An other Christian WordPress.com site – Een andere Christelijke WordPress.com site

Posts tagged ‘Katholieke Kerk’

Wapens van de gelovige bij voortdurend geweld

Vandaag de dag wanneer er plots weer een aanslag is gepleegd onder het mom van de Islam zijn er terug meer Christelijke gelovigen die zich kenbaar maken of profileren als Christen. Even als het doden van onschuldige slachtoffers het nieuws haalt is er plots aandacht voor die doden en geeft men veel aandacht aan de daders, veel meer dan aan de slachtoffers. enkele dagen, weken, maanden en zeker jaren later is men die aanslagen en die doden al vergeten en worden ze ook nog maar weinig herdacht.

Zij die zich voordoen als Christen moeten daarbij wel beseffen dat hun houding naar anderen wel zeer belangrijk is om het juiste beeld weer te geven van een Christen.  zo vindt men vandaag lui die zich uitgeven als Moslim maar helemaal zich niet houden aan de Islamitische wetten. Wij zien zelfs dat de grootste schreeuwlelijken de Quran of Koran, het apart geplaatste of heilig Schrift van de Mohammedanen ten volle met de voeten treden. Zij malen er niet om om zelfs dat Schrift letterlijk in rook te laten op gaan, terwijl dat een verschrikking is voor Allah, in wiens naam zij beweren oorlog te voeren.

En oorlog voeren is wat zij doen. Die mannen van terreur die ook verdeeldheid zaaien onder de Ummah of Islamietische geloofsvereniging. Terwijl de Islam zoals het Christendom een geloof van salam of vrede zou moeten zijn, prediken zij haat.

Klaarblijkelijk hebben zij zichzelf ook onvoldoende lief, want zij zouden duidelijk moeten weten dat Allah helemaal niet opgeschept is met mensen die de hand aan zichzelf slaan. Toch vinden wij vele zelfdoders onder die haatpredikers, die meer oog hebben voor hun eigen opgeklopte doel om een Islamitische Staat te vormen dan om de mensheid en de vrede onder hun geloofsgenoten. Allen die mee omkomen moeten zich maar gelukkig voelen een martelaar voor het geloof te zijn.

Zelfs hun eigen jihad bolwerken, zoals Nice en meerdere plaatsen in Syrië en Irak, worden niet gespaard van het bloedvergieten.

Het ene land krijgt wel wat meer te verwerken dan het andere, maar geen enkel lijkt nog gespaard te worden. Frankrijk kreeg sinds 2014 zo’n 15 aanslagen te verwerken. Deze varieerden van geweld door vuur stoken, steekpartijen, bommen laten ontploffen. Moordpartijen gebeurden op enkelingen maar ook op groepen door o.m. inrijden op een mensenmassa. Alle manieren lijken wel goed en de daders vallen ook in verschillende profielen.

Kerk in Saint-Étienne-du-Rouvray

De 84 jarige priester Jacques Hamel werd dinsdag tijdens de heilige Mis in een kerk in Saint-Étienne-du-Rouvray, nabij Rouen, gegijzeld en vermoord door twee terroristen van Islamitische Staat, onder wie de 19-jarige Adel Kermiche.

Sommige Christenen begrijpen niet dat aanhangers van Daesh of Islamitische Staat een aanval plegen in een voorstadje met maar amper 30 000 inwoners en daar een geestelijke in een kerk durven doden. Die Europeanen vergeten dat juist Katholieke kerken een doorn in het oog zijn van die strijders. Voor hen is het Katholicisme namelijk het meest verwerpelijke geloof omdat daar constant aan afgoderij wordt gedaan. Dat laatste kan niet ontkend worden, maar mag totaal geen reden zijn om daar een inval te plegen en zo maar een geestelijke van het leven te beroven. Geen enkel mens heeft trouwens het recht het leven van een ander mens weg te nemen.

IS heeft al zeer lang geleden aangekondigd om de ‘honden van het Westen’ een les te leren en een einde te brengen aan de kafars, de verderfelijken. Zij kijken al lang uit om de IS vlag te laten wapperen op de Sint-Pietersbasiliek in Vaticaanstad te Rome.

Paus Franciscus ‘geschokt’ door ‘barbaarse moord’ op Franse priester Jacques Hamel

De vermoorde 84 jarige Franse priester Jacques Hamel. (Foto: AP)

Het Vaticaan veroordeelt “de barbaarse moord” op de 84-jarige priester en laat de wereld weten dat de Katholieke Kerkgemeenschap in het bijzonder geschokt is dat dit vreselijke geweld gebeurde in een kerk,

“waar de liefde Gods wordt verkondigd.

De aartsbisschop van Rouen, die momenteel in Krakau is voor de Wereldjongerendagen roept op

“schreeuwt tot God en vraagt aan ook niet-gelovigen om zich bij die schreeuw te voegen”.

Hij zegt verder

“De Katholieke Kerk kan geen andere wapens dan het gebed en broederschap gebruiken.”

Ook Bisschop Lalanne van Pontoise is naar eigen zeggen “ondersteboven” van de aanval op de kerk in Saint-Etienne-du-Rouvray.

“We zijn geschokt van wat er gebeurd is en van de besmetting van waanzinnige moorden.”

Het is juist die waanzin die Europa overvalt die mensen er toe kan leiden om de verkeerde stappen te nemen. Hier voor hoort de Christen oplettend te zijn en op te passen dat hij niet in de ‘verdoemlijke’ val trapt.

Het moet voor iedereen al duidelijk zijn dat IS onze maatschappij wil destabiliseren. Angst en chaos hebben in het verleden al bewezen zeer goede wapens te zijn.

De Noordfranse aanval op die uitvoerder van het werk van God, is niet de eerste doding van een katholiek geestelijke. Wij moeten inzien dat nu het ook hier op onze bodem gebeurd, dat IS hier ook een wig wil drijven tussen moslims en christenen.

Dat wil De Kesel absoluut vermijden.

“Ik weet niet of dergelijke gewelddaden de islam en de christenen uit elkaar drijft. Als dat de bedoeling is, moeten we ons daar zeker tegen verzetten. We moeten elkaar zoeken en elkaar de hand reiken.”

Volgens De Kesel brengt de gemeenschappelijke afkeer van het geweld van IS mensen net bij elkaar. Wij kunnen dat slechts hopen en verlangen eer naar dat alle geestelijke partijen, Joden, Christenen, Islamieten duidelijk afstand zullen nemen van elke haatvorming en alles in het werk zullen stellen om aan te tonen aan de burger dat wat Daesh doet volledig tegen enige Islamitische leerstelling is.

Alle gelovigen die beweren voor de Goddelijke Schepper te gaan moeten een houding aan nemen die past bij de Goddelijke Waarden. Hierbij moeten zij tonen aan de anderen in de wereld dat het niet gaat om een strijd tussen religies maar enkel een oorlog is om machtsuitbreiding, die geen connectie heeft men de God noch met het geloof dat zij beweren te verdedigen.

De aanhangers van Allah, weze het Islamieten maar ook Joden en Christenen die God liefhebben moeten samen mee werken om die liefde van God uit te dragen.

*

Bedenking rond

+

Voorgaande

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen #10 De Inquisitie

2015 het jaar dat ISIS duidelijk maakte dat het ook in Europa is

Opgepast voor oproepers tot wraak

++

Aansluitend

  1. Newsweek vraagt zich af of wij nog onwetend willen houden
  2. Slechte levensomstandigheden voor Christenen in Irak
  3. Te late hulp voor Syrië uit Westen voedingsbodem voor Vechters voor een Islamitische Staat
  4. Christen vervolgingen in het Midden-Oosten
  5. Chaldeeuwse patriarch eist recht om geen tweederangsburgers te zijn
  6. Door moeilijkheden zien dat de bijbel waar is
  7. Juncker waarschuwt voor nieuwe oorlog in Europa
  8. Wat heeft zovelen ertoe gebracht naar Duitsland te willen emigreren
  9. Fragiliteit en actie #10 Voor het nageslacht
  10. De nacht is ver gevorderd 3 Studie 1 Zijn het de laatste dagen? 2 Wat betekent dit alles?
  11. Omgaan met zorgen in ons leven
  12. Koran tegenover veel oudere Heilige Geschriften
  13. Het gevaar om niets te doen tegen de oorzaak en de kwaal
  14. Oorlog (FGW)
  15. Oorlog in kerkenland
  16. De ziel niet kleineren
  17. Zijn broeder haten
  18. Wrevel vermoordt de dwaas, gramschap doodt de zot
  19. Geef Vrijheid Door
  20. Niets edel in het vlees dat tot zichzelf wordt gelaten
  21. Overwin het kwade door het goede
  22. Wrok verwerpen

+++

Verdere teksten

  1. Gezocht: nieuwe woorden voor een boze wereld
  2. Oorlog (gedicht)
  3. Experts waarschuwden nog zo
  4. Ik ben in oorlog, wat kan ik doen
  5. Waarom werken we in de strijd tegen IS niet gewoon samen met Poetin?
  6. De vechtbereidheid van Nederlanders is laag
  7. Wat met die vluchtelingen?
  8. Vluchtelingen, medemensen in nood: welkom!
  9. Denk je eens in
  10. Het kost me heel veel moeite (Dutch)
  11. Brussel
  12. Letsels van oorlog
  13. Collectief herdenken
  14. Dodenherdenking. (Opinie)
  15. Dodenherdenking
Advertisements

Meerderheid protestantse kerken zit op zwart zaad

Nederland en België gaan gebukt onder dezelfde ziekte. De mensen in onze contreien zijn niet geïnteresseerd in God noch gebod. En diegenen die wel graag God beter zouden leren kennen en een goede relatie met Hem zouden willen hebben zijn verward en voelen zich misleid of bedrogen door de reguliere kerken in hun streek die wel dikwijls verdoemenis prediken of met de angstzweep slaan, maar zich zelf niet gedragen naar de prediking die zij geven. Indien de gelovigen dan ook nog eens geconfronteerd worden met wat er werkelijk in de Bijbel staat kunnen zij dikwijls helemaal niet meer volgen en slaat de verwarring in afstoting om.

Mensen moeten echter weten dat naast de ‘regulier’ of ‘mainstream’ kerken en groeperingen van mensen te vinden zijn die wel de liefde voor God diep in hun hart dragen en die er ook alles aan willen doen om Gods Naam en Zijn Plan kenbaar te maken over de gehele wereld. Het komt er nu op aan dat die gelovigen die werkelijk God liefhebben die Woorden van God ook ter harte nemen en verder uitdragen, in liefde deze samen willen delen waar maar ook in ieder klein hoekje van het land. Ook al zijn het maar enkele in een dorp kunnen deze gelovigen hun hartsverlangen delen met elkaar en moeten zij nu de juiste zaden op de juiste grond zaaien en verzorgen zodat deze goed kunnen opkomen, bloeien en vrucht dragen.

Wij zitten in de Nederlanden, zoals in ettelijke andere plaatsen in Europa met een woestijn van Godskennis, maar zij die Jehovah in hun hart dragen zijn het die nu moeten opstaan en vooruit gaan, doortastend in hun geloof en ijverig het werk van de nodige prediking voortzettend, zonder ophouden durvende en vooruitkijkende naar een geweldige tijd die vast en zeker voor ons ligt.

Ook al zullen de aantallen gelovigen in de Katholieke en bepaalde protestantse kerken nog dalen en al mogen de moslimgemeenschappen een enorme groei waarnemen zullen er toch die kleine of grotere groepen van Ware Gelovigen zijn die de Ware God in hun hart dragen en willen en zullen delen met vele anderen.

God zij met u en met allen die samen willen gaan om Jehovah te dienen.

+

Aanvullend:

  1. Apathie voor het geloof en Vorm van Eredienst
  2. Judaisme & Katholicisme Universele ‘kerken’
  3. Het ‘Nieuwe Geloven’ – Overal en in van alles, maar niet in de Kerk
  4. De Kerk als realiteitsspel
  5. Dementia in de Kerk
  6. Keerpunt in de Kerk
  7. Jongmense wil nie meer sit en luister nie
  8. Scheiding van kerk en staat
  9. On-Bijbelse instituut van de kerk
  10. Kloof tussen de boodschap van God en de mensen van vandaag
  11. Al of niet toegeven aan de wereld
  12. Kijkend naar het Oosten en het Westen voor Waarheid
  13. Kerkgroei en samengaan
  14. Een samenkomst of meeting
  15. Maken van een kerk
  16. Parochie
  17. Kerk hospitaal voor zondaars
  18. Vele kerken
  19. Geloofstwijfel, geloofsafval en kerk in moeilijkheden
  20. Kerklidmaatschap belangrijk of niet
  21. Wat levert het mij op?
  22. Helft Amerikanen verandert wel van geloofstraditie
  23. Ontdopen gaat verder in België, een keerpunt om stil bij te staan
  24. Niet gebonden door labels maar vrij in Christus
  25. Een kerk verlaten om lid te worden van een ander
  26. Nederlandse man vervrouwelijkt volgens Jaap Marinus
  27. Kerkshoppen: “Arrogant tegenover kerklidmaatschap”
  28. De Ware Kerk
  29. Kerk niet bepaald gebouw
  30. Doop en Geloof
  31. Wedergeboorte en lidmaatschap tot een kerk
  32. Nieuwkomers, nieuwelingen, immigranten, allochtonen en import
  33. Een Manifest voor Gelovigen
  34. Manifest Gelovigen nemen het woord
  35. Paustoespraak voor de Raad voor de nieuwe evangelisatie
  36. De kerk moet blijvend hervormd worden
  37. De voordelen van een kleine gemeenschap of een huiskerk
  38. Zichtbaar houden van oudste kerken
  39. Stop met zeuren over uw kerk
  40. Bereid zijn toegang te krijgen tot vreugde in het aangezicht van tegenspoed
  41. Nieuwe energie ontwikkelen
  42. Door doorzettingsvermogen bereikt de slak de ark
  43. Ernstig strijdend voor het geloof
  44. Bijbelonderzoekers, Bijbelstudents, Jehovah Getuigen, Russell en denominaties
  45. Intenties van de ecclesia

+++

Is de Beleidvolle Slaaf van de JG Gods enige instrument

On Bijbelvorsers Webs, Bijbelvorsers from the Association of Bibleresearchers wrote on January 21, 2011 at 8:49 am:

Op Bijbelvorsers Webs, Bijbelvorsers van de Vereniging voor Bijbelstudie schreef in Januari 2011, 21, om 8:49 am:

Bijbelvorsers

Member
Posts: 16

World headquarters of the Watch Tower Bible & ...

World headquarters of the Watch Tower Bible & Tract Society of Pennsylvania, Brooklyn, New York, U.S.A. (Photo credit: Wikipedia)

Indien de Jehovah Getuigen de voorkeur van God zouden genieten en de enige organisatie zou zijn die Gods zegen geniet en als enige aanspraak kan maken op een door God volledig erkend en geleid orgaan “de Beleidvolle slaaf” is het vreemd dat dit middel van God om met de mensheid te communiceren zo veel mis- of versprekingen of vergissingen zou maken, alsook zo veel wijzigingen moet aanbrengen. Waarom zou God niet dadelijk het juiste ‘licht’ brengen?De JG zouden graag hebben dat de mensen al die talrijke fouten van de Watchtower Society in hun volledig bestaan naar loutere menselijke onvolkomenheid zouden toeschrijven. In wezen is dat juist. De vele niet uitgekomen voorspellingen en de vele zaken die ze eerst als waarheid claimden en daarna vervingen door een andere waarheid waren bedenkingen van mensen. Maar aan de ander kant beweren zij het spreekorgaan van God te hebben. En worden mensen die het niet volledig eens zijn met de beweringen van het overkoepelend orgaan uitgesloten. Zij proberen dan dikwijls zulke Uitkijktoren mislukkingen naar de fouten van Bijbelse figuren zoals Koning David te vergelijken en de apostels van de eerste eeuw. Wat JGn verzuimen te herkennen is dat mensen, als individuen, altijd al persoonlijke fouten gedaan hebben en altijd zullen doen doordat zij hier op aarde in het huidige stelsel leven als onvolmaakte mensen. David, Mozes, Petrus, Paulus en vele anderen maakten fouten zoals elk van ons ook nog fouten maakt. Alle Christenen doen dat vandaag ook. Zelfs het Regerende Lichaam van de Getuigen van Jehovah maken fouten als onvolmaakte mannen. Niemand van gewone stervelingen kan daar aan ontsnappen.

Noch in de Katholieke Kerk waar men spreekt van de onfeilbaarheid van de Paus, noch bij de Getuigen van Jehovah waar men eigenlijk spreekt van een evenzeer onfeilbaar heersende groep; “de beleidvolle slaaf“.

Charles Russell gaf zijn lezers de waarschuwing om op de hoede te zijn voor enige vorm van organisatie. Voor hem was het trouwens iets volledig onnodig. (“hoed U voor organisatie. Het is volkomen onnodig. De Bijbelse regels zijn de enige regels die U nodig heeft. Tracht niet het geweten van anderen te binden, en sta anderen niet toe het uwe te binden. Geloof en gehoorzaam in zo verre als U Gods woord kunt begrijpen” – Zion’s Watch Tower, 15 September 1895, blz 216, uitgegeven door Charles T. Russel)

Dat niemand de Bijbel zou kunnen begrijpen, tenzij hij luistert naar wat het Besturend Lichaam van Jehovah’s Getuigen in Brooklyn aan uitleg geeft,  haalt geheel Gods macht naar beneden. Het zou namelijk een ontkenning zijn van de mogelijkheid voor de Kracht van God, de Heilige Geest, rechtstreeks in te werken op naarstige zoekers. Nochtans wordt er in Gods Woord duidelijk gemaakt dat iedereen die zoekt ook werkelijk zal vinden.

Indien het die  “getrouwe en beleidvolle slaaf” is die zou aangesteld zijn om “geestelijk voedsel te verstrekken” en “geestelijke leiding” te geven (WT15/10/95) dan kan men de vraag stellen waarom deze ‘beleidvolle slaaf dan toch nog zo vele dingen eerst zus zei en daarna zo zei. Met hun bewering is de basis gelegd voor het gezag van een heersende klasse. In de gedachtegang wordt deze klasse vervolgens gelijkgesteld met “de organisatie”, waarnaar wordt opgezien voor leiding. Jehovah’s Getuigen komen aan de deur, zoals zij zeggen, om mensen “de Bijbel uit te leggen” Dit “uitleggen” opent de weg naar het gezag van de bron van deze hulp en uitleg, het Wachttoren Genootschap.

English: "Pay Attention to Yourselves and...

English: “Pay Attention to Yourselves and to All the Flock” 1991, Watch Tower Bibel And Tract Society Of Pennsylvania Polski: “Zważajcie na samych siebie i na całą trzodę” 1991, wyd. Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe (Photo credit: Wikipedia)

Als wij echter goed lezen in het Nieuwe Testament vinden wij dat Jezus de weg en de waarheid is. (Johannes 14:6). Diegenen die bereid zijn om tot hem te komen zullen ook dichter bij God kunnen komen. En Jezus heeft ons ook geleerd te bidden tot zijn Vader, ons duidelijk makend dat wij rechtstreeks tot God konden praten en ook van Hem duidelijk antwoorden zouden kunnen krijgen. Nergens blijkt dat men over moet gaan tot collectiviteit. Alsook wordt er nergens gewag van gemaakt dat men zou moeten gaan afhangen van een heersende groep of een gemeenschap van alles bepalenden. Wel wordt er aangeraden één van geest in Christus te zijn. Maar dat hoeft niet persé in te houden dat men al zijn eigenheden opzij moet zetten en niet meer zelf zou kunnen mogen denken. Het één zijn in Christus kan de wijze van Christus navolgen inhouden.

Als the Watchtower’s Governing Body volgens de JG “anointed and directed by God Himself”, gezalfd en geleid door God wordt kan men toch vragen stellen waarom zij zo vele versprekingen of missingen hebben begaan in het verleden.

Als wij ontdekken dat die beslissingen soms geheel omgekeerd moesten worden, veranderd of dat de leden ze gewoon moesten laten vallen, of dat de organisatie zich er voor moest verontschuldigen dan kan men toch vragen stellen bij de hand achter die organisatie. Zou men dan niet eerder kunnen zeggen dat wij duidelijk kunnen zien dat om te beginnen God nooit achter hen was.  Zou God achter zulk een regelmatig vergissende gemeenschap staan of was Hij duidelijk nooit achter deze vele verkeerde Uitkijktoren beleidenden ondanks de vele tegengestelde beweringen?

Interessant om te lezen is:

 

Waarop wij antwoordden:

English: (Quoted from Jehovah's Witnesses--Pro...

English: (Quoted from Jehovah’s Witnesses–Proclaimers of God’s Kingdom (1993), Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, p. 661. Original.) (Photo credit: Wikipedia)

Charles Taze Russell was nooit geassocieerd met de organisatie van de Getuigen van Jehovah. Russell geloofde niet in zulk een organisatie. Het negatief denken lag hem ook niet aan het hart en hij zou dus niet achter zulk een doemdenken van de JG staan. Hij geloofde niet in het “Goede Nieuws” welk zulke slechte tijdingen van geweldige smart voor het merendeel van de mensen zou omvatten, dat wil zeggen dat zij die niet tot een welbepaalde organisatie zouden behoren dat zij eeuwig in Armageddon vernietigd zouden worden. Russell onderrichtte nooit zulke dingen en zulks “Goed Nieuws” vertegenwoordigt bijna het tegendeel van de blije tijdingen van geweldige vreugde voor alle mensen dat Russell preekte.

Lezers moeten er zich bewust van zijn dat reeds vanaf het begin er ‘strubbelingen’ waren in die zogenaamde organisatie. Binnen enkele maanden nadat Russell stierf trokken al enkele Bijbel Studenten hun steun weg van de “nieuwe organisatie” van Rutherford. Voor de overigen valt het opdat het merendeel van de Bijbel Studenten niet beseften wat Rutherford tot de jaren 1920 deed. Zodra Zions Wachttoren onder de controle van Rutherford kwam, deden er zich scheuringen voort, zelfs toen de organisatie zich later als Getuigen van Jehovah profileerde, vielen er mensen uit de gratie of gingen weg van de organisatie, om zelf verder het Woord van God te verspreiden. Aldus gaat de bewering niet op dat de JG de enige groepering in de Christenheid zou zijn waar geen scheuringen of andere groepen uit zouden zijn ontstaan.

Tegen 1930 had de meerderheid van de vroegere BijbelStudentbeweging de nieuwe organisatie van Rutherford en zijn nieuwe gospel afgekeurd. Het was dat wat veroorzaakte dat Russell zijn nieuwe organisatie “de Getuigen” van Jehovah in de jaren 1931 benoemde, om zijn nieuwe organisatie van de oude Bijbel Studentbeweging te onderscheiden.

+

Vindt aanvullend:

Kleine kudde en beleidvolle slaaf

Gehoorzaamheid beter dan offers

Getuigen van Jehovah, Data en Waarheid

Eenheid van spreken onder de loep genomen

+++

Andere aanpak in de organisatie van de diensten # 1

Gevestigd in een katholiek land

De Belgische Bijbel Studenten en de Belgische Vrije Christadelphians zijn beiden, zoals de katholieke kerk in België en de scholen, universiteiten en clubs begonnen met een nieuw jaar.

Voor de katholieke kerk en voor ons is er de belofte naar het jonge meisje Mirjam (Maria/Maria), om in herinnering te nemen. De haar gedane belofte was zeer speciaal omdat zij de mensheid naar het begin van een nieuw tijdperk, de tijd van het heil zou brengen. Zoals de Rooms Katholieke Kerk advent houdt kunnen wij ook een vorm van advent houden. Wij, in tegenstelling met onze broeders en zusters van het Centraal Fellowship of Centraal Broederschap, zoals de Christelijke Bijbel Missie of Christadelphian Bible  Mission (CBM) en Christadelphian Isolation League (CIL) Christadelphians, beginnen onze leesplan met de Blijde Boodschap en het begin van het Nieuwe Testament niet op 1 januari, maar reeds nu. De leden van de Belgische Vrije Christadelphians in hun ecclesiae volgen het Bijbel Plan van de Lezingen door Robert Roberts samengesteld en starten pas op 1 januari met Genesis 1 & 2 plus Mattheus 1 & 2.

Omdat er zo veel katholieken in dit land wonen willen wij laten zien wat hun lezingen, hun religieuze jaar lezingen naar voor brengen en wat de Bijbel werkelijk zegt. Want elk jaar kiezen zij een ander Evangelie auteur als hun belangrijkste schrijver die zij zullen volgen, en daar willen wij op inspelen en Bijbelstudie rond voeren. Die geschriften die zij onder ogen zien en bepaalde onderwerpen die zij dan aanspreken willen wij ook in de spotlights zetten. Het is een kwestie van toenadering tot hen en om beter op de bal te kunnen spelen omtrent hun lezingen en hun tradities.

Verschillende tradities

Over die tradities, kunnen de Bijbel Studenten en diverse Amended Christadelphians een ander gevoel hebben, omdat sommige Central Christadelphians nog steeds deelnemen aan heidense christelijke feesten en zo nog steeds Kerstmis vieren. Voor ons is de echte geboorte van Christus, op 17 oktober 4 vGT een andere goede reden om te starten in september / oktober met het nieuwe kerkelijk jaar’. Maar we moeten ons onthouden van heidense gebaseerde feestdagen, zoals Kerstmis en het katholieke en sommige protestanten hun Pasen. Ware Christenen horen Jezus laatste avondmaal te vieren. Het belangrijkste feest van het jaar is dan ook voor ons en de Vrije Christadelphians in België de herdenkingsdag geïnstalleerd door Jezus Christus, voordat hij ging sterven, op de 14e Nisan.

Net als de Belgische katholieken kunnen we ontdekken dat er een tijd van verwachting is in de herfst, een voorbereidingstijd om de ontvangst van het Goede Nieuws van degene die ons het Koninkrijk van God bracht, te vieren. Vorig jaar hebben we zo gekeken naar het evangelie van Lukas en dit jaar zullen we daarom eens een kijkje nemen op het 1e boek van het Nieuwe Testament, het evangelie van Mattheüs. Er zijn meer toespelingen op het Oude Testament in dit evangelie dan in de andere. Het werd duidelijk geschreven voor joodse christenen met als doel te bewijzen dat Jezus de Messias was die voorspeld was in het Oude Testament. Daarom is het ook een zeer goed boek om een introductie te geven aan hen die Jezus niet kennen of aan degenen die een verkeerd beeld van deze Nazarener man hebben .
Dit jaar hebben de Vrije Christadelphians in België, net als wij, een vreselijke jaar achter de rug maar tonen zij hun goede geest om weer op te staan en om vooruit te gaan door de branding. De ecclesia BrusselLeuven vond het ook verstandig om een idee te geven aan de buitenwereld hoe de Christadelphian beweging ontstond en hoe het zich ontwikkeld heeft. In het evangelie van Mattheüs is geschreven hoe de Heer Jezus zelf het werk van de Oogst van de Evangelie Tijd aankondigde.
“Laat beide samen opgroeien tot aan de oogst, dan zal ik, wanneer het oogsttijd is, tegen de maaiers zeggen: ‘Wied eerst het onkruid, bind het in bundels bij elkaar en verbrand het. Breng dan het graan bijeen in mijn schuur.’ ”’” (Mattheüs 13:30 NBV)

Het zaaien van de zaden in de 19 ° eeuw

Dr. John Thomas (1805–1871) founder of the Christadelphian movement, a Restorationist religion with doctrines similar in part to some 16th-century Antitrinitarian Rationalist Socinians and the 16th-century Swiss-German pacifist Anabaptists. - Dr. John Thomas (1805-1871) grondlegger van de Christadelphian beweging, een herstellers van religie groepering met doctrines vergelijkbaar voor een deel met een aantal 16e-eeuwse Antitrinitarische Rationalistische Socinianen en de 16e-eeuwse Duits-Zwitserse pacifistische wederdopers of Anabaptisten.

Dr. John Thomas (1805-1871) grondlegger van de Christadelphian beweging, een herstellers van religie groepering met doctrines vergelijkbaar voor een deel met een aantal 16e-eeuwse Antitrinitarische Rationalistische Socinianen en de 16e-eeuwse Duits-Zwitserse pacifistische wederdopers of Anabaptisten.

Adolf Daens, Flemish Jesuit priest from Aalst who is especially known for his socio-political involvement after he joined the diocesan clergy. He created the Daensist movement from which originated in 1893 the Christene Volkspartij inspired by Leo XIII's encyclical Rerum Novarum.

Adolf Daens (1839–1907), Vlaamse jezuïet uit Aalst die vooral bekend staat om zijn sociaal-politieke betrokkenheid nadat hij lid van de diocesane clerus was. Hij schiep de daensistische beweging waaruit in 1893 de Christene Volkspartij ontstond, geïnspireerd door Leo XIII zijn encycliek Rerum Novarum.

Broeder John Thomas probeerde in de 19 ° eeuw de zaden te zaaien die noodzakelijk waren om tot de verspreiding van het geloof in de beloofde Messias te komen. Hij vond veel luisterende oren. Een van hen was broeder Charles Taze Russell, die in 1891 Antwerpen en Brussel  bezocht en op dat moment een fris nieuwe land vond dat leek te worstelen met het Geloof volgens het Evangelie. De rooms-katholieke kerk was een zeer sterk bastion met haar hand in het politieke systeem en in het bevorderen van de rijken in plaats van het helpen van de armen, priester Adolf en zijn broer Pieter Daens, of Pie Donsj voor die van Aalst, een uitzondering.

Broeder Charles ontmoette er een christendom dat onwetend was van de Bijbelse waarheid. De angst voor de geestelijkheid en van het vuur van de hel, de leer die geen basis in de Schrift heeft, hield de mensen uit de buurt van het openen van de Bijbel. Maar de katholieke kerk had er zorg voor gedragen dat de mensen er niet zouden toe komen om de waarheid te zien, door hen te verbieden om de Bijbel te lezen. Mis werd opgedragen in het Latijn en de lezingen als zodanig, in die taal, zeiden niet zozeer veel voor de mensen, die niet genoeg hadden gestudeerd om Latijn en Grieks te leren kennen en/of te spreken.

De Bijbel vertalingen in het Nederlands, Frans of Duits werden verboden en stonden op de zwarte lijst van de toegestane boeken.

Waalse kruidenier en mijnbouw

Omdat er zo veel Frans werd gesproken in dat kleine land dat Russell bezocht, vond hij het een goed idee om een bescheiden Zwitserse bosbouw werknemer genaamd Adolphe Weber het goede nieuws van grote vreugdete laten verkondigen in de Franstalige landen van Europa. Adolphe Weber begon de vertaling in het Frans van boeken van de tegenwoordige waarheid” en publiceerde advertenties in de Zwitserse, Franse en Belgische dagbladen die verwijzen naar het eerste deel van de “Studies in de Schrift” (Studies in the Scriptures) en een aantal boekjes.

Location in the municipality of Charleroi

Jumet is een gedeelte van de Belgische stad Charleroi in de Waalse regio in de provincie Henegouwen. Het was een gemeente op haar eigen voor de fusie van de gemeenten in 1977.

In 1901, antwoordde een kruidenier met de naam JeanBaptiste Tilmant (vader) die werkzaam was in Jumet-Gohissart, gelegen in de buurt van Charleroi, een van deze advertenties en vroeg om wat literatuur. Als gevolg hiervan begonnen een kleine groep bijbel studenten vergaderingen in zijn huis te houden in 1902 en gebruikten zij materiaal van Russell.
Aangespoord door zijn verlangen om meer over de waarheid te kennen,
schreef Jean-Baptiste Tilmant aan de Zwitserse broeder om meer informatie te ontvangen. Als een antwoord op zijn vraagkwam Broeder Weber naar Charleroi tijdens zijn zendingsreis, om het geloof van deze kleine groep te versterken.

Gemeenten in de steenkoolmijnstreek Borinage, Henegouwen

In 1903 werd het tijdschrift “Vuurtoren van Zion Tower” Lighthouse of Zion Towervoor de eerste keer gepubliceerd in het Frans . Het licht van de waarheid begon zo helder te schijnen in deze mijnstreek. (Borinage)
Inderdaad, elke zondag ochtend,
gingen een kleine groep studenten van de Bijbel zoals ze  op dat moment werden genoemd, in de velden” om de zaden van waarheid met dit acht pagina’s periodiek te zaaien; ze wachtten bijvoorbeeld bij de uitgang van de kerken d mensen op om ze over de waarheid toe te spreken. Dat is hoe de eerste twee edities van Zion‘s Watch Tower” grotendeels werden verspreid.

Grensgebieden

De kleine groep van Jumet Gohissart overschreed de grenzen van hun grondgebied van het zuiden in het Franse deel van het land om zo ook in Noord Frankrijk maar ook naar het Noorden toe in het Vlaamse landsgedeelte mensen aan te spreken en tot de waarheid te brengen.

In de augustus maand van 1904, tien jaar voordat de Eerste Wereldoorlog uitbrak, gingen deze dappere boodschappers van het Goede Nieuws naar Denain in Frankrijk, om boekjes aan te bieden aan mensen die uit een Baptisten tempel kwamen. In België en Frankrijk waren de niettrinitarische Baptisten meestal niet openlijk bekend, vanwege de vrees voor vervolging.

De resultaten van hun activiteiten was dat na twee jaar later, een congregatie in de buurt van Denain in Haveluy begon .
Jean Baptiste Tilmant en zijn vrienden bleven de Bijbelse waarheid moedig prediken en andere groepen bleken tot deze grote groei toe te treden. Een reeks boeken werd opgeslagen enten huize van de broer van Tilmant in Jumet Gohisart werden vergaderingen gehouden en in 1906
werd een bijbel studenten gemeenschap opgericht in Denain.

De Vuurtoren” van augustus 1904, pagina 64, vermeldt voor het eerst de naam en de boeken van Dawn”; (It has to be Volume I of the Studies in the Scriptures) (Het moet zijn, deel I van de Schriftstudies ); abonnementen op “Lighthouse”of de Vuurtoren” en aanvraag voor gratis boekjes en papieren.

In 1906 zouden de folders weet je dat?” En het “Loon van de zondetwee andere boekjes en Volume 1 worden uitgegeven in het Nederlands en geleverd worden in Brussel.In 1908 publiceerde Heinrich Brinkhoff de eerste editie van The Watchtower in het Nederlands: De Wachttoren.

Parels gooien voor de varkens

Rond 1910 ging François Caré die de waarheid in Frankrijk had leren kennen naar Luik naar een protestantse vriend Edouard Verdière. Hij kon het niet helpen met hem te spreken over de waarheid. Hij wilde hem helpen bij het verlaten van de valse religie. Zijn vriend was zo tegengesteld aan de boodschap van de broeder dat die zijn geduld verloor en op het einde zei:“Ik wil niet langer met u in discussie gaan, ik wil geen parels gooien naar varkens

Na deze woorden ging hij naar bed, maar die woorden bleven hem de hele nacht achtervolgen. De volgende ochtend, vroeg hij broeder Caré om hem te vertellen wat hij bedoelde. Hij vertelde hem dat hij niet langer over de waarheid zou  spreken tot hem, omdat hij de parels” niet kon waarderen die hij hem aan het aanbieden was. Na deze uitleg, werd zijn vriend meer verzoenend zodat na zijn terugkeer naar Frankrijk broer Caré hem regelmatig tijdschriften begon op te sturen. Hij zond ook een paar volumes Schriftstudies op. Het duurde niet lang voordat Edouard Verdière de Waarheid aanvaarde en zelfs in het openbaar begon te spreken. In een andere wijk van België begon het licht ook te breken door de duisternis.

Van het katholicisme tot het protestantisme tot het komen in de Waarheid

Een rozenkrans of paternoster is een gebedssnoer in gebruik in de Katholieke Kerk. Rozenkrans is ook de naam voor het ‘rozenkransgebed’.

In de kolenmijn waar hij werkte had Edouard Verdière een collega, genaamd Léonard Smets die  op zoek was naar de waarheid. Hij was een oprecht katholiek die ijverig de religieuze diensten met zijn familie bijwoonde. Hij gebruikte een rozenkrans om te bidden met. Deze man van Vlaamse afkomst leefde in Heure-le Romain in de buurt van Vivegnis (Luik).
In 1900 had een protestant hem een Bijbel aangeb
oden en gezegd:

“Ik heb het Boek van God”.
File:Collegiale-Thann-p1010106.jpg

Traditionele biechtstoel in Saint-Thiébaut Kerk, Thann, Frankrijk

Een andere dag, in de biechtstoel, bekende Léonard Smets aan de priester dat hij de Heilige Schrift aan het lezen was . De priester zei dat als hij nog absolutie wilde te ontvangen voor zijn zonden hij zijn Bijbel moest terug geven. Vanaf die dag ging Léonard geen diensten van de Katholieke Kerk meer bij wonen. Hij dacht,

“Als ze oprecht zijn, zullen ze mij tegemoet komen, omdat ze de verloren schapen terug moeten komen zoeken en vangen “.

Echter, kwam de priester hem nooit opzoeken. Léonard Smets begon naar de protestantse tempel te gaan.

Zelfs op zijn werkplek, in de koolmijn, las Smets het Nieuwe Testament. Op een dag merkte Vedière dat op. Hij was nieuwsgierig om te weten welk zijn religie was. Hij begon een protestants lied te zingen.
“Ik was protestant”, antwoordde broeder Verdière, “maar ik heb iets beters voor je.” Hij bood hem een exemplaar van de Wachttoren van Sionen getuigde met al zijn kracht van de waarheid. Het gebeurde in 1912. Léonard Smets hield deze waarheid niet voor zichzelf; hij deelde het met een Vlaamse collega, met name Jozef Poelmans, vader van zeven kinderen. Hij werd gedesillusioneerd door de leer van het katholicisme en koos het protestantisme. Maar toen hij het tijdschrift las dat Smets hem gaf, herkende hij het accent van de waarheid.
Later stelden de drie mijnwerkers Verdière, Smets en Poelmans vragen aan de protestantse predikant van Herstal (Luik) over de leer van de onsterfelijkheid, drie-eenheid en de Hel. In plaats van hen te helpen, was de voorganger erg boos en gooide ze buiten. Ze beseften dat hij niet beter was dan de katholieke priester, dus besloten ze elkaar verder te ontmoeten en om de Schrift met de hulp van de boeken die ze ontvingen van Frankrijk te bestuderen.

In 1908
werden in België 5000 wachttorens” verspreid.
In 1911 kon Broeder Russell alleen voor een paar minuten stoppen in Luik waar geliefde broeders Pétré en enkele anderen zaten te wachten om hem te begroeten op de trein: zuster Miss Peerkings (een Engels zus die in Luik woonde, waar ze over de Waarheid geleerd had) diende als een vertaler . Met dezelfde trein kwam broeder Russell aan in Charleroi waar hij in de avond de weg verder nam naar Denain.
Joseph Franklin Rutherford (1869–1942), also known as "Judge" Rutherford, president of the incorporated Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, who played a primary role in the organization and doctrinal development of Jehovah's Witnesses. - Joseph Franklin Rutherford (1869-1942), ook wel bekend als "Rechter" Rutherford, voorzitter van het Wachttorengenootschap, die een primaire rol in de organisatie en leerstellige ontwikkeling van Jehovah's Getuigen had.

Joseph Franklin Rutherford (1869-1942), ook wel bekend als “Rechter” Rutherford, voorzitter van het Wachttorengenootschap, die een primaire rol in de organisatie en leerstellige ontwikkeling van Jehovah’s Getuigen had.

In 1912 waren er zeven gemeenten: HaineSaintPaul, FlémalleHaute, Engis, Amay, Ampsin, Luik en JumetGohissart. Elk van deze groepen organiseerde maandelijkse bijeenkomsten en verwelkomden Broeder Weber van het Zwitserse bureau voor periodieke bezoeken.
Met Pinksteren op 26 juni en 27 1912 vond hun eerste algemene vergadering plaats in Jumet Gohissart.
Broeder Rutherford was in Jumet op maandag 22 september voor een besloten bijeenkomst.

De groep groeide ook sterk in het meest noordelijke deel van Frankrijk en in 1913 woonden meer dan 1.000 mensen een lezing door Joseph Franklin Rutherford bij toen hij een bezoek bracht aan Denain. Op 31 augustus 1913 bezochten 70 Belgische supporters een conferentie in Parijs, waar Russell aanwezig was.

+

Wordt vervolgt: Andere aanpak in de organisatie van de diensten # 2

Engelse versie / English version: Different approach in organisation of services #1

++

Lees verder meer:

  1. Bedenkingen: Gods eigen Volk
  2. De Bijbel als Gids
  3. Vele kerken
  4. Volharding en Bijbelstudenten + Volharding en Bijbelstudenten
  5. Doelstelling van Bijbelstudenten
  6. Over de Belgische Bijbelstudenten
  7. Wat de Belgische Bijbelstudenten geloven
  8. Bijbelonderzoekers niet steeds Getuigen van Jehovah
  9. Wie kan zich beroepen op C.T. Russell
  10. Bijbelonderzoekers en Russelism
  11. Christadelphians openen Tweede Ontmoetingsplaats in België
  12. Seizoen 2013-2014

++

Please do find out more about the Christadelphians:

  1. Not all christians are followers of a Greco-Roman culture
  2. Two new encyclopaedic articles
  3. Who are the Christadelphians
  4. What are Brothers in Christ
  5. Discipleship way of life on the narrow way to everlasting life
  6. Christadelphian people
  7. Christadelphians or Messianic Christians or Messianic Jews
  8. About the Belgian Free Christadelphians
  9. What Christadelphians teach
  10. Small churches of the few Christadelphians
  11. Priority to form a loving brotherhood
  12. 19° Century London Christadelphians
  13. Breathing and growing with no heir
  14. Commitment to Christian unity
  15.  Parts of the body of Christ
  16. What part of the Body am I?
  17. The Church, Body of Christ and remnant Israel synonymous
  18. United people under Christ
  19. Fellowship
  20. The Ecclesia
  21. The Ecclesia in the churchsystem
  22. The ecclesia or Christadelphian church
  23. Our relationship with God, Jesus and each other
  24. Our ecclesia or Christadelphian-church
  25. Intentions of an Ecclesia
  26. An ecclesia in your neighbourhood
  27. Communion and day of worship
  28. Christadelphians today
  29. Small churches of the few Christadelphians
  30. Who Celebrates Easter as Religious Holiday
  31. Eostre, Easter, White god, chocolate eggs, Easter bunnies and metaphorical resurrection
  32. Harvest in Belgium
  • Cleric urges Christians to emulate Jesus Christ (dailyindependentnig.com)
    A Christian cleric, the Rev. Fr. Joseph Nwanua, on Sunday urged Christians to be Christ-like both in words and in deeds.The cleric said this during a sermon at Saints Joachim and Anne Catholic Church, Ijegun, a Lagos suburb, in commemoration of this year’s “All Souls Day’’.
  • Catholic Priest: Pastors Who Collect Tithes are Thieves (nigerianbulletin.com)
    Speaking in a homily during the dedication of little Obinna Duruiheoma, son of Damian Duruiheoma, the Imo State correspondent of The UNION newspapers, at St. Joseph The Worker Catholic Church, Nekede Mechanic Village, Owerri the Imo State capital, Onyeka, who is the parish priest of the church, said tithing was no longer obtainable because, according to him, Jesus Christ never spoke of it all his life time on earth.
  • God’s Power (franciscanflowers.wordpress.com)
    With Your power flowing through me, / I am more spontaneous and free. / With Your power flowing through me, / I am more in harmony with life.
  • 37 “Theses” Nailed to the Front Door of the First Baptist, Evangelical, Protestant Church (blackchristiannews.com)
    Out of love and concern for the body of Christ (the true church of the Lord Jesus Christ), we are compelled to warn that Russell Moore (who represents the Southern Baptist Convention), Rick Warren (a prominent pastor in the Southern Baptist Convention), and other Baptists, Evangelicals, and Protestants should not endanger their hard-won good name by joining up with the Pope and the Catholic Church or seek to ally with them or engage them on any matter especially on the matter of homosexuality since they have the worst reputation in this area compared to other church groups. If they do so, they are treading on dangerous ground and they will regret such a decision in time to come. The best way we can love and try to help the Catholic Church is to witness to them, remain independent of them, keep our prophetic voice, and be free to rebuke them when they say and do things that are contrary to the Holy Scriptures and that mislead people to Hell.
    +
    Many scholars believe that the “Great Whore” of Revelation is the Catholic Church situated in Vatican City in Rome. According to Christian apologist Dave Hunt, “There is only one city on the earth which, in both historical and contemporary perspectives, passes every test John gives, including its identification as Mystery Babylon. That city is Rome, and more specifically, Vatican City…The first thing we are told about the woman is that she is a ‘whore’… Against only one other city in history could a charge of fornication be leveled. That city is Rome, and more specifically Vatican City.”
  • My Apology to Catholics (histruthwillsetyoufree.wordpress.com)
    About five years ago I wrote a post about my dad’s experience when he decided to join the Catholic Church of my stepmother. He first had to sign some Catholic documents resulting in the annulment of his marriage to my mom. From what I heard, the church had to erase the sin of his divorce before they would accept him into the church.
  • Vatican lifts ban on married priests for Eastern Catholic churches in U.S., Canada, Australia… (catholicculture.org)
    The tradition and discipline of the Eastern churches allows for the ordination of married men to the priesthood. (Bishops must be unmarried, however, and once ordained, a priest cannot marry.) The Vatican has repeatedly approved this tradition, while insisting on the importance of priestly celibacy in the Latin rite.However, in the late 19th century, with the arrival of many Byzantine Catholic immigrants in Canada, Latin-rite prelates complained that the presence of married Catholic priests could create a “grave scandal.” The Vatican eventually ruled that the Eastern churches could not ordain married men in the countries where their communities form a minority of the Catholic population. The rule has historically applied primarily to Canada, the US, and Australia.With a decree approved by Pope Francis, and signed on June 14 by Cardinal Leonard Sandri, the Congregation for the Eastern Churches has now rescinded that ban. Catholic bishops of the Eastern churches serving in eparchies (dioceses) in the West are explicitly authorized to ordain married men.
  • Group’s plans alarm residents (stuff.co.nz)
    Residents on a rural road near Porirua fear a religious group that offers courses in sex addiction and whose founder publishes books about preparing for the Apocalypse is setting up in their neighbourhood.But Selwyn Stevens, founder and president of Jubilee Resources International, says neighbours have nothing to fear from his plans for the site.

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen #7 Afstandelijken, donatisten en arianen

Uit het vorige artikel (Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen. – Constantijn de Grote) kon u opmaken dat doorheen de jaren de leerlingen van Jezus en hun opvolgers meer en meer geconfronteerd werden met tegensprekende gedachten. Reeds in de eerste eeuw hadden de apostelen gewaarschuwd voor valse leraren, valse religie en valse profeten. Maar de wereld verkneukeld zich graag in gewoonten en houdt graag vast aan gebruiken, traditionele feesten en ziet zich niet graag in afzondering leven of als buitenbeentje beschouwd worden. Het willen behoren tot de gemeenschap werd als belangrijker aanschouwd dan het trouw blijven aan een juiste leer.

De Griekse wijsgerig-wetenschappelijke denk- of redeneermethodes én de Grieks-wijsgerige denkbeelden slopen de theologie binnen waarbij men ook naar wetenschappelijke theorieën en wijsgerige denkpatronen zocht. Met behulp van wetenschappelijke analyses probeerde men  inzicht te krijgen in het ‘wezen’ van God, en vervolgens ook in andere ‘geloofsdogma’s’ die werden ‘opgehoest’. ‘Christelijke theologieën’ werden tegenover heidense ‘theologieën’ (filosofische theorieën over wat of wie ‘god’ is) geplaatst (aldus bijv. Tertullianus).

Diegenen die als ware navolgers van Christus Jezus de Joodse geschriften ter hand bleven nemen werden meer in het verdomhoekje gedreven. Zij de de Heilige Geschriften of het Woord van God verder blijven bestuderen werd het moeilijker gemaakt. Diegenen die verkozen om hun macht te versterken kozen er voor om de anderen zo onwetend mogelijk te houden en trachtten er voor te zorgen dat de mensen onder hen niet te veel in de oudere Geschriften lazen. De Bijbel werd minder en minder als werkinstrument gebruikt zodat de mensen van de inhoud ervan vervreemden.

Diegenen die de Bijbel als ‘Hét Boek der boeken‘ verder wilden bestuderen geraakten in de minderheid en hadden veel moeite om stand te kunnen houden tegenover al de andere predikers die met meer populairdere gedachten de mensen wisten te bekoren. Hoe minder de mensen van het Woord van God kenden hoe meer konden ‘theologen‘ de mensen dingen voor leggen welke on-Schriftuurlijk waren maar waarbij de Kerk haar macht over de mensheid kon verhogen.

***

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen.

Afstandelijken, donatisten en arianen.

Niet iedereen wou deel uit maken van de wereld en toegeven aan de machtshebbers. Door heen de tijden bleven bepaalde Christenen zich afzijdig houden van de door mensen bijgevoegde zo gezegde geloofspunten.

Arius (AD ca. 250 or 256 - 336) was a Christia...

Arius

Ook op het concilie van Nicea, soms ook het eerste oecumene concilie genaamd, werden tegenstrijdige opvattingen hardop geuit en ging het er niet steeds kalm aan toe. Eén opvatting, vertegenwoordigd door Arius, leerde dat de Zoon qua tijd een eindig begin had en daarom niet aan God gelijk, maar in alle opzichten ondergeschikt was. Athanasius daarentegen geloofde dat de Zoon in een bepaald opzicht aan God gelijk was. En er waren andere opvattingen.

Betreffende de beslissing van het concilie om de Zoon te beschouwen als van hetzelfde wezen (wezenseen) met God, zegt Martin Marty: „Nicea vertegenwoordigde in feite de opvatting van een minderheid; het akkoord werd moeizaam bereikt en was voor velen die de Ariaanse zienswijze niet deelden, onaanvaardbaar.”[1] Insgelijks merkt het boek A Select Library of Nicene and Post-Nicene Fathers of the Christian Church op dat „een duidelijk geformuleerd leerstellig standpunt dat tegengesteld was aan het arianisme, slechts door een minderheid werd ingenomen, hoewel deze minderheid zegevierde”.[2] En in A Short History of Christian Doctrine wordt opgemerkt:

„Waar veel bisschoppen en theologen van het Oosten vooral bezwaar tegen schenen te hebben, was het door Constantijn zelf in de geloofsbelijdenis opgenomen denkbeeld van de homoousios [„van hetzelfde wezen”], dat in het latere conflict tussen de orthodoxie en de ketterij de twistappel werd.”[3]

Na het concilie werden de disputen nog tientallen jaren voortgezet. De voorstanders van het denkbeeld dat de Zoon aan de Almachtige God gelijk was, geraakten zelfs een tijdlang uit de gunst. Zo zegt Martin Marty betreffende Athanasius: „Zijn populariteit steeg en daalde, en hij werd zo vaak verbannen [in de jaren na het concilie] dat hij vrijwel een pendelaar werd.”[4] Athanasius bracht jaren in ballingschap door omdat politieke en kerkelijke autoriteiten zich verzetten tegen zijn opvattingen dat de Zoon gelijk was aan God.

Athanasius (± 295 – 373) patriarch van Alexandrië

De bewering dat het concilie van Nicea in 325 G.T. de leerstelling van de Drie-eenheid heeft bevestigd of bekrachtigd, is dus niet waar. Wat later de Drie-eenheidsleer werd, bestond destijds nog niet. Het denkbeeld dat de Vader, de Zoon en de heilige geest elk de ware God alsook gelijk in eeuwigheid, macht, positie en wijsheid waren, en toch maar één God — een drie-in-één God — is niet door dat concilie noch door vroegere kerkvaders ontwikkeld. pas ruim een eeuw na Arius, op het Concilie van Chalcedon in 451 na Chr., de leer van de drie-eenheid vastgelegd. Er waren nog twee concilies (kerkvergaderingen) nodig alvorens men tot de definitieve afronding van deze theologische kwesties kwam. In The Church of the First Three Centuries wordt gezegd:

„De huidige populaire leerstelling der Drieëenheid . . . vindt geen ondersteuning in de taal van Justinus [Martyr]: en deze waarneming kan bij uitbreiding gelden voor alle ante-Niceense Vaders; dat wil zeggen, voor alle christelijke schrijvers gedurende drie eeuwen na de geboorte van Christus. Zij spreken weliswaar over de Vader, de Zoon en de profetische of heilige Geest, maar in geen enkel opzicht zoals dat thans door Trinitariërs wordt aanvaard; niet als aan elkaar gelijk, niet als één numeriek wezen, niet als Drie in Eén. Juist het tegenovergestelde is het geval. De leerstelling der Drieëenheid zoals ze door deze Vaders werd verklaard, verschilde essentieel van de huidige leerstelling. Dit stellen wij als een feit dat even afdoend bewezen kan worden als elk feit in de geschiedenis van menselijke opvattingen.[5]

Nicea vertegenwoordigt echter een keerpunt. Het opende de deur tot de officiële aanvaarding van de leer dat de Zoon gelijk is aan de Vader, en dat baande de weg voor het latere denkbeeld van de Drieëenheid. Het boek Second Century Orthodoxy, door J. A. Buckley, merkt op:

„Tot ten minste het einde van de tweede eeuw bleef de universele Kerk in één fundamenteel opzicht verenigd; allen aanvaardden het oppergezag van de Vader. Allen beschouwden God, de Almachtige Vader, als alleen oppermachtig, onveranderlijk, onuitsprekelijk en zonder begin. . . .

Na de dood van die tweede-eeuwse schrijvers en voorgangers bleek dat de Kerk zelf . . . langzaam maar onverbiddelijk afgleed naar dat punt . . . waar op het concilie van Nicea de climax van heel deze geleidelijke ondermijning van het oorspronkelijke geloof werd bereikt. Daar drong een kleine explosieve minderheid haar ketterij aan een inschikkelijke meerderheid op, en met de steun van de politieke autoriteiten dwong, vleide en intimideerde ze degenen die zich beijverden om de oorspronkelijke zuiverheid van hun geloof onbevlekt te bewaren.”

De schismatische stroming van 311,  het donatisme was een „christelijke” sekte in de vierde en vijfde eeuw G.T. De aanhangers ervan stelden dat de geldigheid van de sacramenten afhankelijk is van de moraliteit van de bedienaar en dat de kerk mensen die zich aan ernstige zonde schuldig maakten, van het lidmaatschap moest uitsluiten. Het arianisme was een „christelijke” beweging in de vierde eeuw, die de godheid van Jezus Christus ontkende. Arius onderwees dat God ongeboren en zonder begin is. De Zoon kan, omdat hij wel geboren is, niet God zijn in dezelfde zin als de Vader. De Zoon is niet eeuwig, maar werd geschapen en bestaat door de wil van de Vader.[6]

Theodosius I

Waarschijnlijk heeft keizer Theodosius het Arianisme wel de zwaarste slag toegebracht. Door middel van de officiële edicten van 391-392 G.T. stelde hij de rooms-katholieke orthodoxe leer voor alle „christenen” verplicht en beroofde de Arianen, alsmede alle heidenen, van hun plaatsen van aanbidding. Over deze gebeurtenis verklaarde een historicus: „De legale triomf van de kerk over ketterij [Arianisme] en heidendom en haar evolutie van een vervolgde sekte tot een vervolgende staatskerk waren voltooid.”

Vanaf de vijfde eeuw kwamen er geen Ariaansgezinde Romeinse keizers meer voor. Dit kenmerkte echter niet het einde van het Arianisme als een nationale religie. Verre van dat! Na de dood van Theodosius viel Rome opnieuw ten prooi aan Ariaans-Germaanse invallers uit het noorden. Een rooms-katholieke autoriteit merkt hierover op: „Ondanks enige vervolging, verspreidde het christendom zich in deze [Ariaanse] vorm met opmerkelijke snelheid van de Goten naar de naburige stammen. . . . Toen ze het Westen binnenvielen en de verschillende Germaanse koninkrijken stichtten, beleden de meeste stammen [het Arianisme] als hun nationale religie en vervolgden in sommige gevallen degenen onder de Romeinse bevolking die de katholieke orthodoxie aanhingen. . . . Maar geleidelijk aan slaagde de [Rooms-]Katholieke Kerk erin het Arianisme uit te roeien. In sommige gevallen werd dit tot stand gebracht met behulp van militaire acties die het Germaanse element bijna geheel deden verdwijnen.” Dit vond plaats tijdens de regering van keizer Justinianus, die de ambitie koesterde het Romeinse Rijk tot zijn voormalige glorie te herstellen en berucht was wegens zijn vervolgingen, niet alleen van de Arianen, maar ook van de joden en de Samaritanen. Hij verbood de joden zelfs hun Geschriften in het Hebreeuws te lezen!

Flavius Petrus Sabbatius Justinianus (Justinianus I, Justinian I, Justinian the Great) Justinianus de Grote

Justinianus maakte evenwel geen eind aan het Arianisme. Rome zou nog meer met Germaanse barbaren te maken krijgen, want een paar jaar na Justinianus’ dood vielen de Longobarden, naar verluidt een van de wreedste Germaanse stammen, Italië binnen. Het duurde niet lang of zij hadden het grootste deel van het Italiaanse schiereiland onder controle. Toen, in het midden van de zevende eeuw, werden de Longobarden om de een of andere reden langzamerhand trinitarische rooms-katholieken, en dat zij de paus problemen bleven geven, was daarom niet om religieuze, maar om politieke redenen en problemen in verband met gebiedsbezit.

Betreffende deze periode lezen wij: „In de daaropvolgende ineenstorting keerden de kansen, vaker als gevolg van lekenpatronaat en politieke verschuivingen dan theologische argumenten.” Of zoals een andere schrijver het stelt: „[Het Arianisme] handhaafde zich nog twee eeuwen, ofschoon meer door toeval dan door keus of overtuiging.” Terloops zij opgemerkt dat bovengenoemde politieke en militaire activiteiten van de zijde van de Arianen een weerlegging vormen van de beschuldiging die sommigen uiten dat de niet politiek gezinde, vredelievende christelijke getuigen van Jehovah Arianen zijn.

Als wij opmerken wat de geschiedenis te zeggen heeft over de politieke activiteiten van de Trinitariërs en de Arianen kunnen wij niet anders dan onder de indruk komen van de nauwkeurigheid waarmee zowel Jezus als zijn apostelen hebben voorzegd wat er met de christelijke gemeente zou gebeuren. Jezus schildert het in een van zijn gelijkenissen: „Terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand en zaaide er onkruid overheen, midden tussen de tarwe, en ging weg.” En zo werd het veld dat oorspronkelijk een tarweveld was een onkruidwildernis (Matth. 13:25). En als men kijkt naar de hebzucht en de gewelddaad die de Trinitariërs en Arianen ten toon hebben gespreid, beseft men hoe nauwkeurig de apostel Paulus heeft voorzegd hoe de mensen zouden worden: „Ik weet dat er na mijn heengaan onderdrukkende wolven bij u zullen binnenkomen, die de kudde niet teder zullen behandelen.” Tot die wolvenhorden hebben zowel de Trinitariërs als de Arianen behoord, waarvan de eersten de wreedsten waren! (Handelingen der Apostelen 20:29).

De Germaanse stammen die het verzwakte Romeinse Rijk binnendrongen, beleden het ariaanse „christendom” en namen het mee naar een groot deel van Europa en Noord-Afrika, waar het tot ver in de zesde eeuw G.T., en in sommige gebieden zelfs nog langer, bleef gedijen.


[1]A Short History of Christianity, door Martin E. Marty, 1959, blz. 91.

[2]A Select Library of Nicene and Post-Nicene Fathers of the Christian Church, door Philip Schaff en Henry Wace, 1892, Deel IV, blz. xvii.

[3]A Short History of Christian Doctrine, blz. 53.

[4]A Short History of Christian Doctrine, blz. 91.

[5]The Church of the First Three Centuries, door Alvan Lamson, 1869, blz. 75, 76, 341.

[6] Dat de Arianen schriftplaatsen hadden die hen ondersteunden, blijkt wel uit teksten als Johannes 14:28, Kolossenzen 1:15-17; 1 Timótheüs 1:17; Openbaring 3:14.

Arius (Grieks: Άρειος) (Pentapolis van Cyrenaica, 256Constantinopel, zo rond 336) is de stichter van het arianisme, een stroming in de vroege kerk. zijn volgelingen werden lang door de Katholieke Kerk bestreden.  De eerste eeuwen bleef de niet-trinitarische gedachte nog te veel verspreiden, volgens de Katholieke Kerk. Om dit tegen te gaan moest die Kerk een Germaanse kampioen uitzoeken en opleiden die de tegenstanders van de algemeen heersenden konden breken. Uit een schraal assortiment van heidense stammen werden de woeste Franken uit Noord-Oost-Gallië gekozen.  De katholieke bisschoppen legden een levendige belangstelling aan de dag voor de persoon en ontwikkeling van een 15-jarige, heidense krijger, die in 481 koning der Franken werd: Chlodovech of Clovis (465-511).

Vindt meer:

over Athanasius (± 295/296 – 373) patriarch van Alexandrië geboren in Afrika streed energiek voor het katholieke geloof. Ook al was hij toen nog maar diaken streed hij zeer hard tegen de Arianen op het concilie van Nicea.

Athanasius patriarch van Alexandrië

Goddelijke waarheid en menselijke geleerdheid

Concilie van Chalcedon

In 303 beval keizer Diocletianus dat de heilige boeken van het christendom ter vernietiging moesten worden overgedragen aan de burgerlijke autoriteiten en dat kerkelijk bezit moest worden geregistreerd. In een rituele handeling moesten christenen vervolgens hun trouw aan de keizer en de goden van het keizerrijk betonen. Uit angst voor de doodstraf gaven vele bisschoppen en gelovigen gehoor aan het bevel van de keizer. Deze Lapsi werden na deze vervolging traditores genoemd: verkwanselaars. Voor christenen was omgang met hen streng verboden; wederopname in de kerk was pas mogelijk na een lang proces van boete.  > Traditores en Donatisme

Het leven van Augustinus (354-430): Augustinus en de puriteinen … Donatisten

Causes of the donatist schism

History of the Donatists

Flavius Theodosius bekend als Theodosius I de Grote (Grieks: Θεοδόσιος ο Μέγας) ( ca. 346395) laatste van het gehele Romeinse rijk. Na zijn dood werd het rijk definitief gesplitst in Oost en West.

Theodosian-Code

Het Byzantijnse Rijk van 527-565

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen. #6 Constantijn de Grote

Broeders en Zusters in Christus door de eeuwen heen.

Constantijn de Grote .

In 325 G.T. riep de Romeinse keizer Flavius Valerius Aurelius Constantinus of  Constantijn de Grote (272/280-337)  in de stad Nicea in Klein-Azië een concilie van bisschoppen bijeen. Zijn opzet was, de voortdurende religieuze geschillen over de verhouding tussen de Zoon van God en de Almachtige God te beslechten.

Concilie van Nicea 325

De historicus Philip Schaff merkte op dat „het meest opvallende punt” in de periode vóór het concilie van Nicea in 325 G.T. „het geloof [was] in een aan de algemene opstanding en het algemene oordeel voorafgaande en door de verheerlijkte Christus op aarde uitgeoefende zichtbare regering die duizend jaar zou duren en waarin de opgestane heiligen zouden delen”. In A Dictionary of the Bible, onder redactie van James Hastings, staat: „Tertullianus, Irenaeus en Hippolytus zien nog steeds uit naar een ophanden zijnde Advent [van Jezus Christus]; maar met de Alexandrijnse Vaders komt er een verandering in het gedachtengoed. . . . Toen Augustinus het Millennium met de periode van de strijdende Kerk vereenzelvigde, werd de Tweede Advent naar een verre toekomst geschoven.”

In 314 G.T. trachtte het concilie van Arles (Frankrijk) de Romeinse regeling door te drukken en alle alternatieven af te schaffen. De overgebleven Quartodecimanen hielden stand. In 325 G.T. riep de heidense keizer Constantijn een oecumenische synode bijeen, het concilie van Nicea, om deze en andere kwesties waardoor de belijdende christenen in zijn rijk werden verdeeld, op te lossen. Het concilie vaardigde een decreet uit waarin allen in Klein-Azië werd opgedragen zich aan het Romeinse gebruik aan te passen.[1]
Constantijn I, de Grote, was beslist een man van zijn tijd en zwichtte voor de tijdgeest en achtte het noodzakelijk religie een belangrijke plaats toe te kennen binnen het raamwerk van zijn politieke plannen. Aan het begin van zijn loopbaan had hij enige „goddelijke” steun nodig, en die konden de kwijnende Romeinse goden niet bieden. Het rijk, met inbegrip van de godsdienst en andere instellingen, verkeerde in verval, en er was iets nieuws en bezielends nodig om het weer te consolideren. De encyclopedie Hidria zegt: „Constantijn was vooral in het christendom geïnteresseerd omdat het niet alleen zijn overwinning maar ook de reorganisatie van zijn rijk ondersteunde. De christelijke kerken, die overal bestonden, werden zijn politieke steun. . . . Hij omringde zich met de grote prelaten van die tijd, en hij verlangde dat zij hun eenheid intact hielden.”

Constantijn begreep dat de „christelijkereligie — al was ze inmiddels afvallig en door en door verdorven — doeltreffend kon worden gebruikt als een vernieuwende en verenigende kracht ter verwezenlijking van zijn grootse plan om een absoluut heerser te worden. Hij nam de grondslagen van het afvallige christendom over om steun te winnen ter bevordering van zijn eigen politieke doeleinden en besloot de mensen te verenigen onder één „katholieke” of universele religie. Heidense gewoonten en vieringen kregen een „christelijke” naam. En „christelijke” geestelijken ontvingen de status, het salaris en het invloedrijke gezag van heidense priesters.

Constantinus

Constantinus

Om politieke redenen naar religieuze harmonie zoekend, bracht Constantijn iedereen die een afwijkende mening had, snel tot zwijgen, niet op basis van leerstellige waarheid maar op grond van aanvaarding door de meerderheid. De diepgaande dogmatische geschillen binnen de uiterst verdeelde „christelijke” kerk boden hem de gelegenheid als een „door God gezonden” middelaar tussenbeide te komen. Uit zijn bemoeienissen met de donatisten in Noord-Afrika en de volgelingen van Arius in het oostelijk deel van het rijk begreep hij al gauw dat overredingskracht niet voldoende was om een sterke, verenigde religie te smeden. In een poging de Ariaanse controverse op te lossen, riep hij het eerste oecumenische concilie in de geschiedenis van de kerk bijeen.

De historicus Paul Johnson zegt over Constantijn: „Een van de voornaamste redenen waarom hij het christendom tolereerde, was wellicht dat het hemzelf en de Staat in de gelegenheid stelde zeggenschap uit te oefenen over het beleid van de Kerk inzake orthodoxie en de behandeling van ketterij.”

Als de heidense Pontifex Maximus — en bijgevolg het religieuze hoofd van het Romeinse Rijk — trachtte Constantijn de bisschoppen van de afvallige kerk voor zich te winnen. Hij bood hun posities van macht, aanzien en rijkdom aan als functionarissen van de Romeinse staatsreligie. De Catholic Encyclopedia geeft toe: „Sommige bisschoppen, verblind door de pracht en praal aan het hof, gingen zelfs zo ver dat zij de keizer als een engel van God, als een heilig wezen, loofden en profeteerden dat hij, net als de Zoon van God, in de hemel zou regeren.”

Concilie van Nicaea 325 Verbranding Ariaanse boeken

Naarmate het afvallige christendom bij het politieke bestuur in de gunst kwam, werd het meer en meer een deel van deze wereld, van dit seculiere samenstel, en dreef het af van de leringen van Jezus Christus (Johannes 15:19; 17:14, 16; Openbaring 17:1, 2). Als gevolg daarvan vond er een versmelting plaats van het „christendom” met valse leerstellingen en praktijken — de Drie-eenheid, de onsterfelijkheid van de ziel, het hellevuur, het vagevuur, gebeden voor de doden, het gebruik van rozenkransen, iconen, beelden en dergelijke. — Vergelijk 2 Korinthiërs 6:14-18.

Van Constantijn heeft de kerk ook de neiging tot eigenmachtig optreden geërfd. De bijbelgeleerden Henderson en Buck zeggen: „De eenvoud van het Evangelie werd verdorven, er werden pompeuze riten en ceremoniën ingevoerd, aan de leraren van het christendom werden wereldse eerbewijzen en salarissen geschonken en het Koninkrijk van Christus werd grotendeels in een koninkrijk van deze wereld veranderd.”

De Catholische Kerk werd als de Romeinse Kerk gepromoveerd tot de Koninkrijkskerk. In de Encyclopædia Britannica wordt uiteengezet dat, volgens de theologie van Aurelius Augustinus van Hippo (354–430 G.T.), „het Koninkrijk van God al in deze wereld begonnen is bij de oprichting van de kerk” en „reeds aanwezig [is] in de sacramenten van de kerk”.

De historische feiten onthullen de waarheid achter de „grootheid” van Constantijn. In plaats van gegrondvest te zijn door Jezus Christus, het Hoofd van de ware christelijke gemeente, is de christenheid voor een deel het resultaat van het politieke opportunisme en de slinkse manoeuvres van een heidense keizer. Heel passend vraagt de historicus Paul Johnson: „Is het rijk voor het christendom gezwicht, of heeft het christendom zich met het rijk geprostitueerd?”

Vanaf het concilie van Nicea in 325 G.T. fuseerde keizer Constantijn de heidense Romeinse staatscultus met het afvallige christendom en werd hij het hoofd van de nieuwe Katholieke Kerk. De Rooms-Katholieke Kerk kan haar bestaan derhalve terugvoeren tot de vierde eeuw van onze gewone tijdrekening.

Ondertussen bleven Christelijke broeders en zusters elkaar steunen en het geloof onderhouden, niettegenstaande verhoogde tegenstand.


[1]A Short History of Christian Doctrine; A History of Christianity; Istoria tou Ellinikou Ethnous (Geschiedenis van de Griekse natie); Encyclopedie Hidria; WT 1998; Catholic Encyclopedia

De tegenpaus Hippolytus van Rome ( omstreeks 170 – omstreeks 235) leerling van Irenaeus een van de belangrijkste kerkleraren van zijn tijd. Hij verzette zich openlijk tegen de pausen van zijn tijd die hadden geopteerd om over te gaan naar een Drie-eenheidsleer, opeenvolgend Zephyrinus, Calixtus I en Pontianus, met name wat betreft de heilige drie-eenheid. Hij beschuldigde Paus Zephyrinus van modalism, de ketterij die inhield dat de namen Vader en Zoon eenvoudig verschillende namen waren voor hetzelfde onderwerp zijn. Hippolytus verdedigde de Logo’s doctrine van de Griekse Apologeten, die de Vader van de Logo’s (“Woord”) onderscheidden.

zie ook: “Saint Hippolytus of Rome.” Encyclopædia Britannica. 2010. Encyclopædia Britannica Online. 15 Aug. 2010 > Saint Hippolytus of Rome + Saint Hippolytus of Rome

Constantijns hoofddoel was stabiliteit. De religieuze en theologische geschillenwaren voor hem een doorn in het oog en een gevaar ovor de stabiliteit in zijn rijk. Daarom leek het voor hem ook zeer belangrijk dat er in de uitvoering van het geloof ook een consensus kon gevonden worden en een vrede tussen de heidenen en navolgers van Jezus Christus kon verkregen worden. Voor hem moest de zonnegod  Sol Invictus het symbool zijn van de algemene goddelijkheid.  Het labarum dat als symbool werd aangebracht op de soldaten hun schildenen en het ermee geassocieerde motto in hoc signo vinces (in dit teken zal je overwinnen) zou volgens de overlevering aan Constantijn zijn verschenen in een visioen toen hij in Saxa Rubra was, tot welk Constantijn zijn overwinning toeschreef aan de god van de christenen.

De eenheid of katholiciteit der religies die Constantijn I op het oog had bracht mee dat die gemeenschap van gelovigen die zich profileerde als De Kerk sinds het Eerste Concilie van Nicea in 325 in haar officiële documenten de term ‘Katholieke Kerk’ staande voor Algemene Kerk of Universele Kerk, ook in de documenten van de twee laatste oecumenische concilies ging gebruiken.  Constantijn gaf de paus het Lateraanse paleis, dat jarenlang de pauselijke residentie zou zijn, naast de basiliek San Giovanni in Laterano. Dit paleis werd het bestuurscentrum van de Katholieke Kerk. Ook werd hier de synode van Lateranen gehouden, waar Caecilianus werd vrijgesproken van de aanklacht dat hij de onrechtmatige bisschop van Carthago was. Zijn tegenstander Donatus werd schuldig bevonden aan ketterij, evenals zijn aanhangers, de donatisten. Het begrip ‘rooms-katholiek’ dat wij ook meermaals gebruiken is ontstaan aan het begin van de 16e eeuw, ten tijde van de Reformatie, om onderscheid te maken tussen hen die de paus, of de bisschop van Rome, trouw bleven, alsook om te onderscheiden tussen de  Orthodox, Charismatische en andere Trinitarische Katholieken en de protestanten. Het woord rooms duidt op de stad Rome en verwijst naar de kleine stadstaat Vaticaan waar de pauselijke zetel is gevestigd. Met Rooms-katholieke Kerk wordt dus de organisatie aangeduid: de Katholieke Kerken die verenigd zijn rond de bisschop van Rome.

Ook al waren er sommige keizers die openlijk Ariaans gezind waren en zelfs soms actief het trinitarische christendom tegenwerkten kon de unitaristische gedachte het halen en werd het Trinitarisme de hoofdstroming in het Christendom.

Doordat een groot deel van het christendom zich met het rijk geprostitueerd heeft wordt die Catholische Kerk of Katholieke Kerk ook als de hoer Babylon gepersonifieerd.

Vindt ook achtergrondinformatie:
Apologetics – A theological science which has for its purpose the explanation and defence of the Christian religion

Constantinus (Constantijn) de Grote Augustus van het Westen (313 – 324); Augustus van het Romeinse Rijk (324-337)

Constantine the Great – Information on the Roman emperor
Constantine, Donation of – By this name is understood, since the end of the Middle Ages, a forged document of Emperor Constantine the Great, by which large privileges and rich possessions were conferred on the pope and the Roman Church
Constantinople – Capital, formerly of the Byzantine, now of the Ottoman, Empire (As of 1908, when the article was written.)
Constantinople, First Ecumenical Council of – Called in May, 381, by Emperor Theodosius, to provide for a Catholic succession in the patriarchal See of Constantinople, to confirm the Nicene Faith, to reconcile the semi-Arians with the Church, and to put an end to the Macedonian heresy

Nicaea, First Council of – First ecumenical council, held in 325 to combat Arianism

Nicene Creed – The profession of the Christian Faith common to the Catholic Church, to all the Eastern Churches separated from Rome, and to most of the Protestant denominations.

Aurelius Augustinus (354-430)

Augustine of Hippo, Saint – Biography, with extensive hyperlinks to related articles
Augustine of Hippo, Teaching of Saint – Article on Augustine as a Doctor of the Church, and his influence in the history of philosophy and theology. Particular interest in his teaching on grace
Augustine of Hippo, Works of Saint – Annotated bibliography of Augustine’s principal writings
Augustinian Canons – According to St. Thomas Aquinas, a canon regular is essentially a religious cleric

Tatianus een 2° eeuwse apologist

Athanasian Creed, The – One of the symbols of the Faith approved by the Church and given a place in her liturgy

Tag Cloud

The Eccentric Fundamentalist

Musings on theology, apologetics, practical Christianity and God's grace in salvation through Jesus Christ

John 20:21

"As the Father has sent me, so I am sending you."

The Biblical Review

Reviewing Publications, History, and Scripture

Words on the Word

Blog by Abram K-J

Bybelverskille

Hier bestudeer ons die redes vir die verskille in Bybelvertalings.

Michael Bradley - Time Traveler

The official website of Michael Bradley - Author of novels, short stories and poetry involving the past, future, and what may have been.

BIBLE Students DAILY

"Be faithful unto death, and I will give you the crown of life." Revelation 2:10

God's Simple Kindness

A place to share your daily blessings

takeaminutedotnet

All the Glory to God

Religieus Redeneren

Gedachten en berichten over hedendaags (on)geloof

Jesse A. Kelley

A topnotch WordPress.com site

JWUpdate

JW Current Apostate Status and Final Temple Judgment - Web Witnessing Record; The Bethel Apostasy is Prophecy

Sophia's Pockets

Wisdom Withouth Walls

ConquerorShots

Spiritual Shots to Fuel the Conqueror Lifestyle

Examining Watchtower Doctrine

Truth Behind the "Truth"

Theological NoteBook

Dabbling into Theology

sowers seed

be careful 'how you hear'

Next Comes Africa

If I take the wings of the morning, and dwell in the uttermost parts of the sea; Even there shall thy hand lead me, and thy right hand shall hold me - Psalm 139: 9,10

friarmusings

the musings of a Franciscan friar...

%d bloggers like this: