An other Christian WordPress.com site – Een andere Christelijke WordPress.com site

Posts tagged ‘Jehovah’s Getuigen’

Meerderheid protestantse kerken zit op zwart zaad

Nederland en België gaan gebukt onder dezelfde ziekte. De mensen in onze contreien zijn niet geïnteresseerd in God noch gebod. En diegenen die wel graag God beter zouden leren kennen en een goede relatie met Hem zouden willen hebben zijn verward en voelen zich misleid of bedrogen door de reguliere kerken in hun streek die wel dikwijls verdoemenis prediken of met de angstzweep slaan, maar zich zelf niet gedragen naar de prediking die zij geven. Indien de gelovigen dan ook nog eens geconfronteerd worden met wat er werkelijk in de Bijbel staat kunnen zij dikwijls helemaal niet meer volgen en slaat de verwarring in afstoting om.

Mensen moeten echter weten dat naast de ‘regulier’ of ‘mainstream’ kerken en groeperingen van mensen te vinden zijn die wel de liefde voor God diep in hun hart dragen en die er ook alles aan willen doen om Gods Naam en Zijn Plan kenbaar te maken over de gehele wereld. Het komt er nu op aan dat die gelovigen die werkelijk God liefhebben die Woorden van God ook ter harte nemen en verder uitdragen, in liefde deze samen willen delen waar maar ook in ieder klein hoekje van het land. Ook al zijn het maar enkele in een dorp kunnen deze gelovigen hun hartsverlangen delen met elkaar en moeten zij nu de juiste zaden op de juiste grond zaaien en verzorgen zodat deze goed kunnen opkomen, bloeien en vrucht dragen.

Wij zitten in de Nederlanden, zoals in ettelijke andere plaatsen in Europa met een woestijn van Godskennis, maar zij die Jehovah in hun hart dragen zijn het die nu moeten opstaan en vooruit gaan, doortastend in hun geloof en ijverig het werk van de nodige prediking voortzettend, zonder ophouden durvende en vooruitkijkende naar een geweldige tijd die vast en zeker voor ons ligt.

Ook al zullen de aantallen gelovigen in de Katholieke en bepaalde protestantse kerken nog dalen en al mogen de moslimgemeenschappen een enorme groei waarnemen zullen er toch die kleine of grotere groepen van Ware Gelovigen zijn die de Ware God in hun hart dragen en willen en zullen delen met vele anderen.

God zij met u en met allen die samen willen gaan om Jehovah te dienen.

+

Aanvullend:

  1. Apathie voor het geloof en Vorm van Eredienst
  2. Judaisme & Katholicisme Universele ‘kerken’
  3. Het ‘Nieuwe Geloven’ – Overal en in van alles, maar niet in de Kerk
  4. De Kerk als realiteitsspel
  5. Dementia in de Kerk
  6. Keerpunt in de Kerk
  7. Jongmense wil nie meer sit en luister nie
  8. Scheiding van kerk en staat
  9. On-Bijbelse instituut van de kerk
  10. Kloof tussen de boodschap van God en de mensen van vandaag
  11. Al of niet toegeven aan de wereld
  12. Kijkend naar het Oosten en het Westen voor Waarheid
  13. Kerkgroei en samengaan
  14. Een samenkomst of meeting
  15. Maken van een kerk
  16. Parochie
  17. Kerk hospitaal voor zondaars
  18. Vele kerken
  19. Geloofstwijfel, geloofsafval en kerk in moeilijkheden
  20. Kerklidmaatschap belangrijk of niet
  21. Wat levert het mij op?
  22. Helft Amerikanen verandert wel van geloofstraditie
  23. Ontdopen gaat verder in België, een keerpunt om stil bij te staan
  24. Niet gebonden door labels maar vrij in Christus
  25. Een kerk verlaten om lid te worden van een ander
  26. Nederlandse man vervrouwelijkt volgens Jaap Marinus
  27. Kerkshoppen: “Arrogant tegenover kerklidmaatschap”
  28. De Ware Kerk
  29. Kerk niet bepaald gebouw
  30. Doop en Geloof
  31. Wedergeboorte en lidmaatschap tot een kerk
  32. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import
  33. Een Manifest voor Gelovigen
  34. Manifest Gelovigen nemen het woord
  35. Paustoespraak voor de Raad voor de nieuwe evangelisatie
  36. De kerk moet blijvend hervormd worden
  37. De voordelen van een kleine gemeenschap of een huiskerk
  38. Zichtbaar houden van oudste kerken
  39. Stop met zeuren over uw kerk
  40. Bereid zijn toegang te krijgen tot vreugde in het aangezicht van tegenspoed
  41. Nieuwe energie ontwikkelen
  42. Door doorzettingsvermogen bereikt de slak de ark
  43. Ernstig strijdend voor het geloof
  44. Bijbelonderzoekers, Bijbelstudents, Jehovah Getuigen, Russell en denominaties
  45. Intenties van de ecclesia

+++

Andere Schapen

> In de kerken horen wij regelmatig praten over schapen en herders. er zijn leiders en volgelingen.

In Johannes hoofdstuk 10:1-18 vinden wij een gelijkenis van Jezus over schaapskooien en twee groepen van schapen. Jezus vergelijkt zijn volgelingen met “schapen”. In de bijbel wordt in het algemeen over Gods volk als over “schapen” gesproken. Schapen hebben de reputatie gemakkelijke en volgzame dieren te zijn, een eigenschap die Jezus ook verwacht van zijn discipelen.

De gelijkenis van schaapskooien en de twee groepen schapen wordt reeds eeuwen begrepen als zijnde de joodse christenen en de christenen van heidense afkomst die door Jezus samen onder één verbond worden gebracht.[2] Jezus heeft geen andere gelijkenis gegeven waarin hij de toetreding van de heidenen tot zijn Gemeente heeft gegeven dan die welke we terugvinden in Johannes 10. Een groepering die als Jehovah’s Getuigen bekendstaat, geeft aan deze gelijkenis een geheel andere interpretatie. De ene groep schapen zou bestaan uit “144.000 geestelijke Israëlieten” en de andere groep uit “christenen” die niet verwachten ooit met Jezus in zijn hemelse koninkrijk verenigd te zijn en bijgevolg niet deelnemen aan het Avondmaal des Heren.

Een degelijke beschouwing van Jezus’ illustratie zal ons duidelijkheid brengen in verband met de betekenis ervan.

In het artikel dat oorspronkelijk op de website van de vroegere Vrije Christenen verscheen worden enkele vragen geponeerd.

Van hoeveel schaapskooien is hier sprake?

Maakt Jezus de twee kudden één?

Heeft ook Paulus het niet over twee groepen die één worden gemaakt.

Hoe zit het met de natuurlijke joden en de heidenen?

Is de kleine kudde de 144 000?

Wie zijn de gezalfden en is het een bestuurlijke groep op aarde?

Hebben de andere christelijke schapen een andere hoop?

Er wordt in gegaan op wat Jezus duidelijk wilde maken kunnen we samenvatten met de kern van zijn gelijkenis:

2 Maar wie door de deur binnengaat, is [de] herder van de schapen. 3 Hem doet de deurwachter open, en de schapen luisteren naar zijn stem, en hij roept zijn eigen schapen bij de naam en leidt ze naar buiten. 4 Wanneer hij alle die van hem zijn, naar buiten heeft gebracht, gaat hij voor ze uit, en de schapen volgen hem, omdat ze zijn stem kennen.

16 En ik heb nog andere schapen, die niet van deze kooi zijn; ook die moet ik brengen, en zij zullen naar mijn stem luisteren, en zij zullen één kudde, één herder worden.

Jezus heeft joodse en niet-joodse christenen samengebracht in één kudde en allen delen in de ene hoop, de hemelse.

Lees hierover in:

Andere schapen

Kleine kudde en beleidvolle slaaf

Hoop eerste christenen

Kleine kudde getrouwe beheerder

> Op verzoek is op de website van de Belgische Christadelphians het vroegere artikel van de Vrije Christenen “Wie zijn de ‘kleine kudde’ en de’getrouwe beheerder’“?



Het is een artikel speciaal geschreven om Jehovah’s Getuigen te helpen een schriftuurlijke kijk over dit onderwerp te verkrijgen.


Jezus zegt in Lukas 12:32: “Vreest niet, kleine kudde, want het heeft UW Vader goedgedacht U het koninkrijk te geven”

Waarom een artikel over de “kleine kudde”? Enkele groeperingen geloven dat Jezus het hier in Lukas 12:32 over een afgezonderde, speciale groep van christenen heeft. Zij hebben het over een groep die beperkt is tot letterlijk 144.000 christenen, of de hele Kerk, het Lichaam van Christus of degenen die met Hem in de hemelen zullen regeren.

Om een duidelijke begrip te krijgen van “wie” die kleine kudde is of om “wie” het gaat, wordt er eerst het verslag met zijn context gelezen.

Er wordt gezien dat Jezus zich richt tot Zijn “discipelen”.


Verder wordt de vraag gesteld

Welke andere conclusie kunnen we trekken uit het feit dat Jezus zich richtte tot Zijn “kleine kudde” apostelen om hun bezittingen te verkopen en aan de armen te geven? Moeten we Jezus’ aanmaning tot deze “kleine kudde” letterlijk nemen?

Er zijn thans religieuze groeperingen die beweren deze “kleine kudde” te zijn.

Nadat Jezus de “kleine kudde” had getroost, vertelde Hij een gelijkenis over slaven die wakker moeten blijven totdat hun meester terugkomt. Hierop vraagt Petrus: “Is dit voor iedereen bestemd? Of voor ons alleen?” Jezus stelt een retorische vraag als antwoord op Petrus’ vraag: “Wie is werkelijk de getrouwe beheerder, de beleidvolle die de Heer zal aanstellen over de bedienden om hun ter rechter tijd hun graanportie te geven?”

Is er nu sprake van één slaaf of een collectieve slaafklasse? Vindt enige antwoorden in:

> Kleine kudde en beldeidvolle slaaf

Betreft de schapen > Andere schapen

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen #7 Afstandelijken, donatisten en arianen

Uit het vorige artikel (Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen. – Constantijn de Grote) kon u opmaken dat doorheen de jaren de leerlingen van Jezus en hun opvolgers meer en meer geconfronteerd werden met tegensprekende gedachten. Reeds in de eerste eeuw hadden de apostelen gewaarschuwd voor valse leraren, valse religie en valse profeten. Maar de wereld verkneukeld zich graag in gewoonten en houdt graag vast aan gebruiken, traditionele feesten en ziet zich niet graag in afzondering leven of als buitenbeentje beschouwd worden. Het willen behoren tot de gemeenschap werd als belangrijker aanschouwd dan het trouw blijven aan een juiste leer.

De Griekse wijsgerig-wetenschappelijke denk- of redeneermethodes én de Grieks-wijsgerige denkbeelden slopen de theologie binnen waarbij men ook naar wetenschappelijke theorieën en wijsgerige denkpatronen zocht. Met behulp van wetenschappelijke analyses probeerde men  inzicht te krijgen in het ‘wezen’ van God, en vervolgens ook in andere ‘geloofsdogma’s’ die werden ‘opgehoest’. ‘Christelijke theologieën’ werden tegenover heidense ‘theologieën’ (filosofische theorieën over wat of wie ‘god’ is) geplaatst (aldus bijv. Tertullianus).

Diegenen die als ware navolgers van Christus Jezus de Joodse geschriften ter hand bleven nemen werden meer in het verdomhoekje gedreven. Zij de de Heilige Geschriften of het Woord van God verder blijven bestuderen werd het moeilijker gemaakt. Diegenen die verkozen om hun macht te versterken kozen er voor om de anderen zo onwetend mogelijk te houden en trachtten er voor te zorgen dat de mensen onder hen niet te veel in de oudere Geschriften lazen. De Bijbel werd minder en minder als werkinstrument gebruikt zodat de mensen van de inhoud ervan vervreemden.

Diegenen die de Bijbel als ‘Hét Boek der boeken‘ verder wilden bestuderen geraakten in de minderheid en hadden veel moeite om stand te kunnen houden tegenover al de andere predikers die met meer populairdere gedachten de mensen wisten te bekoren. Hoe minder de mensen van het Woord van God kenden hoe meer konden ‘theologen‘ de mensen dingen voor leggen welke on-Schriftuurlijk waren maar waarbij de Kerk haar macht over de mensheid kon verhogen.

***

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen.

Afstandelijken, donatisten en arianen.

Niet iedereen wou deel uit maken van de wereld en toegeven aan de machtshebbers. Door heen de tijden bleven bepaalde Christenen zich afzijdig houden van de door mensen bijgevoegde zo gezegde geloofspunten.

Arius (AD ca. 250 or 256 - 336) was a Christia...

Arius

Ook op het concilie van Nicea, soms ook het eerste oecumene concilie genaamd, werden tegenstrijdige opvattingen hardop geuit en ging het er niet steeds kalm aan toe. Eén opvatting, vertegenwoordigd door Arius, leerde dat de Zoon qua tijd een eindig begin had en daarom niet aan God gelijk, maar in alle opzichten ondergeschikt was. Athanasius daarentegen geloofde dat de Zoon in een bepaald opzicht aan God gelijk was. En er waren andere opvattingen.

Betreffende de beslissing van het concilie om de Zoon te beschouwen als van hetzelfde wezen (wezenseen) met God, zegt Martin Marty: „Nicea vertegenwoordigde in feite de opvatting van een minderheid; het akkoord werd moeizaam bereikt en was voor velen die de Ariaanse zienswijze niet deelden, onaanvaardbaar.”[1] Insgelijks merkt het boek A Select Library of Nicene and Post-Nicene Fathers of the Christian Church op dat „een duidelijk geformuleerd leerstellig standpunt dat tegengesteld was aan het arianisme, slechts door een minderheid werd ingenomen, hoewel deze minderheid zegevierde”.[2] En in A Short History of Christian Doctrine wordt opgemerkt:

„Waar veel bisschoppen en theologen van het Oosten vooral bezwaar tegen schenen te hebben, was het door Constantijn zelf in de geloofsbelijdenis opgenomen denkbeeld van de homoousios [„van hetzelfde wezen”], dat in het latere conflict tussen de orthodoxie en de ketterij de twistappel werd.”[3]

Na het concilie werden de disputen nog tientallen jaren voortgezet. De voorstanders van het denkbeeld dat de Zoon aan de Almachtige God gelijk was, geraakten zelfs een tijdlang uit de gunst. Zo zegt Martin Marty betreffende Athanasius: „Zijn populariteit steeg en daalde, en hij werd zo vaak verbannen [in de jaren na het concilie] dat hij vrijwel een pendelaar werd.”[4] Athanasius bracht jaren in ballingschap door omdat politieke en kerkelijke autoriteiten zich verzetten tegen zijn opvattingen dat de Zoon gelijk was aan God.

Athanasius (± 295 – 373) patriarch van Alexandrië

De bewering dat het concilie van Nicea in 325 G.T. de leerstelling van de Drie-eenheid heeft bevestigd of bekrachtigd, is dus niet waar. Wat later de Drie-eenheidsleer werd, bestond destijds nog niet. Het denkbeeld dat de Vader, de Zoon en de heilige geest elk de ware God alsook gelijk in eeuwigheid, macht, positie en wijsheid waren, en toch maar één God — een drie-in-één God — is niet door dat concilie noch door vroegere kerkvaders ontwikkeld. pas ruim een eeuw na Arius, op het Concilie van Chalcedon in 451 na Chr., de leer van de drie-eenheid vastgelegd. Er waren nog twee concilies (kerkvergaderingen) nodig alvorens men tot de definitieve afronding van deze theologische kwesties kwam. In The Church of the First Three Centuries wordt gezegd:

„De huidige populaire leerstelling der Drieëenheid . . . vindt geen ondersteuning in de taal van Justinus [Martyr]: en deze waarneming kan bij uitbreiding gelden voor alle ante-Niceense Vaders; dat wil zeggen, voor alle christelijke schrijvers gedurende drie eeuwen na de geboorte van Christus. Zij spreken weliswaar over de Vader, de Zoon en de profetische of heilige Geest, maar in geen enkel opzicht zoals dat thans door Trinitariërs wordt aanvaard; niet als aan elkaar gelijk, niet als één numeriek wezen, niet als Drie in Eén. Juist het tegenovergestelde is het geval. De leerstelling der Drieëenheid zoals ze door deze Vaders werd verklaard, verschilde essentieel van de huidige leerstelling. Dit stellen wij als een feit dat even afdoend bewezen kan worden als elk feit in de geschiedenis van menselijke opvattingen.[5]

Nicea vertegenwoordigt echter een keerpunt. Het opende de deur tot de officiële aanvaarding van de leer dat de Zoon gelijk is aan de Vader, en dat baande de weg voor het latere denkbeeld van de Drieëenheid. Het boek Second Century Orthodoxy, door J. A. Buckley, merkt op:

„Tot ten minste het einde van de tweede eeuw bleef de universele Kerk in één fundamenteel opzicht verenigd; allen aanvaardden het oppergezag van de Vader. Allen beschouwden God, de Almachtige Vader, als alleen oppermachtig, onveranderlijk, onuitsprekelijk en zonder begin. . . .

Na de dood van die tweede-eeuwse schrijvers en voorgangers bleek dat de Kerk zelf . . . langzaam maar onverbiddelijk afgleed naar dat punt . . . waar op het concilie van Nicea de climax van heel deze geleidelijke ondermijning van het oorspronkelijke geloof werd bereikt. Daar drong een kleine explosieve minderheid haar ketterij aan een inschikkelijke meerderheid op, en met de steun van de politieke autoriteiten dwong, vleide en intimideerde ze degenen die zich beijverden om de oorspronkelijke zuiverheid van hun geloof onbevlekt te bewaren.”

De schismatische stroming van 311,  het donatisme was een „christelijke” sekte in de vierde en vijfde eeuw G.T. De aanhangers ervan stelden dat de geldigheid van de sacramenten afhankelijk is van de moraliteit van de bedienaar en dat de kerk mensen die zich aan ernstige zonde schuldig maakten, van het lidmaatschap moest uitsluiten. Het arianisme was een „christelijke” beweging in de vierde eeuw, die de godheid van Jezus Christus ontkende. Arius onderwees dat God ongeboren en zonder begin is. De Zoon kan, omdat hij wel geboren is, niet God zijn in dezelfde zin als de Vader. De Zoon is niet eeuwig, maar werd geschapen en bestaat door de wil van de Vader.[6]

Theodosius I

Waarschijnlijk heeft keizer Theodosius het Arianisme wel de zwaarste slag toegebracht. Door middel van de officiële edicten van 391-392 G.T. stelde hij de rooms-katholieke orthodoxe leer voor alle „christenen” verplicht en beroofde de Arianen, alsmede alle heidenen, van hun plaatsen van aanbidding. Over deze gebeurtenis verklaarde een historicus: „De legale triomf van de kerk over ketterij [Arianisme] en heidendom en haar evolutie van een vervolgde sekte tot een vervolgende staatskerk waren voltooid.”

Vanaf de vijfde eeuw kwamen er geen Ariaansgezinde Romeinse keizers meer voor. Dit kenmerkte echter niet het einde van het Arianisme als een nationale religie. Verre van dat! Na de dood van Theodosius viel Rome opnieuw ten prooi aan Ariaans-Germaanse invallers uit het noorden. Een rooms-katholieke autoriteit merkt hierover op: „Ondanks enige vervolging, verspreidde het christendom zich in deze [Ariaanse] vorm met opmerkelijke snelheid van de Goten naar de naburige stammen. . . . Toen ze het Westen binnenvielen en de verschillende Germaanse koninkrijken stichtten, beleden de meeste stammen [het Arianisme] als hun nationale religie en vervolgden in sommige gevallen degenen onder de Romeinse bevolking die de katholieke orthodoxie aanhingen. . . . Maar geleidelijk aan slaagde de [Rooms-]Katholieke Kerk erin het Arianisme uit te roeien. In sommige gevallen werd dit tot stand gebracht met behulp van militaire acties die het Germaanse element bijna geheel deden verdwijnen.” Dit vond plaats tijdens de regering van keizer Justinianus, die de ambitie koesterde het Romeinse Rijk tot zijn voormalige glorie te herstellen en berucht was wegens zijn vervolgingen, niet alleen van de Arianen, maar ook van de joden en de Samaritanen. Hij verbood de joden zelfs hun Geschriften in het Hebreeuws te lezen!

Flavius Petrus Sabbatius Justinianus (Justinianus I, Justinian I, Justinian the Great) Justinianus de Grote

Justinianus maakte evenwel geen eind aan het Arianisme. Rome zou nog meer met Germaanse barbaren te maken krijgen, want een paar jaar na Justinianus’ dood vielen de Longobarden, naar verluidt een van de wreedste Germaanse stammen, Italië binnen. Het duurde niet lang of zij hadden het grootste deel van het Italiaanse schiereiland onder controle. Toen, in het midden van de zevende eeuw, werden de Longobarden om de een of andere reden langzamerhand trinitarische rooms-katholieken, en dat zij de paus problemen bleven geven, was daarom niet om religieuze, maar om politieke redenen en problemen in verband met gebiedsbezit.

Betreffende deze periode lezen wij: „In de daaropvolgende ineenstorting keerden de kansen, vaker als gevolg van lekenpatronaat en politieke verschuivingen dan theologische argumenten.” Of zoals een andere schrijver het stelt: „[Het Arianisme] handhaafde zich nog twee eeuwen, ofschoon meer door toeval dan door keus of overtuiging.” Terloops zij opgemerkt dat bovengenoemde politieke en militaire activiteiten van de zijde van de Arianen een weerlegging vormen van de beschuldiging die sommigen uiten dat de niet politiek gezinde, vredelievende christelijke getuigen van Jehovah Arianen zijn.

Als wij opmerken wat de geschiedenis te zeggen heeft over de politieke activiteiten van de Trinitariërs en de Arianen kunnen wij niet anders dan onder de indruk komen van de nauwkeurigheid waarmee zowel Jezus als zijn apostelen hebben voorzegd wat er met de christelijke gemeente zou gebeuren. Jezus schildert het in een van zijn gelijkenissen: „Terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand en zaaide er onkruid overheen, midden tussen de tarwe, en ging weg.” En zo werd het veld dat oorspronkelijk een tarweveld was een onkruidwildernis (Matth. 13:25). En als men kijkt naar de hebzucht en de gewelddaad die de Trinitariërs en Arianen ten toon hebben gespreid, beseft men hoe nauwkeurig de apostel Paulus heeft voorzegd hoe de mensen zouden worden: „Ik weet dat er na mijn heengaan onderdrukkende wolven bij u zullen binnenkomen, die de kudde niet teder zullen behandelen.” Tot die wolvenhorden hebben zowel de Trinitariërs als de Arianen behoord, waarvan de eersten de wreedsten waren! (Handelingen der Apostelen 20:29).

De Germaanse stammen die het verzwakte Romeinse Rijk binnendrongen, beleden het ariaanse „christendom” en namen het mee naar een groot deel van Europa en Noord-Afrika, waar het tot ver in de zesde eeuw G.T., en in sommige gebieden zelfs nog langer, bleef gedijen.


[1]A Short History of Christianity, door Martin E. Marty, 1959, blz. 91.

[2]A Select Library of Nicene and Post-Nicene Fathers of the Christian Church, door Philip Schaff en Henry Wace, 1892, Deel IV, blz. xvii.

[3]A Short History of Christian Doctrine, blz. 53.

[4]A Short History of Christian Doctrine, blz. 91.

[5]The Church of the First Three Centuries, door Alvan Lamson, 1869, blz. 75, 76, 341.

[6] Dat de Arianen schriftplaatsen hadden die hen ondersteunden, blijkt wel uit teksten als Johannes 14:28, Kolossenzen 1:15-17; 1 Timótheüs 1:17; Openbaring 3:14.

Arius (Grieks: Άρειος) (Pentapolis van Cyrenaica, 256Constantinopel, zo rond 336) is de stichter van het arianisme, een stroming in de vroege kerk. zijn volgelingen werden lang door de Katholieke Kerk bestreden.  De eerste eeuwen bleef de niet-trinitarische gedachte nog te veel verspreiden, volgens de Katholieke Kerk. Om dit tegen te gaan moest die Kerk een Germaanse kampioen uitzoeken en opleiden die de tegenstanders van de algemeen heersenden konden breken. Uit een schraal assortiment van heidense stammen werden de woeste Franken uit Noord-Oost-Gallië gekozen.  De katholieke bisschoppen legden een levendige belangstelling aan de dag voor de persoon en ontwikkeling van een 15-jarige, heidense krijger, die in 481 koning der Franken werd: Chlodovech of Clovis (465-511).

Vindt meer:

over Athanasius (± 295/296 – 373) patriarch van Alexandrië geboren in Afrika streed energiek voor het katholieke geloof. Ook al was hij toen nog maar diaken streed hij zeer hard tegen de Arianen op het concilie van Nicea.

Athanasius patriarch van Alexandrië

Goddelijke waarheid en menselijke geleerdheid

Concilie van Chalcedon

In 303 beval keizer Diocletianus dat de heilige boeken van het christendom ter vernietiging moesten worden overgedragen aan de burgerlijke autoriteiten en dat kerkelijk bezit moest worden geregistreerd. In een rituele handeling moesten christenen vervolgens hun trouw aan de keizer en de goden van het keizerrijk betonen. Uit angst voor de doodstraf gaven vele bisschoppen en gelovigen gehoor aan het bevel van de keizer. Deze Lapsi werden na deze vervolging traditores genoemd: verkwanselaars. Voor christenen was omgang met hen streng verboden; wederopname in de kerk was pas mogelijk na een lang proces van boete.  > Traditores en Donatisme

Het leven van Augustinus (354-430): Augustinus en de puriteinen … Donatisten

Causes of the donatist schism

History of the Donatists

Flavius Theodosius bekend als Theodosius I de Grote (Grieks: Θεοδόσιος ο Μέγας) ( ca. 346395) laatste van het gehele Romeinse rijk. Na zijn dood werd het rijk definitief gesplitst in Oost en West.

Theodosian-Code

Het Byzantijnse Rijk van 527-565

Welkomstwoord

Wij wensen allen welkom die hier op deze pagina’s terecht komen en hopen dat zij geïnspireerd mogen geraken om verder de Bijbel ter hand te nemen en zelf op onderzoek te gaan wat er in de Heilige Schrift werkelijk staat.

De artikelen die u hier bij de Belgische Bijbelstudenten kan vinden welke gepubliceerd waren van 2005 tot november 2009 op Bijbelvorsers Blogspot worden hier voor het ogenblik gedeeld sinds mei 2011. Zo lang de reeks over de Geschiedenis van het Christendom niet volledig geplaatst zal zijn zullen zij hier ook ter beschikking blijven.

YAHUAH:Jehovah YHUH Modern Hebrew

YAHUAH:Jehovah YHUH Modern Hebreeuws voor Jehovah of Jahweh

Sommige mensen denken dadelijk aan Jehovah Getuigen als zij Christenen Gods Naam horen noemen of horen dat deze Bijbelonderzoekers zijn. U mag er gerust op aan dat er gelukkig nog andere Christenen zijn die Gods Naam kennen en loven. Alsook zijn er ernstige Bijbelonderzoekers of Bijbelvorsers die niet behoren tot de Getuigen van Jehovah.

Graag houden wij er van om gedachten uit te wisselen en onze kennis te delen met diegenen die houden van en die geïnteresseerd zijn in het Woord van God.
De Belgische Bijbelstudenten willen graag met andere ernstige Bijbelonderzoekers of Bijbelvorsers het Woord van God bestuderen en met elkaar overleggen om tot betere inzichten te komen. Onderlinge uitwisseling van gedachten kan elkaar enkel maar verrijken. Daarom willen wij ook ruimte geven aan anders denkenden om hier met ons van gedachten te wisselen en hopen wij zodanig een platform te kunnen creëren waar mensen samen op weg kunnen gaan naar de Ene Ware God Elohim Hashem Jehovah.

De Belgische Bijbelstudenten zijn wel verbonden met de Internationale Biblestudents en maken deel uit van een wereldwijde gemeenschap van Bijbel studenten wiens genootschap op een gemeenschappelijk begrip van de Bijbel is gebaseerd maar werken wel onafhankelijk en staan niet onder een centrale organisatie  die oplegt wat te doen en te geloven. de verbintenis met onze broeders en zusters over heel de wereld ligt in het onderscheidende gemeenschappelijk overeenkomstig  geloof.

De Belgian Biblestudents, Bijbelonderzoekers en de Christadelphians of Broers in Christus geloven dat Jezus of Jeshua, de Nazarener, de Messias of Christus de zoon van God is, die kwam volgens de Oude Testamentbeloften en om de overeenkomsten van God met de mensheid te volbrengen, hoofdzakelijk de overeenkomsten met Eva, Abraham en David.

Wij geloven alle Bijbelse leerstellingen, inclusief dat:

  1. * De Bijbel, als Boek der boeken, het enige ware bericht van God is welk door Hem aan de mensheid werd volledig  gegeven.  De Bijbel is het Woord van God.
  2. * Er slechts één enkele Ware God is, de Vader, die de wereld maakte en er een geweldig doel voor heeft.
  3. * De Heilige Geest de eigen macht van God is , waardoor hij Zijn eigen heilige wens to volbrenging brengt.
  4. * Jezus de zoon van God is. Hij is ook zoon der mensen door zijn geboorte uit de maagd Maria.
  5. * Jezus alle verleidingen overwon en stierf om de gehele mensheid van zonde en dood te redden.
  6. * Jezus werd van de doden door God verhoogd. Later steeg hij op naar de hemel, maar zal terugkeren.
  7. * Wanneer hij terugkeert zal hij oordelen en de verantwoordelijke doden verhogen en hun sterfelijkheid aan banden leggen en de getrouwen voor eeuwig laten leven.
  8. * Hij zal Koning zijn over het herstelde Koninkrijk van God in Israël en over de hele wereld.
  9. * Wanneer de mens sterft stopt met hij te bestaan. De enige hoop van leven is door herrijzenis aan de terugkeer van Christus.
  10. * Geloof in de beloften van God over het Koninkrijk van God en het werk van Jezus Christus is essentieel.
  11. * Berouw en doop in Christus door onderdompeling in water en het daarop dagelijks volgen van Christus zijn allemaal noodzakelijk voor ultieme redding.

Tag Cloud

The Eccentric Fundamentalist

Musings on theology, apologetics, practical Christianity and God's grace in salvation through Jesus Christ

John 20:21

"As the Father has sent me, so I am sending you."

The Biblical Review

Reviewing Publications, History, and Scripture

Words on the Word

Blog by Abram K-J

Bybelverskille

Hier bestudeer ons die redes vir die verskille in Bybelvertalings.

Michael Bradley - Time Traveler

The official website of Michael Bradley - Author of novels, short stories and poetry involving the past, future, and what may have been.

BIBLE Students DAILY

Be faithful unto death, and I will give you the crown of life. – Revelation 2:10

God's Simple Kindness

A place to share your daily blessings

takeaminutedotnet

All the Glory to God

Religieus Redeneren

Gedachten en berichten over hedendaags (on)geloof

Jesse A. Kelley

A topnotch WordPress.com site

JWUpdate

JW Current Apostate Status and Final Temple Judgment - Web Witnessing Record; The Bethel Apostasy is Prophecy

Sophia's Pockets

Wisdom Beyond Walls

ConquerorShots

Spiritual Shots to Fuel the Conqueror Lifestyle

Examining Watchtower Doctrine

Truth Behind the "Truth"

Theological NoteBook

Dabbling into Theology

sowers seed

be careful 'how you hear'

Next Comes Africa

If I take the wings of the morning, and dwell in the uttermost parts of the sea; Even there shall thy hand lead me, and thy right hand shall hold me - Psalm 139: 9,10

friarmusings

the musings of a Franciscan friar...

%d bloggers like this: