An other Christian WordPress.com site – Een andere Christelijke WordPress.com site

Posts tagged ‘De Weg’

Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #3 Van een bepaalde wereld zijnde

Vier rooms-katholieke bisschoppen: nuntius Karl-Josef Rauber, kardinaal Danneels die vele misbruiken in zijn Katholieke Kerk toedichte, Roger Vangheluwe die zich aan meerdere jongeren vergreep, en Jozef De Kesel die er soms erg lichtzinnig over beschuldigingen ging

Als wij rondom ons kijken en de vele kerken waarnemen, moeten wij eens na gaan hoe die kerkleiders zich gedragen. Leven zij wel zoals zij prediken en van hun gelovigen vragen te leven? De laatste jaren hebben wij enorm veel over schandalen in die grote kerken gehoord. Vooral de Katholieke Kerk bracht een enorme hoeveelheid pedofiele activiteiten met met pedoseksualiteit en kindermisbruik aan het licht.

Natuurlijk mogen wij nooit vergeten dat het steeds mensen zijn die bepaalde daden stellen. Omdat iemand in een gemeenschap iets verkeerd doet is daarom nog niet de hele gemeenschap slecht. Maar wel moeten wij vragen stellen wanneer het overkoepelend orgaan of de leiding van de geloofsgemeenschap bepaalde afschuwelijke misstappen van hun geestelijken in de doofpot wensen te steken. Dan is er iets grondig mis met die geloofsgemeenschap.

Steeds moeten wij bewust zijn van wat mensen rondom ons doen en na gaan of dat volgens de leer van Christus is. Indien niet zo, mogen wij er op aan dat dat niet de juiste mensen zijn voor ons om contact mee te houden of in hun kring te vertoeven. Als wij kinderen hebben moeten wij er ook op toe zien dat zij de juiste vrienden hebben. Want een vriendenkring kan veel bepalen in het verloop van de opvoeding van het kind en in het al of niet de juiste weg op gaan of op het verkeerde pad te belanden.

Wij moeten er bewust van zijn dat zelfs bij diegenen die zich christen noemen heet goed mogelijk is dat er personen bij zijn die alles behalve goed zijn voor ons en zelfs een gevaar inhouden voor ons.

In de eerste eeuw van onze huidige jaartelling waarschuwde de apostel Paulus al voor mogelijke afdwalingen van de ware leer die Jezus Christus verkondigde. Zoals Paulus een zeer devote Jood was, behoorden de ander apostelen van Jezus met hun leider tot het Jodendom. Voor hen stond hete vast als een paal boven water dat er slechts één Ware God was, de God van Israël, die ook de God van Abraham was. Jezus heeft steeds over Die Ene Ware God gesproken en heeft aangegeven dat hij door die God gezonden was om de weg te tonen naar die God en naar Die God Zijn Koninkrijk. Nooit heeft Jezus het leiderschap opgeëist. Voor hem was het klaar dat hij niets kon doen zonder Die Ene Ware God, die hem de autoriteit gegeven had om in Zijn Naam te spreken en te handelen.

Mattheus 28:161820: 16 De 11 discipelen gingen naar Galilea,+ naar de berg waar Jezus met ze had afgesproken.+ 17 Toen ze hem zagen, gingen ze hem eer bewijzen,* maar sommigen twijfelden. 18 Jezus kwam naar ze toe en zei: ‘Ik heb alle autoriteit in de hemel en op aarde gekregen.+ 19 Ga dus en maak discipelen van mensen uit alle volken.+ Doop ze+ in de naam van de Vader en van de Zoon en van de heilige geest, 20 en leer ze om zich te houden aan alles wat ik jullie heb opgedragen.+ En weet: ik ben met jullie, alle dagen, tot het einde van het tijdperk.’*+

Alles wat Jezus onderrichte kwam van zijn hemelse Vader en niet van Jezus zelf. Zo ook vervolgden de leerlingen van Jezus met die leerstellingen van Jezus door te geven. Zoals Jezus regelmatig de woorden van de vroegere profeten aanhaalden, deden de leerlingen van Jezus gelijkwijze. Telkens werden die oude geschriften aangehaald omdat de mensen zouden herinneren wat God in vroegere tijden had gezegd. Dat geopenbaarde hoorde opgenomen te worden in onze geest en hart en diende om ons tot leiding te zijn in deze en toekomende dagen.

2 Petrus 3:1, 2: 3 Lieve vrienden, dit is al de tweede brief die ik jullie schrijf. Hierin stimuleer ik, net als in mijn eerste brief, jullie vermogen om helder te denken door jullie dingen in herinnering te brengen,+ zodat jullie zouden terugdenken aan de woorden die vroeger door de heilige profeten gesproken zijn* en aan het gebod van de Heer en Redder dat door de* apostelen is overgebracht.

Dat door Jezus en zijn apostelen overgebrachte moet het geloof vormen in Jezus, in Jezus zijn werken en in de werken van God. Jezus zorgde voor de grondvesten van het ‘vernieuwde geloof’ waartoe de apostelen hun steentje toe bijdroegen en dat wij moeten aanschouwen als een onderdeel van het werk van Christus of zelfs van het Lichaam van Christus. Dat Lichaam van Christus moet bestaan uit de vele gelovigen uit vele landen en culturen, die samen gemeen hebben dat zij die Nazareense Joodse leermeester volgen als hun Heiland, de lang verwachte beloofde Redder, de Kristos of Christus, ook gekend als de lang verwachte en besproken Messias.

Prelatuurstoet, bloedprocessie

Prelatuurstoet, bloedprocessie (Photo credit: Wikipedia)

Zij die deel zouden uit maken van dat Lichaam van Christus zouden een grote groep van verdeelden worden welke door de jaren heen heen en weer geslingerd werden door allerlei menselijke leerstellingen, die eigenlijk de boel vergiftigden. Dat gif liet niet lang op zich wachten. Al ten tijde van de apostelen vonden bepaalde lui het interessant om gebruik te maken van de populariteit van die Nazareen.  Met zijn woorden en daden had die man veel aandacht verkregen. Meerderen vonden dat er in zijn leer aantrekkelijke dingen waren die met een mengeling van Romeins Griekse filosofische leerstellingen de mensen nog meer konden bekoren, daar zij dan hun tradities niet moesten over boord gooien. Terwijl zij die werkelijk alles moesten gaan volgen wat Jezus predikte, heel wat verandering in hun leven moesten brengen. En dat sprak velen niet zo aan. Liefst zouden zij, zoals vandaag nog steeds gebeurd, de menselijke tradities van de vele burger feesten aanhouden. Ook vandaag zien wij in het christendom nog vele mensen zonder verpinken deelnemen aan zulke heidense feesten, zoals Halloween, Kerstmis en Pasen, om er slechts enkele te noemen. Zij willen die leuke gebeurtenissen niet bannen uit hun leven, en verkiezen daarom leermeesters die er mee instemmen dat zij die vieren of die zelfs die feesten geïntegreerd hebben in hun systeem of kerkgebeuren, alsof het er essentieel deel van uit maakt.

Hoofdzakelijk van uit de Joodse cultuur kwamen de eerste volgelingen van Jezus die zich wensten aan te sluiten bij de groep die Jezus wilden getrouw zijn. Door de Joden werden zij als een Joodse sekte aanschouwd. Als “De Weg” begon die Joodse groepering ook niet Joden aan te trekken. Voor volwassen niet-Joden waren echter bepaalde Joodse regels niet zo aangenaam om te onder gaan, zoals een besnijdenis. Na vele interne hevig oplopende discussies kwam men enkele jaren na de dood van de rabbijn Jezus tot het besluit dat hij voor iedereen was gekomen en aan iedereen redding heeft beloofd. Men was er in de kring bewust van dat Jezus voor iedereen de weg geopend had om tot God te komen en deel uit te maken van het Nieuwe Verbond dat was opgesteld onder het loskoop offer van Christus.

Van de ware volgelingen van Jezus werd een beetje gevraagd om afstand te nemen van de wereld rondom hen. Er werd verzocht niet van die wereld te zijn maar zich te onderwerpen aan de wereld die de Schepper van de wereld voor ogen heeft. Hiertoe verzochten Jezus en zijn discipelen afstand te nemen van de zondige wereld en zich er op toe te leggen om de wil van God te doen. Een moeilijk punt van dat afstappen van de wereld was juist het terzijde laten van dingen die niet in overeenstemming zijn met Gods leer. Hiertoe hoorde ook de hechting aan de materie en aan bepaalde gebruiken die tot afschuw zijn voor God (afgoderij en heidense feesten). Mensen moesten er toe komen om zich te onthechten van aardse goederen en zich te richten op de geestelijke rijkdom en het vooruitzicht naar een broederlijke gemeenschap in Gods Koninkrijk. Eveneens werd er verwacht dat zij die zich bij de groep wilden aansluiten een positieve gerichtheid zouden hebben op het dienen van God en het liefhebben van de naaste. Volgens Jezus leer moet iedereen  tezamen komen in verbondenheid onder hem voor God.

In die gemeenschap van gelovigen moest het vast staan dat Jezus de gezondene van God is. Als mensenzoon heeft hij zich opgeofferd door zijn eigen wil terzijde te leggen en er voor te gaan om de wil van God te doen. In dat Lichaam van Christus wordt dan ook verwacht dat eenieder dat gelooft wat God en Jezus over elkaar zeggen. Maar in het volgende hoofdstuk zullen wij zien dat daar handige lui waren, en nog steeds zijn, die Gods Woorden en Jezus woorden zo verdraaiden of nog steeds verdraaien, zodat mensen in een valse god of een meervoudige god gaan geloven.

+

Voorgaande

De Bijbel als Gids

Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #1 Stromen van gelovigen

Valse profeten en leraren als roofzuchtige wolven in schaapskleren #2 Een Zoon als gids en Geschriften als leidraad

Kerk niet bepaald gebouw

Meerderheid protestantse kerken zit op zwart zaad

++

Aansluitende lectuur

  1. Kloof tussen de boodschap van God en de mensen van vandaag
  2. Al of niet toegeven aan de wereld
  3. Missionaire hermeneutiek 2/5
  4. Scheiding van kerk en staat
  5. Kerk dak boven evangelie
  6. Een samenkomst of meeting
  7. Maken van een kerk
  8. Eerste kerkenbeurs
  9. Kerkgroei en samengaan
  10. Parochie
  11. De Ekklesia #1 De uitgeroepenen
  12. Intenties van de ecclesia
  13. Kerk hospitaal voor zondaars
  14. De voordelen van een kleine gemeenschap of een huiskerk
  15. Wedergeboorte en lidmaatschap tot een kerk
  16. Zichtbaar houden van oudste kerken
  17. Judaisme & Katholicisme Universele ‘kerken’
  18. On-Bijbelse instituut van de kerk
  19. Keerpunt in de Kerk
  20. Ernstig strijdend voor het geloof
  21. Vreemdelingschap
  22. Helft Amerikanen verandert wel van geloofstraditie
  23. Een kerk verlaten om lid te worden van een ander
  24. Kerkshoppen: “Arrogant tegenover kerklidmaatschap”
  25. De Ware Kerk
  26. Bijbelonderzoekers, Bijbelstudents, Jehovah Getuigen, Russell en denominaties
  27. Stop met zeuren over uw kerk
  28. Wereld van een Bijbels analfabetisme is ontstaan
  29. De kerk moet blijvend hervormd worden
  30. Hoeft men Jood te zijn of niet om waardige volgeling van Jezus Christus te zijn 3 De Weg – een Joodse sekte
  31. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #7
  32. Materialisme, “would be” leven en aspiraties #8
  33. Redding, vertrouwen en actie in Jezus #9 Omgang met anderen

+++

Verder verwante lectuur

  1. Verandering in de traditionele kerk
  2. Kerk in een post-truth samenleving
  3. Warden – NG Kerk

+++

Advertisements

Enkele nieuwe websites om mensen tot God te brengen

Helpende websites om voor te bereiden op de laatste dagen

Wanneer u weet of denkt dat we dichter bij de Laatste Dagen komen kan u misschien beseffen welk belang het heeft om een doorgezette prediking te voeren.

Voor de prediking kan men huis aan huis gaan, maar dan krijgt men wel meer de deur dicht gegooid in de neus. Ook komt het niet altijd gelegen wanneer wij aanbellen. Makkelijker is om steeds een open deur naar de mensen aan te bieden wanneer zij maar willen kijken of luisteren. Met het internet krijgen wij zulk een prachtig medium aangeboden waarbij mensen op het ogenblik dat zij willen van alles kunnen lezen. Maar dan moet het natuurlijk voor hen ter beschikking en vindbaar zijn op het wereldwijde net. daarom is het ook erg belangrijk indien er bepaalde websites zijn om mensen tot God te brengen dat anderen deze kenbaar maken aan de mensen rondom hen. Indien meerdere mensen het woord verspreiden kunnen ook meerdere mensen er van horen en het weten te vinden.

Nu wij moeilijkere tijden tegemoet zullen gaan kan het fijn zijn als mensen een plekje weten te vinden waar zij soelaas kunnen vinden. Het kan interessant zijn om enige troost te kunnen aanbieden aan anderen door hen zulke plekjes van troost kenbaar te maken. Ook wij willen helpen in het aanbieden van materiaal om zich zelf sterk genoeg te maken om de komende problemen te kunnen weerstaan. Om jezelf immuun tegen de tegenstander van de wereld zijn Schepper te maken, zijn drie Nederlandstalige websites gecreëerd met daarnaast twee-eiige tweelingbroertjes in het Engels.

Ieder van hen zijn gericht op mensen die op zoek zijn naar God en/of gericht zijn op degenen die op zoek zijn naar het opbouwen van een goede relatie met God, de Goddelijke Schepper, met Zijn zoon, en in harmonie met Zijn schepping te komen.

Het is niet altijd gemakkelijk om op te staan tegen de behandeling van deze kapitalistische en over-consumerende hele wereld, maar we kunnen ons harnas en elkaar helpen om sterk in de komende tijden van verleiding en oproer zijn.

Relating to God (Weebly website) About page

Relating to God (Weebly website) About page

De mens kan God niet zien en leven (Exodus 33:20), maar we geloven dat de mens een zeer goede relatie met deze onzichtbare God kan opbouwen. Ook al mag Die God boven alle goden, voor veel mensen in de wereld nog een onbekende God zijn en willen velen in onze contreien niet over Hem weten, moeten wij het toch tot onze taak nemen om Zijn Naam te verspreiden. Daarom zouden we graag meer mensen deze liefdevolle God, die wil een liefdevolle vreedzame relatie met Zijn schepselen te hebben, leren kennen . “Met betrekking tot God” of “Relating to God” en de relatie met God – blog “Relating to God – Blog” willen een idee geven hoe mensen op zoek kunnen gaan naar God, hoe er toe te zien om de juiste weg in het leven in te slaan om op de juiste manier God te vinden, en hoe een degelijke sterke band met de mensen om ons heen met Jezus Christus, de zoon van God en met God op te bouwen, zodat de hemelse Vader blij met ons kan zijn.

Ons leven is beperkt in de tijd en het is van cruciaal belang om het beste van te maken. De vijf nieuwe websites zullen proberen om hun lezers te laten zien hoe we in staat zijn om het beste van ons leven te maken en hoe we een nog beter leven in de toekomst kunnen waarborgen.

De Nederlandse websites de vormen met elkaar een drieluik. Als een driemaster wil het door de drukke en woelige wateren van dit systeem der tijden en dingen varen en mensen naar de veilige haven brengen die er klaar ligt voor iedereen die tot God wil te komen en Hem toebehoren.

Op zoek naar God - 1° Component of the triptych about looking for God and the way to Him to come into a good relationship.

Op zoek naar God – 1° Component of the triptych about looking for God and the way to Him to come into a good relationship. – Openingsluiik van de triptiek rond onze houding tegenover God

De eerste component van de Nederlandstalige sites is speciaal gemaakt voor degenen die niet veel over God weten en zich afvragen of Hij wel bestaat en wat Hij voor ons kan doen. Omdat het voor degenen die op zoek zijn naar Waarheid en God is ontworpen, heeft het de toepasselijke titel “Op zoek naar God“.

De tweede component wil laten zien dat er in deze wereld verschillende wegen voor ons liggen maar dat het aan ons is om de juiste wegen in te slaan. We kunnen kiezen uit vele paadjes, voet-, auto- en en snelwegen, maar welke wij best kiezen om onze bestemming te bereiken ligt hier voor. Alsook wordt er de vraag gesteld welke bestemming je wil bereiken?

De weg naar God (The Way to God; 2° component of triptych)

De weg naar God (The Way to God; 2° component of triptych)

Met ‘De Weg naar God ” willen we laten zien dat de Nazarener rabbi Jeshua (Jezus Christus) de weg is die we moeten volgen om God te kunnen bereiken. Deze tweede component wordt (gedeeltelijk) geïntegreerd in de “Relating to God” (Met betrekking tot God) sites (maar dan in het Engels).

God vinden - Gereedsschapspagina (Tools page of Finding God)

God vinden – Gereedsschapspagina (Tools page of Finding God)

Als laatste deel in het drieluik kunt u “God Vinden” aantreffen. Dit derde deel pakt de belangrijke kwestie van het vinden van God aan en overschouwd hoe wij kinderen van God moeten zijn en hoe wij ons moeten verhouden in het bondgenootschap met God. De daar besproken onderwerpen gesproken maken ook deel uit van de “Met betrekking tot God” of “Relating to God” sites.

Wij geloven dat alle mensen in staat moeten zijn om de stem van God te horen, Zijn wonderwerken te zien, en Zijn Woorden te vinden om deze en Hem die ze voorzien heeft gemakkelijk te begrijpen. Daarom willen wij het goede nieuws van het komende Koninkrijk verkondigen op het internet om zoveel mogelijk mensen te bereiken. De nieuwe websites moeten hiertoe een bijdrage leveren.

Degenen die Waarheid en God, kennen en liefhebben, moeten degenen zijn die bereid zijn om mee te helpen om de goede boodschap te verspreiden. Ook u kan helpen om het goede nieuws te verspreiden door toezending van onze boodschappen en door hen aardig te vinden en ze te delen op de sociale media, zodat meer mensen met deze teksten kunnen geconfronteerd worden.

Als u het schrijven u niet bepaalt ligt, hoeft u geen artikelen zelf te schrijven, maar dat neemt niet weg dat u niet artikelen van anderen zou kunnen doorzenden naar anderen.  Ook al heb je geen pennenkriebels hoef je niet te denken dat je niet zou kunnen helpen in het predikingswerk. Het Woord verder te laten rondgaan in de wereld is onderdeel van onze predikingstaak die door Jezus werd opgedragen aan zijn volgelingen.  Door de teksten van die nieuwe websites en van reeds bestaande websites aan anderen kenbaar te maken kan u ook mee getuigen.

Met deze vijf nieuwe websites van de Belgische Christadelphians wordt de hoop uitgesproken om het Evangelie tot nog meer mensen te brengen. Waar je ook bent, welke taal je ook maar spreekt, kun je anderen in contact brengen met die websites, zodat ze meer materiaal te lezen en te onderzoeken krijgen alsook om hen te helpen om de Heilige Schrift beter te begrijpen.

Mogen wij rekenen op u, studenten van de Bijbel en iedereen die geïnteresseerd is in God, om het bestaan van deze nieuwe websites en de reeds bestaande ouder websites te delen aan mensen om ook hen in een goede relatie met God, Jezus en elkaar te brengen?

 

U toegenegen,

Relating to God

+

An English version about this subject: Helping websites to prepare for the last days

++

Find additionally to read:

  1. For those on the Quest of their life
  2. A way to prepare for the Kingdom
  3. A Word and helping sites to give answers
  4. When looking for God or wanting to relate to the Most High Divine God

+++

Is de Beleidvolle Slaaf van de JG Gods enige instrument

On Bijbelvorsers Webs, Bijbelvorsers from the Association of Bibleresearchers wrote on January 21, 2011 at 8:49 am:

Op Bijbelvorsers Webs, Bijbelvorsers van de Vereniging voor Bijbelstudie schreef in Januari 2011, 21, om 8:49 am:

Bijbelvorsers

Member
Posts: 16

World headquarters of the Watch Tower Bible & ...

World headquarters of the Watch Tower Bible & Tract Society of Pennsylvania, Brooklyn, New York, U.S.A. (Photo credit: Wikipedia)

Indien de Jehovah Getuigen de voorkeur van God zouden genieten en de enige organisatie zou zijn die Gods zegen geniet en als enige aanspraak kan maken op een door God volledig erkend en geleid orgaan “de Beleidvolle slaaf” is het vreemd dat dit middel van God om met de mensheid te communiceren zo veel mis- of versprekingen of vergissingen zou maken, alsook zo veel wijzigingen moet aanbrengen. Waarom zou God niet dadelijk het juiste ‘licht’ brengen?De JG zouden graag hebben dat de mensen al die talrijke fouten van de Watchtower Society in hun volledig bestaan naar loutere menselijke onvolkomenheid zouden toeschrijven. In wezen is dat juist. De vele niet uitgekomen voorspellingen en de vele zaken die ze eerst als waarheid claimden en daarna vervingen door een andere waarheid waren bedenkingen van mensen. Maar aan de ander kant beweren zij het spreekorgaan van God te hebben. En worden mensen die het niet volledig eens zijn met de beweringen van het overkoepelend orgaan uitgesloten. Zij proberen dan dikwijls zulke Uitkijktoren mislukkingen naar de fouten van Bijbelse figuren zoals Koning David te vergelijken en de apostels van de eerste eeuw. Wat JGn verzuimen te herkennen is dat mensen, als individuen, altijd al persoonlijke fouten gedaan hebben en altijd zullen doen doordat zij hier op aarde in het huidige stelsel leven als onvolmaakte mensen. David, Mozes, Petrus, Paulus en vele anderen maakten fouten zoals elk van ons ook nog fouten maakt. Alle Christenen doen dat vandaag ook. Zelfs het Regerende Lichaam van de Getuigen van Jehovah maken fouten als onvolmaakte mannen. Niemand van gewone stervelingen kan daar aan ontsnappen.

Noch in de Katholieke Kerk waar men spreekt van de onfeilbaarheid van de Paus, noch bij de Getuigen van Jehovah waar men eigenlijk spreekt van een evenzeer onfeilbaar heersende groep; “de beleidvolle slaaf“.

Charles Russell gaf zijn lezers de waarschuwing om op de hoede te zijn voor enige vorm van organisatie. Voor hem was het trouwens iets volledig onnodig. (“hoed U voor organisatie. Het is volkomen onnodig. De Bijbelse regels zijn de enige regels die U nodig heeft. Tracht niet het geweten van anderen te binden, en sta anderen niet toe het uwe te binden. Geloof en gehoorzaam in zo verre als U Gods woord kunt begrijpen” – Zion’s Watch Tower, 15 September 1895, blz 216, uitgegeven door Charles T. Russel)

Dat niemand de Bijbel zou kunnen begrijpen, tenzij hij luistert naar wat het Besturend Lichaam van Jehovah’s Getuigen in Brooklyn aan uitleg geeft,  haalt geheel Gods macht naar beneden. Het zou namelijk een ontkenning zijn van de mogelijkheid voor de Kracht van God, de Heilige Geest, rechtstreeks in te werken op naarstige zoekers. Nochtans wordt er in Gods Woord duidelijk gemaakt dat iedereen die zoekt ook werkelijk zal vinden.

Indien het die  “getrouwe en beleidvolle slaaf” is die zou aangesteld zijn om “geestelijk voedsel te verstrekken” en “geestelijke leiding” te geven (WT15/10/95) dan kan men de vraag stellen waarom deze ‘beleidvolle slaaf dan toch nog zo vele dingen eerst zus zei en daarna zo zei. Met hun bewering is de basis gelegd voor het gezag van een heersende klasse. In de gedachtegang wordt deze klasse vervolgens gelijkgesteld met “de organisatie”, waarnaar wordt opgezien voor leiding. Jehovah’s Getuigen komen aan de deur, zoals zij zeggen, om mensen “de Bijbel uit te leggen” Dit “uitleggen” opent de weg naar het gezag van de bron van deze hulp en uitleg, het Wachttoren Genootschap.

English: "Pay Attention to Yourselves and...

English: “Pay Attention to Yourselves and to All the Flock” 1991, Watch Tower Bibel And Tract Society Of Pennsylvania Polski: “Zważajcie na samych siebie i na całą trzodę” 1991, wyd. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe (Photo credit: Wikipedia)

Als wij echter goed lezen in het Nieuwe Testament vinden wij dat Jezus de weg en de waarheid is. (Johannes 14:6). Diegenen die bereid zijn om tot hem te komen zullen ook dichter bij God kunnen komen. En Jezus heeft ons ook geleerd te bidden tot zijn Vader, ons duidelijk makend dat wij rechtstreeks tot God konden praten en ook van Hem duidelijk antwoorden zouden kunnen krijgen. Nergens blijkt dat men over moet gaan tot collectiviteit. Alsook wordt er nergens gewag van gemaakt dat men zou moeten gaan afhangen van een heersende groep of een gemeenschap van alles bepalenden. Wel wordt er aangeraden één van geest in Christus te zijn. Maar dat hoeft niet persé in te houden dat men al zijn eigenheden opzij moet zetten en niet meer zelf zou kunnen mogen denken. Het één zijn in Christus kan de wijze van Christus navolgen inhouden.

Als the Watchtower’s Governing Body volgens de JG “anointed and directed by God Himself”, gezalfd en geleid door God wordt kan men toch vragen stellen waarom zij zo vele versprekingen of missingen hebben begaan in het verleden.

Als wij ontdekken dat die beslissingen soms geheel omgekeerd moesten worden, veranderd of dat de leden ze gewoon moesten laten vallen, of dat de organisatie zich er voor moest verontschuldigen dan kan men toch vragen stellen bij de hand achter die organisatie. Zou men dan niet eerder kunnen zeggen dat wij duidelijk kunnen zien dat om te beginnen God nooit achter hen was.  Zou God achter zulk een regelmatig vergissende gemeenschap staan of was Hij duidelijk nooit achter deze vele verkeerde Uitkijktoren beleidenden ondanks de vele tegengestelde beweringen?

Interessant om te lezen is:

 

Waarop wij antwoordden:

English: (Quoted from Jehovah's Witnesses--Pro...

English: (Quoted from Jehovah’s Witnesses–Proclaimers of God’s Kingdom (1993), Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, p. 661. Original.) (Photo credit: Wikipedia)

Charles Taze Russell was nooit geassocieerd met de organisatie van de Getuigen van Jehovah. Russell geloofde niet in zulk een organisatie. Het negatief denken lag hem ook niet aan het hart en hij zou dus niet achter zulk een doemdenken van de JG staan. Hij geloofde niet in het “Goede Nieuws” welk zulke slechte tijdingen van geweldige smart voor het merendeel van de mensen zou omvatten, dat wil zeggen dat zij die niet tot een welbepaalde organisatie zouden behoren dat zij eeuwig in Armageddon vernietigd zouden worden. Russell onderrichtte nooit zulke dingen en zulks “Goed Nieuws” vertegenwoordigt bijna het tegendeel van de blije tijdingen van geweldige vreugde voor alle mensen dat Russell preekte.

Lezers moeten er zich bewust van zijn dat reeds vanaf het begin er ‘strubbelingen’ waren in die zogenaamde organisatie. Binnen enkele maanden nadat Russell stierf trokken al enkele Bijbel Studenten hun steun weg van de “nieuwe organisatie” van Rutherford. Voor de overigen valt het opdat het merendeel van de Bijbel Studenten niet beseften wat Rutherford tot de jaren 1920 deed. Zodra Zions Wachttoren onder de controle van Rutherford kwam, deden er zich scheuringen voort, zelfs toen de organisatie zich later als Getuigen van Jehovah profileerde, vielen er mensen uit de gratie of gingen weg van de organisatie, om zelf verder het Woord van God te verspreiden. Aldus gaat de bewering niet op dat de JG de enige groepering in de Christenheid zou zijn waar geen scheuringen of andere groepen uit zouden zijn ontstaan.

Tegen 1930 had de meerderheid van de vroegere BijbelStudentbeweging de nieuwe organisatie van Rutherford en zijn nieuwe gospel afgekeurd. Het was dat wat veroorzaakte dat Russell zijn nieuwe organisatie “de Getuigen” van Jehovah in de jaren 1931 benoemde, om zijn nieuwe organisatie van de oude Bijbel Studentbeweging te onderscheiden.

+

Vindt aanvullend:

Kleine kudde en beleidvolle slaaf

Gehoorzaamheid beter dan offers

Getuigen van Jehovah, Data en Waarheid

Eenheid van spreken onder de loep genomen

+++

Eerste Eeuw van het Christendom

Geschiedenis van het Christendom

1. De vroege dagen van het Christendom

1.1. Eerste Eeuw van het Christendom

Toen Jezus (Yeshua) op deze Wereld rond liep sprak hij over het Woord van God dat gegeven werd  aan de mensen door het geschrift in de Heilige Boeken. Tijdens zijn gehele dodelijk leven ter wereld, met inbegrip van de twee of drie jaar van zijn actief ministerie, leefde Christus als godsvruchtige Jood, zelf waarnemend, en aandringend op zijn aanhangers om ook de bevelen van de Wet waar te nemen (Mattheüs 23:3). Het algemene van het zijn onderwijs, zoals dat van zijn voorloper, was de benadering van het „Koninkrijk van God“,niet alleen betekenende dat de regel van oprechtheid in het individuele hart ligt (het „koninkrijk van God is binnen u“ – Lukas 17:21), maar ook in de Kerk (zoals duidelijk uit vele van de gelijkenissen) welke hij zou oprichten.[1]

Jarenlang hadden vele mensen die boekrollen bestudeerd. Jezus zijn discipelen, de apostelen schreven een verslag over het leven van Jezus en over de dingen die zij deden om Jezus bekend te maken in de wereld. Hun brieven werden gelezen door velen en heel wat aanhangers van Christus, die als beweging als de Israëlitische sektede Weg” bekend stond, bestudeerden die geschriften van deze apostels. Voor hen was de gehele geschiedenis van de Joden zoals die in het Oude Testament gedetailleerd wordt iets dat zij met volgende generaties moesten delen. Wanneer dit gelezen werd in het licht van andere gebeurtenissen moest het voor hen duidelijk een geleidelijke voorbereiding voor het prediken van Christendom zijn. De nieuwe godsdienst die in bestaan kwam na de dood van Jezus en na de dag van Pinksteren, in 29 G.T., werd eerst geheel beperkt tot de synagoge, en hun leden hadden nog een groot aandeel van Joodse exclusiviteit; de Wet lezend, besnijdenis uitoefenend, en aanbidding in de Tempel, evenals in de Opperkamer in Jeruzalem.

Lange tijd beschouwde het Christendom zich als deel van het Judaïsme. Apostelen waren als Jezus Joden en beschouwden zich nog als Joden. De aanhangers van Christus en degenen die studenten van het onderwijs van Jezus de Nazareen werden en gedoopt werden overwogen om deelgenoten te worden van één of andere communiën, van het lichaam van Christus. Zij hadden hun centrum in Jeruzalem[2] de stad die God aan Zijn mensen had beloofd.

In de eerste eeuw waren de discipelen betrekkelijk gering in aantal. Hun Leider, Jezus, was als een vermeende oproerling terechtgesteld. Aanvankelijk werden die aanhangers van de Jood Jezus nog aanschouwd als deel van de joodse religie die vast in het zadel zat en in Jeruzalem haar luisterrijke tempel had waar zij ook terecht konden.

Rabbijn Jezus leest voor uit de Thora

De eerste christelijke gemeente in de wereldgeschiedenis bestond uit natuurlijke joden en proselieten en werd in 33 G.T. in Jeruzalem opgericht. Met Pinksteren 33 G.T. bevonden zich in Jeruzalem ook joden uit Kappadocië en uit Pontus (Handelingen van de Apostelen2:9). Het kan zijn dat enkele van deze joden uit Pontus die Petrus’ toespraak hoorden, christenen werden en naar hun eigen gebied terugkeerden. Waarschijnlijk verbreidde het christendom zich tengevolge van de aanwezige Kappadociërs al vroeg naar Kappadocië, en werd Petrus zijn eerste brief aan hen en aan „de tijdelijke inwoners die verstrooid zijn in Pontus” en in andere streken van Klein-Azië gericht.(1Petrus 1:1).

In de eerste eeuw bestonden er overal in de omliggende heidense natiën joodse gemeenschappen. Die gemeenschappen hadden synagogen waar mensen geregeld bijeenkwamen om de Schrift te horen voorlezen en bespreken. Aldus waren vroege christenen in staat om voort te bouwen op de religieuze kennis die mensen reeds bezaten (Handelingen 8:28-36; 17:1, 2).

Geleidelijk aan verspreide het Goede Nieuws van het Koninkrijk van God zich en kwamen de volgelingen van Jezus Christus onder goddelijke leiding als christenen bekend te staan. Deze term werd voor het eerst in Syrisch Antiochië gebezigd, van waaruit Barnabas en Paulus, vergezeld van Johannes Markus, aan hun eerste zendingsreis begonnen. (Handelingen 11:26).

Ware christenen deden hun uiterste best om dit goede nieuws, dat een begrip omtrent het heilige geheim bevatte, in „heel de schepping die onder de hemel is” te prediken (1Korinthiërs 2:1; Efeziërs 6:19; Kolossenzen 1:23; 4:3, 4). De apostelen en de andere eerste christenen hebben in dit opzicht een duidelijk voorbeeld gegeven. In Handelingen 5:42 lezen wij over hun activiteit: „Zij bleven zonder ophouden elke dag in de tempel en van huis tot huis onderwijzen en het goede nieuws bekendmaken.”

Het boek over de Handelingen van de Apostelen laat zien dat saamhorigheid voor de eerste christenen een belangrijk deel van hun aanbidding vormde. Wij lezen daar: „En dag aan dag waren zij eensgezind voortdurend in de tempel aanwezig en braken eensgezind het brood van huis tot huis, hun vlees etend met eenheid van hart. En zij loofden God en stonden bij het gehele volk in de gunst, diegenen die gered waren hun vlees etende met vreugde en eensgezindheid van hart” (Handelingen 2:46, 47).

Ook de apostel Paulus vroeg aan de gelovigen eensgezind vast te houden aan het geloof. „Laten wij zonder wankelen vasthouden aan de openbare bekendmaking van onze hoop, want hij die beloofd heeft, is getrouw” (Hebreeën 10:23). Voor hem en de andere apostelen was het duidelijk dat deze openbare bekendmaking zich niet beperkte tot uitingen tijdens bijeenkomsten van de gemeente (Psalm 40:9, 10). Een profetisch gebod om buiten de gemeente, tot de natiën, te prediken, kan gevonden worden in de woorden van Psalm 96:2, 3, 7, 10: „Vertelt van dag tot dag het goede nieuws van de redding door hem. Maakt onder de natiën zijn heerlijkheid bekend, onder alle volken zijn wonderwerken. Geef aan Jahweh/Jehovah glorie en sterkte. Gij geslachten der volken, families van gemeenschappen, brengt Jahweh/Jehovah, glorie en lof. Brengt Adonai Jehovah de glorie welke Zijn Naam toekomt, breng een offer en treed zijn voorhoven binnen. Verkondigt het onder de volken: ’Jehovah zelf is koning geworden.’” En inderdaad gaf Jezus in Mattheüs 28:19, 20 en Handelingen 1:8 Christenen het gebod tot alle natiën te prediken.

Op deze openbare prediking doelt Paulus in zijn verdere woorden tot de gezalfde Hebreeuwse Christenen: „Laten wij door bemiddeling van hem God altijd een slachtoffer van lof brengen, namelijk de vrucht der lippen die zijn naam in het openbaar bekendmaken” (Hebreeën 13:15). Het boek Openbaring laat ons zien dat ook de „grote schare” die uit alle natiën is bijeengebracht, uit personen bestaat die met een luide stem uitroepen: „Redding hebben wij te danken aan onze God, die op de troon is gezeten, en aan het Lam” (Openbaring 7:9, 10).

Christus had met zijn discipelen vaak vergaderd om hun geestelijk onderricht te geven, en na zijn dood zetten zijn leerlingen deze traditie voort. Zijn volgelingen kwamen bijeen, zoals op de pinksterdag in 33 G.T., toen de heilige geest werd uitgestort op degenen die aldus bijeenwaren. (Handelingen der Apostelen 2:1-4). De eerste Christenen hielden er aan zich, meestal in kleine groepen, te verzamelen en regelmatig ofwel in elkaars huis of in de synagoge samen te komen om het Woord van God te bestuderen. Het was voor de eerste joodse christenen niet moeilijk ordelijke, leerzame Bijbelstudiebijeenkomsten te houden, want het grondpatroon hadden zij in de synagogen waarmee zij vertrouwd waren. De fundamentele kenmerken van de in de synagoge geleide diensten werden door de christenen overgenomen voor hun samenkomsten, waar men de Schriften voorlas en uitlegde, elkaar aanmoedigde, bad en God loofde. (1 Korintiërs 14:26-33, 40; Kolossenzen 4:16). Soms was „een aanzienlijke schare” op hun bijeenkomsten aanwezig (Handelingen 11:26).

Zoals in de joodse synagoge was er in de christelijke gemeente ook geen afzonderlijk priesterschap noch een geestelijke die vrijwel alleen aan het woord was. In de synagoge stond het iedere vrome jood vrij een aandeel aan het voorlezen en uitleggen te hebben. Zo ook in de christelijke gemeente werd er verwacht van iedereen dat deze zijn steentje bijdroeg en moesten allen een openbare bekendmaking doen en elkaar tot liefde en voortreffelijke werken aansporen, maar dit moest op ordelijke wijze geschieden (Hebreeën 10:23-25). In de joodse synagoge onderwezen de vrouwen niet en oefenden zij geen autoriteit over mannen uit; op de christelijke vergadering deden zij dat evenmin. Eén Korintiërs hoofdstuk 14 bevat instructies voor de bijeenkomsten van de christelijke gemeente, en er blijkt duidelijk zeer veel overeenkomst te zijn met de gang van zaken in de synagoge. (1 Korintiërs 14:31-35; 1Timotheus 2:11, 12).

Evenals er in de vroege Kerk op het gebied van de verantwoordelijkheid om het evangelie op alle mogelijke manieren te verbreiden, geen onderscheid bestond tussen volle-tijdbedienaren en leken, was er in dit opzicht ook geen onderscheid tussen de seksen. Het stond onomstotelijk vast dat elke Christen was geroepen om een getuige van Christus te zijn, niet alleen door middel van zijn levenswijze, maar ook met zijn lippen. Iedereen moest een apologeet of verdediger van het geloof zijn, op zijn minst in die mate dat hij bereid was een goede uiteenzetting te geven van de hoop die hij bezat. En dit gold zeer nadrukkelijk ook voor vrouwen. Zij hadden een heel groot aandeel aan de bevordering van het christendom.

Verslagen van de vroege kerk vormen het bewijs dat zij de evangelieprediking niet alleen ernstig maar ook letterlijk opvatten. Zelfs de eenvoudigste leden waren boodschappers die de waarheid verbreidden.

De geschiedenis toont aan hoe de eerste christenen, ofschoon zij eerbiedige, ordelievende burgers waren, vastbesloten waren „geen deel van de wereld” te zijn maar toch door te zetten in hun predikingwerk, ook al bracht dit hevige vervolging over hen.

Het christendom groeide van binnenuit op een natuurlijke wijze door de sereniteit van toegewijde aanhangers van Jezus Christus. Het trok mensen aan door haar eigenlijke aanwezigheid en door de rust en vrede welke die Jezus’ volgelingen uitstraalden. Terwijl er geen professionele missionarissen waren die hun geheel leven wijden aan dit specifieke werk, was elke congregatie een missionaire maatschappij, en elke Christelijke gelovige missionaris, ontstoken door de liefde van Christus om zijn medemensen te bekeren. Het voorbeeld werd geplaatst door Jeruzalem en Antiochië, en door die broeders die, na het martelaarschap van Stefanus, „in het buitenland verspreid waren en over gingen tot het prediken van het Woord.“ (Handelingen 8:4; 11:19). Volders, en arbeiders in wol en leer, rustige en onwetende personen, waren de meest ijverige verbreiders van het Christendom, en brachten het eerst tot vrouwen en kinderen. [3] De vrouwen en de slaven introduceerden het in de huiskring. Het was de glorie van het evangelie dat aan de armen en door de armen werd gepredikt om hen rijk te maken. Origenus deelt ons mee dat de stadskerken hun missionarissen naar de dorpen stuurden. Elke Christen vertelde zijn buur, arbeider aan zijn medewerker, de slaaf aan zijn medeslaaf, de bediende aan zijn meester en bazin.

Het evangelie werd voornamelijk verspreid door de wijze van leven, het prediken en door persoonlijke betrekkingen; in belangrijke mate ook door Heilige Schrift, welke reeds vroeg werd verspreid en vertaald in diverse ‘tongen’, het Latijn (Noord Afrika en Italië), Syrisch (Curetoniaans en Peshito), en het Egyptisch (in drie dialecten, Memphitisch, Thebaisch, en Bashmurisch). De communicatie onder de verschillende delen van het Romeinse imperium van Damascus tot Groot-Brittannië was betrekkelijk gemakkelijk en veilig. De wegen die voor handel en voor de Romeinse legioenen gebouwd werden, dienden ook voor de boodschappers van vrede en de stille veroveringen van de Christenheid. De handel zelf op dat ogenblik, evenals nu, was een krachtig agentschap in het uitdragen van het evangelie en het verspreiden van de zaden van Christelijke beschaving tot in de verste delen van het Romeinse Rijk.

Hoewel verschillende caesars als tirannen regeerden, maakten de wetten in de eerste eeuw het gewoonlijk mogelijk ’het goede nieuws te verdedigen en wettelijk te bevestigen’. (Filippenzen 1:7).


[1] Origin of Christianity and its relation with other religions, Catholic Encyclopaedia, New York 1908

[2] Irenæus, “Adversus Hæreses, i. 26

[3] Celsus

+++

Gerelateerde artikels
  • In het begin van de geloofsgemeenschap gaven de volgelingen van Jezus zichzelf de naam van Nazarener-Netzerim-Natzraya. De talmoed verwijst enkele keren naar hen. dat zij als sekte aanschouwd werden valt op te maken aan het Twelth gebed dat door Gamiliel II was toegevoegd aan de Amidahn tegen de Sectairen, de Sekte van de Nazareners-Netzerim-Natzraya. In de talmoed zijn de vroege Messiaanse gelovigen Saduceeën genaamd en soms Essenen of zelfs Netzerim-Natzraya. Rashi maakte er werk van om de titel Netzerim-Natzraya te herstellen daar waar deze was verwijderd, volgens  What Were The Early Believers Called: HaDerech (The Way), The Natzari Sect, Netzerim-Natzraya, Jessaeans, Essene’s, Saducee’s, Christians or Nasaraeans? What Is There Place In Middle Judiasm? (paradoxparables.wordpress.com) waar men ook geschriften aanhaalt waar men meld dat de Nazareners essentieel niet verschilden van de Orthodoxe Joden, aangezien zij de gewoonten, gebruiken en doctrine beoefenden die door de Joodse Wet werden voorgeschreven; behalve dat zij in Christus geloofden. (Epiphanius, “Tegen Ketterijen,” Panarion 29 7 pp 41, 402)
    Zij geloofden in de herrijzenis van de doden en dat het heelal door God werd gecreëerd. Zij predikten dat God één is en dat Jezus Christus zijn zoon was. Zij waren geschoold in de Hebreeuws taal en lazen de Wet (die de Wet van Mozes of Mozaïsche Wet betekent). Vreemd genoeg wordt er dan een onderscheid gemaakt tussen ander Christus volgelingen of Christenen die zich niet hielden aan de Joodse riten, waarmee eigenlijk bedoeld werd op de nieuwe Christenen of gedoopte heidenen. “Daarom verschillen zij…van de ware christenen omdat zij tot nu [zo] Joodse riten als de besnijdenis volbrengen, sabbat en anderen”. (Epiphanius, “Tegen Ketterijen,” Panarion 29 7 pp 41, 402)
  • Ook Earliest (pre-Christian) Nazarenes: Pliny the Elder’s evidence en Earliest Nazarenes: Evidence of Epiphanius gaan in op de benaming van de volgelingen van de Jood Jezus Christus uit Nazareth welke daarom ook wel de Nazareners of Nazoreans (“Panarion 29″ by Epiphanius) werden genoemd. Maar zij werden voor een korte tijd eveneens aangeduid met de benaming “Jessaeans” voor zij in Antiochië als Christenen werden vernoemd. Ook vandaag vinden wij nog de niet-trinitarische Christelijke denominatie ‘Vrienden van de Nazareen’ of “Nazarene Friends”

    “While treating the name of the sect, we may deal here with a short notice by Pliny the Elder which has caused some confusion among scholars. In his Historia Naturalis, Book V, he says: We must now speak of the interior of Syria. Cœle Syria has the town of Apamea, divided by the river Marsyas from the Tetrarchy of the Nazerini; Bambyx, the other name of which is Hierapolis, but by the Syrians called Mabog. This was written before 77 A.D., when the work was dedicated to Titus. The similarity of the name with the Nazerini has led many to conclude, erroneously, that this is an early (perhaps the earliest) witness to Christians  (or Nazarenes) by a pagan writer. Other than this, be it noted, there is no pagan notice of Nazarenes.”
    “… Can Pliny’s Nazerini be early Christians? The answer depends very much on the identification of his sources, and on this basis the answer must be an unequivocal No. It is generally acknowledged that Pliny drew heavily on official records and most likely on those drawn up by Marcus Agrippa (d. 12 B.C.). Jones has shown that this survey was accomplished between 30 and 20 B.C. Any connection between the Nazerini and the Nazarini must, therefore, be ruled out, and we must not attempt to line this up with Epiphanius’ Nazoraioi. One may, however, be allowed to see the Nazerini as the ancestors of today’s Nusairi, the inhabitants of the ethnic region captured some seven centuries later by the Moslems. …” (Neil Godfrey)
    “… everyone called the Christians Nazoraeans, as they say in accusing the apostle Paul, “We have found this man a pestilent fellow and a perverter of the people, a ring-leader of the sect of the Nazoraeans.”  And the holy apostle did not disclaim the name – not to profess the Nazoraean sect, but he was glad to own the name his adversaries’ malice had applied to him for Christ’s sake. For he says in court, “They neither found me in the temple disputing with any man, neither raising up the people, nor have I done any of those things whereof they accuse me. But this I confess unto thee, that after the way which they call heresy, so worship I, believing all things in the Law and the prophets .””

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen. #4 Volgelingen van Jezus

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen.

Volgelingen van Jezus.

Abraham is de rechtstreekse voorvader van het Judaisme. Vanuit dat jodendom kwamen de navolgers van Jezus, de zoon van Maria en Jozef, uit Nazareth, uit de stam van David.
Jezus zond Zijn discipelen uit en gaf hen de opdracht als broeders en zusters voor elkaar te zijn en elkaar aldus lief te hebben.

Tijdens Jezus zijn leven beginnen meerdere mensen zich reeds rond hun rabbijn te scharen en zich verenigd te voelen in een broederschap rond de Messias, de Beloofde Gezalfde.

Na Jezus dood verandert de wanhoop van Zijn volgelingen in geestesvervoering wanneer de Heilige Geest op hen neerdaalt. Nog meer dan voorheen durven zij zich verenigd voelen in een liefderijke christelijke gemeenschap. Overal ontstonden kleine groeperingen. Eerst werden zij aanschouwd als een sekte, die men de naam gaf De Weg. Vervolgens begon men de volgelingen van Christus Jezus gewoon Christenen noemen.

Icon of the Apostle Saint Peter, painted by Ni...

Ikoon van de Apostel Petrus, geschilderd door Nikolla, zoon van Onufri, 2° helft 16° Eeuw

“De apostelen en de broeders in Judea hoorden dat ook de heidenen het woord van God hadden aangenomen.” (Hnd 11:1 WV78) en de navolgers van hen die geloofden dat Jezus de Zoon van God was begonnen zich algemeen Broeders en Zusters van elkaar te noemen. De leden van de christelijke gemeente verheugen zich in een gemeenschappelijke geestelijke verhouding welke te vergelijken is met die van broers. Jezus noemde zijn discipelen broeders (Mt 25:40; 28:10; Jo 20:17). Hij legde krachtig de nadruk op deze verhouding, door te zeggen: „Al wie de wil doet van mijn Vader . . ., die is mijn broer en zuster en moeder” (Mt 12:48-50). Daarom moet men bloedverwanten minder liefhebben dan Christus en dient men hen zo nodig ter wille van hem te verlaten (Mt 10:37; 19:29; Lu 14:26). De ene broer kan de andere broer zelfs ter dood overleveren (Mr 13:12). Het begrip „broeder” strekt zich tot verder dan de directe metgezellen van Jezus uit, want ze omvat de hele gemeente van gelovigen (Mt 23:8; Heb 2:17), „de gehele gemeenschap van broeders”, „die het werk hebben dat bestaat in het getuigenis afleggen omtrent Jezus” (1Pe 2:17; 5:9; Opb 19:10). Zo’n gemeenschap van geestelijke broeders spreidt „broederlijke liefde” in de volledigste mate tentoon. (Ro 12:10; Heb 13:1).

Met Pinksteren sprak Petrus zijn toehoorders uit verre landen, onder wie zich ook proselieten bevonden, allen met „broeders” aan (Han 2:8-10, 29, 37). Soms werden in het bijzonder de mannelijke christelijke gelovigen als „broeders” aangeduid, terwijl de vrouwen „zusters” werden genoemd (1Kor 7:14, 15), maar in het algemeen werden gemengde groepen met de term „broeders” aangesproken en was deze uitdrukking niet alleen op mannen van toepassing (Han 1:15; Ro 1:13; 1Th 1:4). De term wordt in deze betekenis in alle geïnspireerde christelijke brieven gebruikt, op drie na (Titus, 2 Johannes, Judas), alsook in de werken van de schrijvers van de vroege kerk. De apostelen waarschuwden voor „valse broeders” die de gemeenten binnendrongen. (2Kor 11:26; Ga 2:4).

Al vroeg in de kerkgeschiedenis ontstonden er twistpunten en meningsverschillen die gingen resulteren in scheuringen en verschillende groeperingen in dat christelijk geloof.

Na drie eeuwen van vervolging hadden velen toe gegeven aan wereldse waarden en structuren. Door de eeuwen heen waren mythologiën en fylosofiën ook bij veel groeperingen binnen hun religie gedrongen. Tussen de Christenen begon er een machtsontplooiïng in de meer en meer georganiseerde Kerk van het Romeinse rijk.

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen. #3 De Weg

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen.

De Weg, groepering van volgelingen van Christus.

Tijdens het rijk van Tiberius was er een onopvallende timmermanszoon geweest die vreemde dingen deed en in illustrerende taal en raadsels sprak. Het was een Jood met een zeer kort leven wiens actieve of openbaar bestaan van aar drie jaar een wervelstorm van geestelijk geweld teweegbracht welke zou resulteren in een navolging bij een deerde van de wereldbevolking in de twintigste eeuw.

Tacitus wrote that the roman general Agricola ...

Tacitus

Reeds in de vroege annalen van de Romeinse historicus Tacitus (XV, 44 circa 110) werd het moeilijk geval van die “sekte” besproken. Yeshu, Yeshua, Jehshua, beter bij ons gekend onder de naam Jezus, was als zoon van Maria en Jozef gekend, en geraakte meer en meer besproken als de Redder of Messias, Christos (Chrestus/Christus) de lang verwachte beloofde Bevrijder. (Bij de Joodse historicus van het Domitaanse hof, Josephus wordt Hij schampend gezegd dat deze broeder van Jakob door Zijn volgelingen als zogenaamde Christ werd aanschouwd) (Antiquities XX, 200) (Vita Claudii 25:4; na 100).

Onafhankelijke bronnen tonen aan dat in de vroegere tijden er nooit twijfel heeft bestaan omtrent die ‘rebel’ en autoriteit van Jezus Christus. Pas op het einde van de 18de eeuw begon men de persoon Jezus Zijn bestaan in vraag te stellen en evolueerde het tot in onze tijden tot een volledig ontkennen van Zijn bestaan. Vandaag worden er in bepaalde zedenleer klassen geleerd dat Jezus nooit zou bestaan hebben. Deze gevaarlijke ontkenning zou eigenlijk alle historische figuren dan in vraag moeten stellen. Er is trouwens meer over Jezus Christus bijeen geschreven dan bijvoorbeeld een Napoleon Bonaparte.

Jezus was echter geen man van geweld, alhoewel er rond Hem veel geweld is ontstaan. Men kan zich zelfs afvragen hoe het komt dat zulk een pacifistisch man, die het Woord van de Vrede predikte, zoveel geweld kon uitlokken.
In Judea zagen velen de jonge man als een profeet en leermeester (rabbi/raboni/rabbijn) die een levens- of handelwijze voorstelde om op een manier of methode te gaan leven volgens die Persoon welke volgens de Joden de Vader van elk volk was. Alhoewel er geen enkel geschrift van Zijn eigen hand te vinden is, heeft men wel geschriften gevonden van Zijn leerlingen. De teksten in Tacitus geschiedschrijving bewijzen dat er in Judea de verwachting van een Verlosser heerste en dat er een religieuze beweging was ontstaan die als sekte werd aanschouwd. Behalve van de wereldse vertellingen betreft Zijn geboorte, Zijn vlucht naar Egypte en referenties naar Zijn optreden in de tempel als jongeling van 12 jaar is er echter weinig geweten van Zijn kinderjaren en de periode voor Zijn 30 jaar. Om van die periode meer te weten kan men slechts grotendeels afgaan van wat eer in de Christelijke literatuur wordt vermeld. Vanaf dat Jezus zich door Johannes liet dopen en Zijn 12 apostelen bijeen riep, beginnen wij meer gegevens te vinden buiten de Heilige Schrift. In de Schrift wordt het woord voor de beweging die Jezus op gang bracht, dikwijls gebruikt met betrekking tot een levens- of handelwijze die door Jehovah God hetzij goedgekeurd of afgekeurd wordt (#Re 2:22; 2Ki 21:22; Ps 27:11; 32:8; 86:11; Jes 30:21; Jer 7:23; 10:23; 21:8).

Sinds de komst van Jezus Christus kan men, volgens Zijn volgelingen, zich alleen in een goede verhouding met God verheugen en hem op aanvaardbare wijze in gebed naderen wanneer men Jezus Christus aanvaardt. Zoals de Zoon van God zei: „Ik ben de weg en de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door bemiddeling van mij” (#Jo 14:6; Heb 10:19-22). Van hen die volgelingen werden van Jezus Christus, werd gezegd dat zij tot „De Weg” behoorden, dat wil zeggen, zij volgden een levensweg of hielden aan een levenswijze vast die gericht was op het geloof in Jezus Christus, wiens voorbeeld zij navolgden. — (# Hndl 9:2; 19:9, 23; 22:4; 24:22).

Vandaag de dag kan men daar soms vragen over stellen, maar normaal gesproken zouden al diegenen die Jezus Christus als hun Verlosser aanschouwen die regels van die Prediker of Leermeester moeten navolgen.

Indien zij zouden luisteren naar zijn stem zouden zij niet enkel kunnen vinden wat in zijn leerlingen hun brieven staat geschreven. Ook niet alleen de evangeliën worden dan belangrijk om lezen, maar weldegelijk ook de oudere Joodse geschriften. Voor Christenen zou het noodzakelijk moeten zijn om de gehele Schrift te leren kennen. Zowel het Oude als het Nieuwe, het Eerste als het Tweede Testament, behoren boeken tot onderricht en leiding te zijn.

Door zich te wijden aan Bijbelonderzoek zal men merken dat het Eerste Testament het fundament voor het Tweede Testament is. Het Nieuwe Testament is doorspekt met referenties en allusies op het Oude Testament. Een goede kennis van de Oude geschriften kan slechts bijdragen aan het beter begrijpen waarover het gaat. Door in de 66 boeken van de Bijbel te gaan lezen zal men merken dat het Oude Testament de achtergrond is voor het leven van Christus en de draagsteen voor ons verder leven.

De groepering “De Weg” heeft nooit de vroegere geschriften verworpen. De handelingen van de apostelen bewijzen ons dat de vroege Christenen veelvuldig het Oude Testament gebruikten. Zij waren zich ten volle bewust hoe het Eerste Testament hun juist de boodschap gaf waarop zij konden vertrouwen dat de man die zij navolgden weldegelijk hun beloofde Redder was. Ook beseften zij dat hun Leermeester deze geschriften door en door kende en ook verwachte dat Zijn nakomelingen dat Woord van God heel goed zouden kennen én ook zouden navolgen.

Als navolgers van Christus geloven Broeders in Christus en elke goede Bijbelstudent dat Jezus de Zoon van God is. Ook nemen wij aan dat datgene dat Hij ons verteld heeft en overgeleverd is door de apostelen, datgene is dat wij moeten navolgen. Vandaar ligt in ons Christen zijn ook de opdracht verscholen de Bijbel te leren kennen én te onderhouden.

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen. #1 Abraham de aartsvader

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen.

Abraham de aartsvader.

Some sources which? claim that it was Metatron...

Abraham geportreteerd door Rembrandt

Vroeg in het 2° millennium voor de gewone tijdrekening werd de eerste Hebreeuwse patriarch geboren. Als almachtige God gebruikte Jehovah zijn macht om elk obstakel dat de vervulling van zijn belofte aan Abraham zou kunnen verhinderen, uit de weg te ruimen en stelde aldus die aartsvader in staat de vader van Isaäk te worden. Mettertijd werd Abraham inderdaad de stamvader van de Israëlieten en anderen. [1] Bij de Joden de Christenen zo wel als bij de Moslims wordt Abraham aanschouwd als de aartsvader tot wie God de belofte uitsprak dat er een groot nageslacht zou komen dat een groot rijk zou erven en tot wie de wereld zou toe komen. Het volk van Israel zou het Beloofde land krijgen. Uit de stam van deze aartsvader zou een groot aards koning komen (David) waaruit de Messias zou geboren worden, welke nog een groter Koning zou worden want deze zou mogen heersen over het Koninkrijk van God.

Jezus beperkte zijn prediking grotendeels tot de joden. Maar kort na Pinksteren werd de christelijke apostel Petrus gebruikt om „De Weg” te openen voor Samaritanen, die zich aan de eerste vijf boeken van de bijbel hielden, en later, in 36 G.T., voor alle niet-joden. Paulus werd „een apostel der natiën” en ondernam drie zendingsreizen (Romeinen 11:13). Op deze wijze werden er gemeenten opgericht, en ze floreerden. „Hun ijver om het geloof te verbreiden, kende geen grenzen”, zegt het boek From Christ to Constantine, en voegt eraan toe: „Het door christenen gegeven getuigenis breidde zich niet alleen uit, maar was ook doeltreffend.” Vervolging van christenen had een averechtse uitwerking en droeg ertoe bij dat de boodschap verbreid werd, zoals wind een vlam aanwakkert. Het bijbelboek Handelingen verhaalt een opwindende geschiedenis over de niet te stuiten christelijke activiteit die tijdens de vroege periode van het christendom werd ontplooid.


[1] Genesis 21:1-3; 25:1-4.

Tag Cloud

The Eccentric Fundamentalist

Musings on theology, apologetics, practical Christianity and God's grace in salvation through Jesus Christ

John 20:21

"As the Father has sent me, so I am sending you."

The Biblical Review

Reviewing Publications, History, and Scripture

Words on the Word

Blog by Abram K-J

Bybelverskille

Hier bestudeer ons die redes vir die verskille in Bybelvertalings.

Michael Bradley - Time Traveler

The official website of Michael Bradley - Author of novels, short stories and poetry involving the past, future, and what may have been.

BIBLE Students DAILY

"Be faithful unto death, and I will give you the crown of life." Revelation 2:10

God's Simple Kindness

A place to share your daily blessings

takeaminutedotnet

All the Glory to God

Religieus Redeneren

Gedachten en berichten over hedendaags (on)geloof

Jesse A. Kelley

A topnotch WordPress.com site

JWUpdate

JW Current Apostate Status and Final Temple Judgment - Web Witnessing Record; The Bethel Apostasy is Prophecy

Sophia's Pockets

Wisdom Withouth Walls

ConquerorShots

Spiritual Shots to Fuel the Conqueror Lifestyle

Examining Watchtower Doctrine

Truth Behind the "Truth"

Theological NoteBook

Dabbling into Theology

sowers seed

be careful 'how you hear'

Next Comes Africa

If I take the wings of the morning, and dwell in the uttermost parts of the sea; Even there shall thy hand lead me, and thy right hand shall hold me - Psalm 139: 9,10

friarmusings

the musings of a Franciscan friar...

%d bloggers like this: