hun missionarissen naar de dorpen stuurden. Elke Christen vertelde zijn buur, arbeider aan zijn medewerker, de slaaf aan zijn medeslaaf, de bediende aan zijn meester en bazin.

Het evangelie werd voornamelijk verspreid door de wijze van leven, het prediken en door persoonlijke betrekkingen; in belangrijke mate ook door Heilige Schrift, welke reeds vroeg werd verspreid en vertaald in diverse ‘tongen’, het Latijn (Noord Afrika en Italië), Syrisch (Curetoniaans en Peshito), en het Egyptisch (in drie dialecten, Memphitisch, Thebaisch, en Bashmurisch). De communicatie onder de verschillende delen van het Romeinse imperium van Damascus tot Groot-Brittannië was betrekkelijk gemakkelijk en veilig. De wegen die voor handel en voor de Romeinse legioenen gebouwd werden, dienden ook voor de boodschappers van vrede en de stille veroveringen van de Christenheid. De handel zelf op dat ogenblik, evenals nu, was een krachtig agentschap in het uitdragen van het evangelie en het verspreiden van de zaden van Christelijke beschaving tot in de verste delen van het Romeinse Rijk.

Hoewel verschillende caesars als tirannen regeerden, maakten de wetten in de eerste eeuw het gewoonlijk mogelijk ’het goede nieuws te verdedigen en wettelijk te bevestigen’. (Filippenzen 1:7).


[1] Origin of Christianity and its relation with other religions, Catholic Encyclopaedia, New York 1908

[2] Irenæus, “Adversus Hæreses, i. 26

[3] Celsus

+++

Gerelateerde artikels
  • In het begin van de geloofsgemeenschap gaven de volgelingen van Jezus zichzelf de naam van Nazarener-Netzerim-Natzraya. De talmoed verwijst enkele keren naar hen. dat zij als sekte aanschouwd werden valt op te maken aan het Twelth gebed dat door Gamiliel II was toegevoegd aan de Amidahn tegen de Sectairen, de Sekte van de Nazareners-Netzerim-Natzraya. In de talmoed zijn de vroege Messiaanse gelovigen Saduceeën genaamd en soms Essenen of zelfs Netzerim-Natzraya. Rashi maakte er werk van om de titel Netzerim-Natzraya te herstellen daar waar deze was verwijderd, volgens  What Were The Early Believers Called: HaDerech (The Way), The Natzari Sect, Netzerim-Natzraya, Jessaeans, Essene’s, Saducee’s, Christians or Nasaraeans? What Is There Place In Middle Judiasm? (paradoxparables.wordpress.com) waar men ook geschriften aanhaalt waar men meld dat de Nazareners essentieel niet verschilden van de Orthodoxe Joden, aangezien zij de gewoonten, gebruiken en doctrine beoefenden die door de Joodse Wet werden voorgeschreven; behalve dat zij in Christus geloofden. (Epiphanius, “Tegen Ketterijen,” Panarion 29 7 pp 41, 402)
    Zij geloofden in de herrijzenis van de doden en dat het heelal door God werd gecreëerd. Zij predikten dat God één is en dat Jezus Christus zijn zoon was. Zij waren geschoold in de Hebreeuws taal en lazen de Wet (die de Wet van Mozes of Mozaïsche Wet betekent). Vreemd genoeg wordt er dan een onderscheid gemaakt tussen ander Christus volgelingen of Christenen die zich niet hielden aan de Joodse riten, waarmee eigenlijk bedoeld werd op de nieuwe Christenen of gedoopte heidenen. “Daarom verschillen zij…van de ware christenen omdat zij tot nu [zo] Joodse riten als de besnijdenis volbrengen, sabbat en anderen”. (Epiphanius, “Tegen Ketterijen,” Panarion 29 7 pp 41, 402)
  • Ook Earliest (pre-Christian) Nazarenes: Pliny the Elder’s evidence en Earliest Nazarenes: Evidence of Epiphanius gaan in op de benaming van de volgelingen van de Jood Jezus Christus uit Nazareth welke daarom ook wel de Nazareners of Nazoreans (“Panarion 29″ by Epiphanius) werden genoemd. Maar zij werden voor een korte tijd eveneens aangeduid met de benaming “Jessaeans” voor zij in Antiochië als Christenen werden vernoemd. Ook vandaag vinden wij nog de niet-trinitarische Christelijke denominatie ‘Vrienden van de Nazareen’ of “Nazarene Friends”

    “While treating the name of the sect, we may deal here with a short notice by Pliny the Elder which has caused some confusion among scholars. In his Historia Naturalis, Book V, he says: We must now speak of the interior of Syria. Cœle Syria has the town of Apamea, divided by the river Marsyas from the Tetrarchy of the Nazerini; Bambyx, the other name of which is Hierapolis, but by the Syrians called Mabog. This was written before 77 A.D., when the work was dedicated to Titus. The similarity of the name with the Nazerini has led many to conclude, erroneously, that this is an early (perhaps the earliest) witness to Christians  (or Nazarenes) by a pagan writer. Other than this, be it noted, there is no pagan notice of Nazarenes.”
    “… Can Pliny’s Nazerini be early Christians? The answer depends very much on the identification of his sources, and on this basis the answer must be an unequivocal No. It is generally acknowledged that Pliny drew heavily on official records and most likely on those drawn up by Marcus Agrippa (d. 12 B.C.). Jones has shown that this survey was accomplished between 30 and 20 B.C. Any connection between the Nazerini and the Nazarini must, therefore, be ruled out, and we must not attempt to line this up with Epiphanius’ Nazoraioi. One may, however, be allowed to see the Nazerini as the ancestors of today’s Nusairi, the inhabitants of the ethnic region captured some seven centuries later by the Moslems. …” (Neil Godfrey)
    “… everyone called the Christians Nazoraeans, as they say in accusing the apostle Paul, “We have found this man a pestilent fellow and a perverter of the people, a ring-leader of the sect of the Nazoraeans.”  And the holy apostle did not disclaim the name – not to profess the Nazoraean sect, but he was glad to own the name his adversaries’ malice had applied to him for Christ’s sake. For he says in court, “They neither found me in the temple disputing with any man, neither raising up the people, nor have I done any of those things whereof they accuse me. But this I confess unto thee, that after the way which they call heresy, so worship I, believing all things in the Law and the prophets .””

Tag Cloud

The Eccentric Fundamentalist

Musings on theology, apologetics, practical Christianity and God's grace in salvation through Jesus Christ

John 20:21

"As the Father has sent me, so I am sending you."

The Biblical Review

Reviewing Publications, History, and Scripture

Words on the Word

Blog by Abram K-J

Bybelverskille

Hier bestudeer ons die redes vir die verskille in Bybelvertalings.

Michael Bradley - Time Traveler

The official website of Michael Bradley - Author of novels, short stories and poetry involving the past, future, and what may have been.

BIBLE Students DAILY

Be faithful unto death, and I will give you the crown of life. – Revelation 2:10

God's Simple Kindness

A place to share your daily blessings

takeaminutedotnet

All the Glory to God

Religieus Redeneren

Gedachten en berichten over hedendaags (on)geloof

Jesse A. Kelley

A topnotch WordPress.com site

JWUpdate

JW Current Apostate Status and Final Temple Judgment - Web Witnessing Record; The Bethel Apostasy is Prophecy

Sophia's Pockets

Wisdom Beyond Walls

ConquerorShots

Spiritual Shots to Fuel the Conqueror Lifestyle

Examining Watchtower Doctrine

Truth Behind the "Truth"

Theological NoteBook

Dabbling into Theology

sowers seed

be careful 'how you hear'

Next Comes Africa

If I take the wings of the morning, and dwell in the uttermost parts of the sea; Even there shall thy hand lead me, and thy right hand shall hold me - Psalm 139: 9,10

friarmusings

the musings of a Franciscan friar...

%d bloggers like this: