An other Christian WordPress.com site – Een andere Christelijke WordPress.com site

Posts tagged ‘Pascha’

14 Nisan een dag om te herinneren #5 De te vieren dag

Gods Pascha moet op de veertiende dag van de eerste maand worden gehouden

De bijbel vertelt ons dat Passover of Pascha altijd op Nisan 14 is. Het Boek Numeri hoofdstuk 28 verzen 16 – 17 zegt: „In de eerste maand op de 14de dag van de maand is Pesach van Adonai (Pacha/Passover). Op de 15de dag van de maand hoort er een feest te zijn.“ De Geschriften verifiëren dit meerdere keren. Voor de veertiende, zoals Jehovah de opdracht gaf, moesten Zijn mensen het lam slachten als de schemering op trad. Zo ging bij de avondschemering de nieuwe dag in maar moest men het geslachte lam die avond of diezelfde nacht eten – omdat de vijftiende een feest moest zijn.

Gezeten aan de tafel voor het avondmaal op de voorbereidingsdag voor Pesach. – Haggada uit de 14e eeuw, Duitsland

Zo op de nacht wanneer de 14de Nisan begint komen wij als gelovigen samen om de laatste ogenblikken van het leven van Jezus Christus te herdenken. De avond of het begin van de 14de Nisan werden de voorbereidingen getroffen voor later op de dag wanneer het terug licht was en het lam geslacht zou worden. De dagen na de avondschemering en inzet van 14 Nisan kunnen wij ook verder met familie en vrienden samen komen en de bevrijding van de mensen van God vieren. Wanneer het nog daglicht is het nog steeds de veertiende Nisan, maar zodra de zon begint onder te gaan begint de vijftiende Nisan en kan de avondmaaltijd genomen worden en het hoogtepunt van vreugde zijn, omdat de mensen die Egypte konden verlaten op Gods wijze naar het Land van God konden gebracht worden. Voor de Joden is die bevrijding het hoogtepunt terwijl de Christenen hierbij met de dood van Christus de bevrijding van alle mensen vieren. Het is namelijk zo dat het Zoenoffer van Jeshua (Jezus Christus zijn dood aan de martelpaal) het losgeld opbracht voor het loskopen van al de zondaars, waar ook ter wereld. Door Jezus zijn dood heeft iedereen de kans ontvangen om dichter tot God te komen en om het Koninkrijk van God te kunnen ingaan.

Wij zouden altijd moeten herinneren dat bovengenoemde Jezus zelf aan de apostelen zei dat hij ernstig wenste dit Overgangsfeest of Pascha/Pesach (Passover) met hen te eten alvorens hij ging lijden.

“Toen zeide hij tot hen: Ik heb zeer verlangd dit Pascha met u te eten voor mijn lijden;” (Lukas 22:15 LEI)

Jeshua stierf op de eerste avond van Pascha dagen, en Pesach seders (Passover seders) moeten op de avond (zonsondergang) van die dag gevierd worden als de veertiende Nisan ingaat, dus voor de vijftiende (die onmiddellijk na zonsondergang) begint en een feest hoort te zijn (Numeri 28:16 – 17).

“16 In de eerste maand, op den veertienden dag der maand, is het pascha voor den Heer; 17 en op den vijftienden dier maand is het feest: zeven dagen zal ongezuurd  brood gegeten worden.” (Numeri 28:16-17 LEI)

18° Eeuwse prent van een man die een matse vasthoud.

Op de veertienden dag van de eerste maand van God zijn Jaarregeling of de Joodse kalender is het Pascha voor Jehovah God. En op de vijftienden dag van diezelfde maand kunnen wij feest vieren waarbij de keuze kan gemaakt worden om zeven dagen lang ongezuurde broden of matses te eten, waarnaar deze feestdagen ook hun naam krijgen “Feest van de ongezuurde broden.”

“want de Heer zal omgaan en de Egyptenaars slaan; en als Hij het bloed zien zal aan den bovendrempel en aan de twee posten, zal Hij de deur voorbijgaan en den verderver niet in uwe huizen laten komen om te slaan.” (Exodus 12:23 LU)

“En op den vijftienden dag van dezelfde maand is het feest der ongezuurde broden des Heren: zeven dagen zult gij ongezuurde broden eten.” (Leviticus 23:6 LU)

“Namelijk het feest der ongezuurde broden zult gij houden, en zeven dagen ongezuurd brood eten, gelijk Ik u geboden heb, ten tijde van de maand Abib; want in deze zijt gij uit Egypteland getrokken; doch verschijnt niet ledig voor mij.” (Exodus 23:15 LU)

“Het feest der ongezuurde broden zult gij houden; zeven dagen zult gij ongezuurd brood eten, gelijk Ik u geboden heb, omtrent den tijd der maand Abib; want in de maand Abib zijt gij uit Egypte getrokken.” (Exodus 34:18 LU)

“3 Gij zult niets gezuurds op dat feest eten: zeven dagen zult gij de  ongezuurde broden der verdrukking eten; want met vreze zijt gij uit  Egypteland getrokken, opdat gij aan den dag van uwen uittocht uit  Egypteland gedenkt uw leven lang. 4  Er zal zeven dagen lang niets gezuurds gezien worden in al uwe grenspalen;  ook zal niets van het vlees, dat des avonds op den eersten dag geslacht  is, den nacht overblijven tot den morgen. 5  Gij moogt het Pascha niet slachten in enige van uwe poorten, welke de  Heer, uw God, u geven zal, 6  maar aan de plaats, die de Heer, uw God, verkiezen zal, opdat zijn naam  aldaar wone; daar zult gij het Pascha slachten des avonds, als de zon  ondergegaan is, den juisten tijd van uwen uittocht uit Egypte. 7  En gij zult het koken en eten aan de plaats, die de Heer, uw God, verkiezen  zal; en des anderen morgens kunt gij terugkeren en gaan naar uwe hutten. 8  Zes dagen zult gij het ongezuurde eten, en op den zevenden dag is de  bijeenkomst van den Heer, uwen God; dan zult gij geen arbeid doen.” (Deuteronomium 16:3-8 LU)

2013 Verwarring of controverse

Wat is waarheid? Pilatus ondervraagt Jezus. Schilderij van Nikolaj Ge (19e eeuw).

Dit jaar bleken er heel wat vragen rond de juiste dag voor de veertiende en vijftiende Nisan en op welke dag men de feesten had in te zetten of de Herinneringsmaaltijd te houden.

Wij nemen het evangelie van Johannes in overweging waar van de veertiende Nisan sprake is als de „voorbereiding van Passover.“ De volgende ochtend, na het laatste avondmaal dat Jeshua had met zijn discipelen, nadat de Joden Jeshua hadden waargenomen en hem ondervraagd hadden, in die vroege ochtend, werd hij geleid tot de rechtzaal om te worden geoordeeld door Pontius Pilatus de Romeinse gouverneur Praefectus. De Joden zelf, echter, zouden niet in de Romeinse rechtszaal komen tenzij zij zouden belasterd zijn; zodat zij “Pascha” zouden kunnen eten (Johannes 18:28).

“Nu leidden zij Jezus van Kájafas naar het rechthuis; en het was vroeg. En zij gingen niet in het rechthuis, opdat zij niet verontreinigd zouden worden, maar het pascha eten mochten.” (Johannes 18:28 LU)

Duidelijk was Pascha of de Pesach nog niet gekomen. Zodat zonder twijfel 14 Nisan onze Herdenkingsdienst van Jezus’ Laatste Maaltijd, of het Laatste Avondmaal, zou moeten gevierd worden één avond vóór de nacht dat de Joden hun Pesach seder zouden nemen.

Volgens bepaalde Joodse groepen zou Erev Pesach („Vooravond van Pesach“) – Eerste Seder op Maandag 25 Maart, 14 Nissan, 5773 zijn.
De Thora (Uittocht 12:15, vanaf Talmud, Pesachim 5a) stelt volgens hen middag van Nissan 14 voor 2013 op Maandag 25 Maart –als uiterste termijn voor de vernietiging en/of de verwijdering van alle gezuurd voedsel („chametz“) van hun bezit als voorbereiding op het “festival van Passover” of “Pesach festival”, dat begint met het vallen van de avond. In de praktijk, stellen Thora wetsmandaten dat zij moeten afzien van het chametz of matse eten twee uren vóór de middag moeten ophouden, en dat er geen zuurdeeg in het bezit mag zijn een uur vóór de middag. Dit zijn klokuren maar „geen evenredige uren“, bepaald door de Joodse wet als 12de deel van de tijd tussen zonsopgang en zonsondergang.
Toen de Heilige Tempel zich in Jeruzalem bevond, werd het ‘Passover’ aanbieden, of brengen van Pesach offers daar volbracht op de middag van Nissan 14 die voor dit jaar 2013 dan op de middag dinsdag 26 maart zou vallen. Die dag wordt door de Joden hun recitatie van de „Orde van de Passover“ in de namiddag van dinsdag 26 Maart gebracht, door „het aanbieden van het scheenbeen“geplaatst op de sederplaat op die avond, en de afikoman — een gedeelte van matzah die in de plaats daarvan aan het eind van de sedermaaltijd wordt gegeten.

De Joodse kalenderdatum begint bij zonsondergang dus voor de nacht van de bij behorende dag. Aldus beginnen alle vakantienalevingen bij schemeravond op de seculaire data die, met de volgende dag worden vermeld die de eerste volledige dag van de vakantie is. (Zo, wordt eerste Pesach seder gehouden op de avond van de eerste vermelde datum.) de Joodse kalenderdata besluiten bij het vallen van de avond.

Volgens The Premier Kosher Information Source (de Eerste Kosher Bron van Informatie over het Internet) begint Passover of Pascha met eerste Seder op de vooravond van de 15de dag van Nisan, welke (volgens hen) beantwoordt aan Maandag avond, 25 Maart, 2013, en beëindigt wordt buiten Israël bij de conclusie van de 22ste dag van Nisan, op Dinsdag avond, 2 April, 2013. De eerste twee dagen van Pascha (van zonsondergang van de eerste datum die wordt vermeld, tot het vallen van de avond twee dagen later) zijn volwaardige vakantiedagen, waarop geen werk wordt toegestaan. De verdere vier dagen zijn Chol Hamoed, wanneer het werk wordt toegestaan, alhoewel met beperkingen. Chol Hamoed wordt gevolgd door nog eens twee volledige vakantiedagen.

Volgens ons moeten wij (in Europa) rekening houden met het verschil van timing tussen het Oosten (Jeruzalem), Europa en de Verenigde Staten (zelfs daar tussen Oosten en West-kust).
Voor 2013 hadden wij Nieuwe Maan op 11maart en Volle Maan zal plaatsvinden op 27 maart, zodat 14 Nisan dit jaar op de avond van dinsdag 26 maart zou moeten zijn.

Een tafel met attributen voor de sederavond

Daarom nodigen wij u vriendelijk uit om ons te vervoegen op Dinsdag avond voor het Gedenken van de dood van Jezus, het Pesach of het Lam van God. Op die avond dat wij zullen samenkomen om de grootste man ter wereld te herdenken zullen wij ook onderzoeken wat die figuur Jezus en zijn offer zo essentieel belangrijk maakt.

+

Voorgaand: 14 Nisan een dag om te herinneren #4 Een Gedood Lam

14 Nisan een dag om te herinneren #3 Voor het Overgangsfeest

14 Nisan een dag om te herinneren #2 In Jezus tijd

14 Nisan een dag om te herinneren #1 Oorsprong

++

Lees ook:
  1. Voorbereidingstijd tot een herinneringsmoment
  2. Zondag, zonnegodsdag en zonnepartnersdag
  3. Wat betreft Korte inhoud van lezingen: Bijgeloof en feesten
  4. Zalving van Christus als profetische repetitie van de begrafenisrituelen
  5. Fragiliteit en actie #14 Plagen van God
  6. 14 Nisan, de avond om Christus Zijn predikingswerk te herinneren
  7. Jezus Laatste Avondmaal
  8. Jezus aanbod op het laatste avondmaal
  9. Teken van het Verbond
  10. Jezus moest sterven
  11. Een Messias om te Sterven
  12. Lam van God #3c Christus stierf als onschuldig Lam NT teksten
  13. Een Groots Geschenk om te herinneren
  14. Een Feestmaal en doodsherinnering
  15. Geen Wegvluchter
  16. Pasen 2006
  17. Donderdag 9 April = 14 Nisan en Paasviering 11 April 2009
  18. Een Konijn dat Paaseiren legt
  19. Pasen, Easter- Estre
  20. Jezus is verrezen
  21. Alles zal worden opgeslorpt door de overwinning van het goede
  22. Een gedicht voor Pasen
Vindt ook in het Engels:
  1. Deliverance and establishement of a theocracy
  2. High Holidays not only for Israel
  3. Self-development, self-control, meditation, beliefs and spirituality
  4. Religious Practices around the world
  5. Anointing of Christ as Prophetic Rehearsal of the Burial rites
  6. The Weekend that changed the world
  7. A Great Gift commemorated
  8. Jesus begotten Son of God #1 Christmas and Christians
  9. Jesus begotten Son of God #2 Christmas and pagan rites
  10. A Messiah to die
  11. The Song of The Lamb #3 Daniel and Revelation
  12. Not bounded by labels but liberated in Christ
  13. Festival of Freedom and persecutions
  14. Seven days of Passover
  15. 1 -15 Nisan
  16. Day of remembrance coming near
  17. Pesach
  18. Korban Pesach
  19. 14 Nisan a day to remember #1 Inception
  20. 14 Nisan a day to remember #2 Time of Jesus
  21. 14 Nisan a day to remember #3 Before the Passover-feast
  22. 14 Nisan a day to remember #4 A Lamb slain
  23. A Jewish Theocracy
  24. Observance of a day to Remember
  25. Around the feast of Unleavened Bread
  26. Observance of a day to Remember
  27. Pesach and solidarity 

14 Nisan een dag om te herinneren #3 Voor het Overgangsfeest

Vlak vóór het festival van Pesach

De discipelen van de Messias waren wijze, intelligente, geschikte mensen – die speciaal door de Gezondene van God, de Messias, zelf werden verkozen om apostelen voor hem te zijn, de leiders van zijn Kerk! Het is onvoorstelbaar dat zij tot na zonsondergang, nadat veertiende Nisan begon, om het Overgangsfeest of Pascha voor te bereiden zouden wachten, alsof het die eigenlijke nacht moest voorkomen! Het Nieuwe Testament verifieert dit feit. Wij lazen in het evangelie van Johannes, dat die nacht Jeshua met zijn discipelen voor een laatste avondmaal ging zitten, dat aan het begin van 14 Nisan voorkwam, en dat dit was „vóór het Feest van de Overgang of Pascha“ (Johannes 13:1).

“Het was kort voor het pesachfeest. Jezus wist dat zijn tijd gekomen was en dat hij uit de wereld terug zou keren naar de Vader. Hij had de mensen die hem in de wereld toebehoorden lief, en zijn liefde voor hen zou tot het uiterste gaan. Jezus en zijn leerlingen hielden een maaltijd. De duivel had intussen Judas, de zoon van Simon Iskariot, ertoe aangezet Jezus te verraden. Jezus, die wist dat de Vader hem alle macht had gegeven, dat hij van God was gekomen en weer naar God terug zou gaan, stond tijdens de maaltijd op. Hij legde zijn bovenkleed af, sloeg een linnen doek om” (Johannes 13:1-4 NBV)

Deze maaltijd was niet de „Pesach” maaltijd zelf, maar werd eerder eenvoudig „avondmaal“ genoemd (Johannes 13:2, 4). Als deze maaltijd zulk een belangrijke gebeurtenis als de maaltijd ter herinnering van het Voorbijgaan of Overslaan zou zijn dan had het werkelijk het Pascha maal moeten zijn met het zuurdesembrood en geslacht lam. Indien het dus dat Pascha was, dan hebben wij een ongelooflijke anomalie, omdat tijdens een Paschamaaltijd niemand er ooit maar zou aan denken om tijdens de viering op te staan en op te stappen. Nooit zou iemand tijdens het Pesachfeest zelf weg gaan, en zeker zou niemand het zelfs maar in zijn hoofd halen om er aan te denken de Pesach maaltijd te verlaten om te „gaan winkelen“. Op zoek gaan naar kruidenierswinkels zou trouwens op zulk een dag nutteloos zijn, want tijdens zo een hoogdag zou er geen enkele winkel open zijn. Het ging er duidelijk om voor de apostelen dat Judas verdere voorbereidingen zou gaan maken, door bijvoorbeeld nog bepaalde dingen te gaan kopen. Merk het verslag van Johannes op:

Jesus, Judas and the rest

Jesus, Judas en de rest (Photo credit: FlickrJunkie)

“‘Degene aan wie ik het stuk brood geef dat ik nu in de schaal doop, ‘zei Jezus. Hij doopte een stuk brood in de schaal en gaf het aan Judas, de zoon van Simon Iskariot. Op dat moment nam de duivel bezit van Judas. Jezus zei: ‘Doe maar meteen wat je van plan bent.’ Niemand aan tafel begreep waarom hij dit zei; omdat Judas de kas beheerde, dachten sommigen dat Jezus bedoelde dat hij inkopen voor het feest moest doen, of dat hij iets aan de armen moest geven.” (Johannes 13:26-29 NBV)

Zij dachten dus dat Judas nog inkopen voor het feest moest doen. Indien het voor dat feest die avond zou moeten zijn was dat wel erg laat, want zij zaten trouwens al aan de maaltijd. Hierdoor kunnen wij afleiden dat het Pesachfeest nog later moest zijn.

Vóór het feest van Pascha, terwijl zij bij het avondmaal waren

Als deze maaltijd in de bovenkamer het Pesach maal was, zoals velen aanvechten, dan is het opvallend vreemd dat de discipelen zouden verondersteld hebben dat Judas de Pascha viering verliet, alvorens het werd beëindigd, om vervolgens te gaan winkelen voor kruidenierswaren! Het eigenlijke idee is ongerijmd. Geen enkel helder nadenkend persoon zou ooit maar overwogen hebben om de Pascha maaltijd te verlaten om naar een kruidenierswinkel te gaan.

Het was duidelijk zoals Johannes schrijft “voor het feest van Pascha” of voor het Joodse Paasfeest.

“1 En voor het Paasfeest, toen Jezus wist, dat zijn ure gekomen was om uit deze wereld over te gaan tot de Vader, heeft Hij de zijnen, die Hij in de wereld liefhad, liefgehad tot het einde. 2 En onder de maaltijd, toen de duivel reeds Judas, Simons zoon Iskariot, in het hart had gegeven Hem te verraden, 3 stond Hij, wetende, dat de Vader Hem alles in handen had gegeven en dat Hij van God uitgegaan was en tot God heenging, van de maaltijd op, 4 en Hij legde zijn klederen af en nam een linnen doek en omgordde Zich daarmede. ” (Johannes 13:1-4 NBG51)

“13 Gij noemt Mij Meester en Here, en gij zegt dat terecht, want Ik ben het. 14 Indien nu Ik, uw Here en Meester, u de voeten gewassen heb, behoort ook gij elkander de voeten te wassen; 15 want Ik heb u een voorbeeld gegeven, opdat ook gij doet, gelijk Ik u gedaan heb. 16 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, een slaaf staat niet boven zijn heer, noch een gezant boven zijn zender. 17 Indien gij dit weet, zalig zijt gij, als gij het doet. 18 Ik spreek niet van u allen; Ik weet, wie Ik heb uitgekozen; maar het Schriftwoord moet vervuld worden: Hij, die mijn brood eet, heeft zijn hiel tegen Mij opgeheven. 19 Thans reeds zeg Ik het u, eer het geschiedt, opdat gij, wanneer het geschiedt, gelooft, dat Ik het ben. 20 Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie ontvangt, die Ik zend, ontvangt Mij, en wie Mij ontvangt, ontvangt Hem, die Mij gezonden heeft. 21 Na deze woorden werd Jezus ontroerd in de geest en Hij getuigde en zeide: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: een van u zal Mij verraden. 22 De discipelen zagen elkander aan, in het onzekere, van wie Hij sprak. 23 Een van de discipelen, dien Jezus liefhad, lag aan de boezem van Jezus; 24 hem dan gaf Simon Petrus een wenk en zeide tot hem: Zeg, wie het is, van wie Hij spreekt. 25 Deze, aanstonds zich aan de borst van Jezus werpende, zeide tot Hem: Here, wie is het? 26 Jezus dan antwoordde: Die is het, voor wie Ik het stuk brood indoop en wie Ik het geef. Hij doopte dan het stuk brood in en nam het en gaf het aan Judas, de zoon van Simon Iskariot. 27 En na dit stuk brood, toen voer de satan in hem. Jezus dan zeide tot hem: Wat gij doen wilt, doe het met spoed. 28 Maar niemand van de aanliggenden begreep, waartoe Hij hem dit zeide; 29 want sommigen meenden, dat Jezus, omdat Judas de kas hield, tot hem zeide: Koop wat wij nodig hebben voor het feest, of dat hij iets aan de armen moest geven. 30 Hij nam dan het stuk brood en vertrok terstond. En het was nacht. 31 Toen hij dan heengegaan was, zeide Jezus: Nu is de Zoon des mensen verheerlijkt en God is in Hem verheerlijkt.” (Johannes 13:13-31 NBG51)

Naleven van de Wet van God

File:V06p145001 Haggadah.jpg

Pagina uit een geïllustreerd Haggadah manuscript van de vijftiende eeuw, met de voorbereidingen voor Pesach.

De discipelen van Jeshua waren allen eerbiedige Joden zoals Jezus die de Wetten van de God Jehovah uitvoerden! Als belijdende Joden stond de naleving van Gods Wet hoog in hun vaandel. De voorgaande passage bewijst ook dat de discipelen wisten dat deze maaltijd niet het „Passover“ of Pascha maal was maar dat het Feest van het Overslaan of Pesach nog een dag later was! Zij dachten namelijk dat Judas werd weg gestuurd om kruidenierswinkels te gaan opzoeken ter voorbereiding voor het aanstaande „Feest“ – dat naar het „Feest van het Voorbijgaan of Overslaan” het “Pascha” moest verwijzen, zoals vers één van dit hoofdstuk zo ronduit zegt! Het behoorde tot de Vieringsdagen.

Dit is de reden waarom wij ons Herinneringsmaal niet Pascha noemen, omdat het dat eenvoudig niet is maar (slechts) één van de herdenkingsdagen van de Pascha viering of het Feest van Pascha, het Joodse paasfeest.

De 14de Nisan was de dag toen de voorbereidingen voor het daadwerkelijke Pascha Feest werden gemaakt dat op vijftiende Nisan werd gevierd. Hierdoor kan men een verschil van één dag zien in onze viering en dat van de Joodse gemeenschap. Wij beginnen onze hoofdherdenking namelijk één dag vroeger, omdat Nisan de veertiende de herinneringsdag werd van de instelling van het Nieuwe Verbond of de Nieuwe Overeenkomst van het „Bloed van het Nieuwe Testament“ en de herinnering van het Lam van God, Jezus Christus.

“Intussen begon het feest der ongedesemde broden te naderen, dat Pasen heet.” (Lukas 22:1 CANIS)

“Toen nu de dag der ongedesemde broden was gekomen, waarop het Pascha moest worden geofferd,” (Lukas 22:7 CANIS)

“17 Toen nam Hij een kelk, sprak het dankgebed uit, en zeide: Neemt en verdeelt  hem onder elkander. 18 Want Ik zeg u: Van nu af aan zal Ik de vrucht van de wijnstok niet meer  drinken, totdat het koninkrijk Gods is gekomen. 19 Toen nam Hij brood, sprak een dankgebed uit, brak het, gaf het hun, en  sprak: Dit is mijn lichaam, dat voor u wordt overgeleverd; doet dit tot  mijne gedachtenis. 20 Zo ook de kelk, na het avondmaal; en Hij sprak: Deze kelk is het Nieuwe Verbond in mijn bloed, dat voor u wordt vergoten.” (Lukas 22:17-20 CANIS)

“28 Gij zijt Mij trouw gebleven bij mijn beproevingen. 29  Daarom verleen Ik u het koninkrijk, zoals mijn Vader het Mij heeft  verleend: 30 dat gij in mijn koninkrijk aan mijn tafel moogt eten en drinken, en op tronen moogt zetelen, om de twaalf stammen van Israël te oordelen.” (Lukas 22:28-30 CANIS)

“35 Nog sprak Hij tot hen: Toen Ik u uitzond zonder beurs en reiszak en sandalen, heeft het u toen aan iets ontbroken? Ze zeiden: Aan niets. 36 Hij ging voort: Maar nu, wie een beurs heeft, moet ze meenemen, en ook  zijn reiszak; en wie geen zwaard heeft, moet zijn mantel verkopen en er een kopen. 37 Want Ik zeg u: Ook dit Schriftwoord moet aan Mij worden vervuld: “En Hij is onder de misdadigers gerekend”. Ja, wat over Mij is gezegd, is zijn vervulling nabij.” (Lukas 22:35-37 CANIS)

“26 Terwijl zij nu aten nam Jesus het brood, zegende het, brak het, gaf het zijn leerlingen en sprak: Neemt en eet, dit is mijn lichaam. 27 Daarna nam Hij de kelk, sprak een dankgebed uit, gaf hun de kelk, en zeide: Drinkt allen hieruit; 28 want dit is mijn bloed van het Nieuwe Verbond, dat wordt vergoten voor velen tot vergiffenis der zonden. 29 En Ik zeg u: Van nu af aan zal Ik deze vrucht van de wijnstok niet meer drinken, tot op de dag, waarop Ik ze hernieuwd met u zal drinken in het rijk van mijn Vader. 30 En nadat zij de lofzang hadden gezongen, gingen zij naar de Olijfberg.” (Mattheüs 26:26-30 CANIS)Communion plate with loaf and chalice

Johannes zegt dat duidelijk! Zo doen Mattheüs en Markus dat ook. Lukas bevestigt ook dit feit (Lukas 22:1, 7). Noch Jeshua noch zijn discipelen zouden tot het allerlaatste ogenblik gewacht hebben om met voorbereiding voor het Pascha te beginnen. Daarom kon het niet aan het begin van Nisan de 14de geweest zijn. Als het zo was, dan kon 14 Nisan niet de „voorbereidingsdag,“ of „voorbereiding van Pascha” of Pesach worden genoemd. Dat zou belachelijk zijn. Hoe kon 14 Nisan de „voorbereiding“ van Pascha zijn, als Pascha vlak na de dag begon, het is te zeggen na zonsondergang voorkwam? De gehele rest van de dag, toen, en alle daglichturen, de ochtend en de middag, van 14 Nisan, zou dan na Pascha zijn, omdat het bestrooien met het bloed van het geslacht lam vóór de nacht of het begin van de dag moest worden gedaan!

+

Vorig hoofdstuk: 14 Nisan een dag om te herinneren #2 In Jezus tijd

Vervolg:14 Nisan een dag om te herinneren #4 Een Geslagen Lam

Engelse versie / English version: 14 Nisan a day to remember #3 Before the Passover-feast

++

Vindt ook:
  1. Heil tot de gezondene van God of Zeus
  2. 14 Nisan een dag om te herinneren #1 Oorsprong
  3. Jezus laatste avondmaal
  4. Jezus laatste avondmaal
  5. Avondmaal des Heren
  6. Teken van het verbond
  7. Een Feestmaal en doodsherinnering
  8. Zondagrust of sabbatviering
  9. Communie en dag des Heren

14 Nisan a day to remember #2 Time of Jesus

14 Nisan a day to remember

Two days before the Passover

Two days after that Jesus sat on the Mount of Olives opposite the temple and Peter, James, John, and Andrew had asked him privately to tell them when the things of the end times would be coming and what the sign that these things are all about to be fulfilled would be, a woman anointed Jesus his body beforehand for the burying.

Brooklyn Museum - With Passover Approaching, J...

With Passover Approaching, Jesus going up to Jerusalem

“1 Now after two days was [the feast of] the passover and the unleavened bread: and the chief priests and the scribes sought how they might take him with subtlety, and kill him: 2 for they said, Not during the feast, lest haply there shall be a tumult of the people.” (Mark 14:1-2 ASV)

“12 And on the first day of unleavened bread, when they sacrificed the passover, his disciples say unto him, Where wilt thou that we go and make ready that thou mayest eat the passover? 13 And he sendeth two of his disciples, and saith unto them, Go into the city, and there shall meet you a man bearing a pitcher of water: follow him; 14 and wheresoever he shall enter in, say to the master of the house, The Teacher saith, Where is my guest-chamber, where I shall eat the passover with my disciples? 15 And he will himself show you a large upper room furnished [and] ready: and there make ready for us. 16 And the disciples went forth, and came into the city, and found as he had said unto them: and they made ready the passover. 17 And when it was evening he cometh with the twelve.” (Mark 14:12-17 ASV)

Like all other Jews Jesus and his disciples went to prepare the Passover.  When evening came, Jesus arrived with the twelve at the upperroom. While they were reclining at the table eating, he said, “I tell you the truth; one of you will betray me — one who is eating with me.” They were saddened, and one by one they said to him, “Surely not I?”  “It is one of the Twelve,” he replied, “one who dips bread into the bowl with me.  The Son of Man will go just as it is written about him. But woe to that man who betrays the Son of Man! It would be better for him if he had not been born.”

The disciples knew this was preparation day for the Passover celebration! It was not the Passover itself but the preparation, one day before Passover, but part of the celebration days! That evening Jesus did something remarkable which made the 14th of Nisan even more special. While they were eating, Jesus took bread, gave thanks and broke it, and gave it to his disciples, saying, “Take it; this is my body.” Then he took the cup, gave thanks and offered it to them, and they all drank from it.  “This is my blood of the covenant, which is poured out for many,” he said to them. “I tell you the truth; I will not drink again of the fruit of the vine until that day when I drink it anew in the kingdom of God.”

“21 For the Son of man goeth, even as it is written of him: but woe unto that man through whom the Son of man is betrayed! good were it for that man if he had not been born. 22 And as they were eating, he took bread, and when he had blessed, he brake it, and gave to them, and said, Take ye: this is my body. 23 And he took a cup, and when he had given thanks, he gave to them: and they all drank of it. 24 And he said unto them, This is my blood of the covenant, which is poured out for many. 25 Verily I say unto you, I shall no more drink of the fruit of the vine, until that day when I drink it new in the kingdom of God. 26 And when they had sung a hymn, they went out unto the mount of Olives.” (Mark 14:21-26 ASV)

Knowing the hour had come, Preparation Day and the Breaking of the Bread

Later on the apostles remembered that day and also took the breaking of the bread as an action to be done in remembrance of Jesus.

“23 For I received of the Lord that which also I delivered unto you, that the Lord Jesus in the night in which he was betrayed took bread; 24 and when he had given thanks, he brake it, and said, This is my body, which is for you: this do in remembrance of me. 25 In like manner also the cup, after supper, saying, This cup is the new covenant in my blood: this do, as often as ye drink [it], in remembrance of me. 26 For as often as ye eat this bread, and drink the cup, ye proclaim the Lord’s death till he come. 27 Wherefore whosoever shall eat the bread or drink the cup of the Lord in an unworthy manner, shall be guilty of the body and the blood of the Lord. 28 But let a man prove himself, and so let him eat of the bread, and drink of the cup. 29 For he that eateth and drinketh, eateth and drinketh judgment unto himself, if he discern not the body.” (1 Corinthians 11:23-29 ASV)

File:1578 Meister des Hausbuchs Das Abendmahl anagoria.JPG

The Last Supper (outside of a wing from Speyer Altar) – Master of the Housebook (fl. between 1475 and 1500)

“Now before the feast of the passover, Jesus knowing that his hour was come that he should depart out of this world unto his Father, having loved his own that were in the world, he loved them unto the end.” (John 13:1 ASV)
“They lead Jesus therefore from Caiaphas into the Praetorium: and it was early; and they themselves entered not into the Praetorium, that they might not be defiled, but might eat the passover.” (John 18:28 ASV)
“Now it was the Preparation of the passover: it was about the sixth hour. And he saith unto the Jews, Behold, your King!” (John 19:14 ASV)
“The Jews therefore, because it was the Preparation, that the bodies should not remain on the cross upon the sabbath (for the day of that sabbath was a high [day]), asked of Pilate that their legs might be broken, and [that] they might be taken away.” (John 19:31 ASV)

Since the disciples knew that Nisan 14 was “preparation day,” that is why they came to Jeshua after sunset, at the beginning of Nisan 14, and asked him where he wanted them to prepare for the upcoming Passover, which would of course be Nisan 15, after the Passover lambs were slain in the “evening” of Nisan 14, toward sunset, “at the going down of the sun” [as it descended in the afternoon sky present tense, not past tense] (Deuteronomium 16:6).

“but at the place which Jehovah your god shall choose to place his name in, there you shall sacrifice the passover at evening, at the going of the sun, at the time that you came out of Egypt.” (Deuteronomy 16:6 MKJV)

If Passover was indeed the beginning of Nisan 14, then the disciples waited until the very “Last Minute” to even ask Jeshua about making preparations for the Passover! Such a theory does not make sense and would not be according the Jewish custom. Mary (Miriam, Maria), the mother of Jesus belonged to the Essenes, a sect of Second Temple Judaism, which was very devout. They had a strong the belief in communality and commitment to a strict observance of Sabbath and holy days. The Essenes chose not to possess slaves, but served each other and held communal meetings, meals and religious celebrations. The Nazarean – they were Jews by nationality – acknowledged Moses and believed that he had received laws which all had to be observed and taken seriously. Jeshua the Nazarene (better known today as Jesus) brought up by his mother was also used to keep those holy days and took the preparation for them also serious.

+

Preceding article: 14 Nisan a day to remember #1 Inception

Next: 14 Nisan a day to remember #3 Before the Passover-feast

Dutch version / Nederlandse versie: 14 Nisan een dag om te herinneren #2 In Jezus tijd

++

Please do find also to read:
  1. 1 -15 Nisan
  2. Pesach
    Pesach, or Passover, is a major holiday in Jewish tradition, and is one of the three pilgrimage holidays, along with Sukkot and Shavuot.
  3. Korban Pesach
    The Passover sacrifice (Hebrew: korban Pesakh קרבן פסח ), also known as the “sacrifice of Passover“, the Paschal Lamb, or the Passover Lamb, is the sacrifice that the Torah mandates to be brought on the eve of Passover, and eaten on the first night of the holiday with bitter herbs and matzo.
  4. Around the feast of Unleavened Bread
  5. Observance of a day to Remember
  6. A new exodus and offering of a Lamb
  7. Day of remembrance coming near
  8. Bread and Wine
  9. Jesus memorial
  10. Anointing of Christ as Prophetic Rehearsal of the Burial rites
  11. A Great Gift commemorated
  12. Servant of his Father
  13. Slave for people and God
  14. A Messiah to die
  15. Manifests for believers #4 Eucharist
  16. Not bounded by labels but liberated in Christ
  17. Not making a runner
  18. Worship and worshipping
  19. Peter Cottontail and a Bunny laying Eastereggs

+++

  • Preparations for the Passover Meal – Luke 22: 7-13 (shalommysticwind.wordpress.com)
    The story of the preparations for the Passover Meal is itself introductory to the account of the Last Supper in Luke 22: 14-23.
    +
    The sacrificing of the Passover lamb (Lk 22: 7b) was not done on the first day of the Unleavened Bread (that is, on 15th of Nisan) but on the previous day (that is, on 14th of Nisan). In Luke 22: 7a therefore, “the day of Unleavened Bread” by itself would mean “the first day of Unleavened Bread,” namely, 15th of Nisan, but the addition in Luke 22: 7b would point to 14th of Nisan.
  • Conspiracy of Jews against Jesus – Luke 22: 1-2 (shalommysticwind.wordpress.com)
    Luke identifies the feast of the Passover with the feast of the Unleavened Bread; and the Lukan time reference is more generic as compared with the Markan precise dating. The Passover feast, which was celebrated on 14th – 15th of Nisan, was the solemn, yearly commemoration of the Exodus of Israel from Egypt. The feast of the Unleavened Bread, originally a harvest festival, was held from 15th to 21st of Nisan. Eventually these two feasts were closely linked together and were virtually identified, and the celebration lasted from 15th to 21st of Nisan.
  • Yeshua’s One Year Ministry. (workofheartandsoul.wordpress.com)
    Yeshua’s ministry on this earth was approx. one year-long {or possibly even exactly 70 weeks going by the book of Daniel prophecies} and not the 3.5 years that many churches claim. The premise for this is that the Passover Lambs were to be 1-year-old and lamb’s are born in the spring. One year later they would still be young and in the prime of their life, when they are sacrificed. 3.5 year old male sheep are called Rams, not lambs. ;)  Now Yeshua was not a 1-year-old when he was executed, but His ministry was. And you couldn’t be a “Rabbi” until you were in your 29th year of age. (Eastern cultures your count age from birth, so you are born 1-year-old. And with Yeshua’s birthday being Nisan 1, he would be in his 29th year when He became a Rabbi and called disciples to follow Him.)
    +
    Events of Yeshua…

Yeshua’s had the seder and Pesach meal with his disciples in the upper room, on the proper day given by God! Which began at sunset that Tuesday night. Yeshua was then taken from the Gathsemene, tried at night (illegally), brought before Pilate,  flogged and beaten.

Passover: In Bible Times

  • Red Letter Year: 2/25 (mikeraburn.com)
    On the first day of the Festival of Unleavened Bread, when the Passover lamb is sacrificed, Jesus’ disciples asked him, “Where do you want us to go to prepare the Passover meal for you?”
    +
    Sharing this meal with Judas shows us what loving one’s enemy looks like, what the Gospel itself looks like when put into practice.
  • Symbols and Signs – The First day of the Year # 9 (cfcspn.com)
    An eight-day celebration staring with the sacrifice, the feast of unleavened bread is to be celebrated forever, and as a memorial to mark this festive event. It is to be a  mark of the past and the symbol of the future laid out for the nation, upon the return of their King.  It is a show of victory in the face of their enemies that there is a God in Israel, a God capable of delivering His people from the most powerful of enemies.
    +
    Signs and Symbols — Passover # 2

    It was God’s shadow of an event to come in the far future, one they were to prepare for, when God would send to die on behalf of the world a son according to the promise made to Adam. The day and date of this event was never to be forgotten, for upon the fulfillment the day, the nation were to recognize the man and savior God sent to die on behalf of the world.

  • Knowing what is when no one else does (evanlaar2013.wordpress.com)
    Jesus did a “word of knowledge
  • Matthew 25-26 (mybiblereadingplan.wordpress.com)
    And as they were eating, Jesus took bread, and blessed it, and brake it, and gave it to the disciples, and said, Take, eat; this is my body. And he took the cup, and gave thanks, and gave it to them, saying, Drink ye all of it; For this is my blood of the new testament, which is shed for many for the remission of sins. But I say unto you, I will not drink henceforth of this fruit of the vine, until that day when I drink it new with you in my Father’s kingdom.

14 Nisan een dag om te herinneren #2 In Jezus tijd

Twee dagen vóór Pascha

Twee dagen nadat Jezus op de Olijfberg tegenover de tempel zat en Petrus, Jakobus, Johannes, en Andreas hem persoonlijk hadden gevraagd om hen te vertellen wanneer de dingen van de eindtijden zouden komen en wat de tekenen zouden zijn van die dingen welke allemaal zouden worden vervuld zou zijn, zalfde een vrouw vooraf Jezus zijn lichaam voor het begraven.

„1 Nu was na twee dagen [het feest van] Pascha en het ongedesemde brood: en de belangrijkste priesters en de schrijvers streefden er naar hoe zij hem zouden kunnen nemen met subtiliteit, en hem doden: 2 want zij zeiden: ‘opdat tijdens het feest er geen tumult van de mensen zal zijn.’“ (Markus 14:1-2 ASVV)

„12 En op de eerste dag van ongedesemd brood, wanneer zij Pascha offerden, zeiden zijn discipelen tegen hem, waar wilt u dat wij gaan en [alles] klaarmaken zodat u het Pascha mag eten? 13 En hij zond twee van zijn discipelen, en zei tegen hen: ‘ga in de stad, en u zult er een man ontmoeten die een waterkruik draagt: volgt hem; 14 en waar ook hij mag binnen gaan, zeg daar aan de meester van het huis’: de Leraar zegt, ‘waar is mijn gastenkamer, waar ik het Pascha zal eten met mijn discipelen?’ 15 En hij zelf zal u een grote hoger gelegen ruimte tonen, gemeubeld [en] klaar: maak het daar voor ons klaar.’ 16 En de discipelen gingen vooruit, en kwamen in de stad, en vonden [het] zoals hij had gezegd: en zij maakten Pascha klaar. 17 Toen het avond was kwam hij met de twaalf.“ (Markus 14:12-17 ASVV)

De discipelen wisten dat dit een voorbereidingsdag voor de viering van de Overgang of Pascha was! Het was niet Pascha zelf maar de voorbereiding, één dag vóór Pascha, maar deel van de vieringsdagen! Die avond deed Jezus iets opmerkelijk wat van de veertiende Nisan iets speciaal maakte. Terwijl zij aten, nam Jezus brood, sprak een dankzegging uit en brak het. Daarna gaf hij het aan zijn discipelen, terwijl hij zei: „neem het; dit is mijn lichaam.“ Dan nam hij een beker of kop, gaf dank en bood het aan hen aan, en zij allen dronken van die beker waarvan Jezus zei dat het zijn bloed was “van de overeenkomst, die voor velen wordt uitgegoten.“ Hij zei aan hen. „Ik vertel u de waarheid; Ik zal niet opnieuw van het fruit van de wijnstok drinken tot die dag wanneer ik het opnieuw in het koninkrijk van God drink.“

„21 Want de Mensenzoon gaat, zoals het over hem wordt geschreven: maar wee de man door wie de Mensenzoon wordt verraden! Het was beter voor die mens als hij niet geboren was geweest. 22 En aangezien zij aten, nam hij brood, en toen hij het had gezegend, brak hij het, en gaf het aan hen, en zei: ‘Neemt gij: dit is mijn lichaam.’ 23 En hij nam een kop, en toen hij dank had gegeven, gaf hij deze aan hen: en zij dronken er allen van. 24 En hij zei tot hen: ‘Dit is mijn bloed van de overeenkomst, dat voor velen wordt uitgegoten. 25 Waarlijk, ik zeg tot u, ik zal niet meer drinken van het fruit van de wijnstok, tot die dag wanneer ik het opnieuw zal drinken in het Koninkrijk van God.’ 26 Toen zij een hymne hadden gezongen, gingen ze naar buiten naar de Olijfberg.“ (Markus 14:21-26 ASVV)

Besef dat het uur was gekomen, de Dag van de Voorbereiding en het Breken van het Brood

File:Kiddush cup and matza Toronto Ontario Canada.jpg

Kiddush beker en matza – Foto: Vancouver Ghost

Later herinnerden de apostelen die specifieke dag dat Jezus samen met hen het brood had gebroken en de wijn had gedronken na zijn zegen. Ook zij namen daarna tezamen met hun medegelovigen het gebroken brood als een handeling die hernomen moest worden ter herinnering van Jezus.

„23 Want ik ontving van de heer datgene dat ik ook aan u overleverde, dat de heer Jezus in de nacht waarin hij werd verraden brood nam; 24 en toen hij dank had gegeven, hij het brak, en zei: ‘Dit is mijn lichaam, dat voor u is: doet dit in herinnering van mij.’ 25 Op gelijkaardige wijze nam hij ook, na avondmaal, de kop {beker}, zeggende: ‘Deze kop is de nieuwe overeenkomst in mijn bloed: doe dit, zo vaak als gij [dit] drinkt, in herinnering aan mij. 26 Want zo vaak gij dit brood eet, en deze kop {beker} drinkt, verkondigt gij de dood van de heer tot hij komt. 27 Wie maar ook het brood zal eten of van de kop {beker} van de heer zal drinken op een onwaardige manier, zal zich schuldig maken aan het lichaam en het bloed van de heer. 28 Maar laat een mens bewijzen, en laat hem zo van het brood eten, en drinken van de kop {beker}. 29 Voor hij dat eet en drinkt, eet en drinkt oordeel tot zichzelf, als hij het lichaam niet onderscheidt.“ (1 Korintiërs 11:23-29 ASVV)

Wat vertelt ons de lezing van de Bijbel? Sommigen kunnen denken dat er een tegenspraak is tussen de synoptische evangelies van Mattheüs, Markus en Lukas met het verslag van Johannes! Maar zij zijn allen in overeenkomst – allen in overeenstemming – dat het nog geen Pascha was!

„Nu vóór het feest van de Overgang {of Pascha}, Jezus wetende dat zijn uur was gekomen dat hij uit deze wereld zou moeten vertrekken naar zijn Vader en daar hij de zijnen, die in de wereld waren liefhad, hield hij van hen tot het einde toe.“ (Johannes 13:1 ASVV)

„Zij leiden Jezus daarom van Kajafas naar het Praetorium {pretorium/ gerechtsgebouw/ rechthuis}: en het was vroeg; en zij zelf gingen niet in het Praetorium binnen, zodat zij niet zouden kunnen worden verontreinigd, maar het Pascha zouden kunnen eten.“ (Johannes 18:28 ASVV)

„Nu was het de Voorbereiding van de Overgang {Pascha}: het was ongeveer het zesde uur. En hij zei tot de Joden: ‘Ziehier, uw Koning!’ “ (Johannes 19:14 ASVV)

„De Joden daarom, omdat het de Voorbereiding was, dat de lichamen niet op de paal op de Sabbat (voor de dag van die Sabbat was een hoogdag) { (daar het nog wel een grote sabbat was,)} zouden moeten blijven, voegen aan Pilatus dat hun benen zouden mogen gebroken worden, en [dat] zij zouden kunnen worden weggehaald.“ (Johannes 19:31 ASVV)

Aangezien de discipelen wisten dat 14 Nisan „voorbereidingsdag“ was, kwamen zij daarom naar Jeshua {Jezus} na zonsondergang, aan het begin van 14Nisan, en vroegen hem waar hij hen voorbereidingen wilde treffen voor het aanstaande Overgangsfeest of Pascha, dat natuurlijk 15 Nisan was, nadat de Pascha lammeren geslacht waren op 14 Nisan. Die lammeren werden naar zonsondergang toe gedood: „bij het dalen van de zon“ [aangezien het in de tegenwoordige tijd staat daalde deze van de middaghemel, niet in de verleden tijd] (Deuteronomium 16:6).

“maar op de plaats, die Jahweh, uw God, zal uitverkiezen, om er zijn Naam te vestigen, moet gij tegen de avond, bij het ondergaan der zon, het Pascha slachten, op de tijd, dat gij uit Egypte getrokken zijt.” (Deuteronomium 16:6 CANIS)

Klassieke huisvesting van Essenen, ook gekend als Qumran-sekte, en één van de grotten van de Dode Zee-rollen.

Als Pascha inderdaad het begin van 14 Nisan was, dan wachtten de discipelen wel tot het ‘allerlaatste ogenblik’ om Jeshua vragen te stellen over het maken van voorbereidingen voor dat Overgangsfeest of Pascha! Zulk een theorie houdt geen steek en zou niet volgens het Joodse gebruik overeenstemmen. Miriam of Maria, de moeder van Jezus behoorde tot Essenen, een sekte van Tweede Tempel Judaïsme, die zeer godsvruchtig was. Zij hadden sterk het geloof in gemeentelijkheid en verplichting aan een strikte naleving van Sabbat en heilige dagen. Essenen verkozen om geen slaven te bezitten, maar elkaar te dienen en hielden communale vergaderingen, maaltijden en godsdienstige vieringen. Zij waren Joden door nationaliteit – erkenden Mozes en geloofden dat hij wetten had ontvangen die allen ernstig moesten waarnemen en opvolgen. Jeshua de Nazarener (die vandaag beter als Jezus is gekend) was grootgebracht door zijn moeder in die Essener traditie en was aldus gewoon om deze hoogdagen als belangrijke feestdagen te houden.

+

Voorgaand: 14 Nisan een dag om te herinneren #1 Oorsprong

Vervolg: 14 Nisan een dag om te herinneren #3 Voor het Overgangsfeest

Engelse versie / English version: 14 Nisan a day to remember #2 Time of Jesus

++

Vindt ook:

  1. Dienaar van zijn Vader
  2. Teken van het Verbond
  3. Een Messias om te Sterven
  4. Een Feestmaal en doodsherinnering
  5. Jezus laatste avondmaal
  6. Eucharistische vieringen
  7. Breken van het Brood + Aanbidden, Aanbidding, Eredienst en Gebed
  8. Zalving van Christus als profetische repetitie van de begrafenisrituelen
  9. Een Groots Geschenk om te herinneren
  10. Liefdemaaltijden

14 Nisan een dag om te herinneren #1 Oorsprong

14 Nisan een dag om te herinneren

De laatste dag in het leven van Jeshua, Jezus Christus

De dag dat Jezus (Jeshua de Nazareen) werd geleid van Kajafas (of Kajefas; oorspronkelijk: Jozef Qajjafa) naar het Praetorium traden de Joodse priesters niet in het Praetorium, zodat zij niet zouden kunnen ‘vervuild worden’, maar het Passover of het ‘Overslaan’ of ‘Voorbijgaan’, de Pasach,  Pascha of Pesach zouden kunnen eten. (Johannes 18:28)

Christus voor hogepriester Kajafas – Matthias Stom

“Jezus werd van Kajafas naar het pretorium gebracht. Het was nog vroeg in de morgen. Zelf gingen ze niet naar binnen, om zich niet te verontreinigen voor het pesachmaal.” (Johannes 18:28 NBV)

Reeds eerder die dag, toen de duisternis was gekomen hadden Jezus en zijn nauwste vrienden de gelegenheid waargenomen om samen te komen in een bovenkamer in de stad. Tussen de twee avonden hadden Jezus en zijn discipelen aan de traditie gehouden en zich aan de Wet van God gehouden met zich voor te bereiden om het Pascha Lam te doden.

Jezus had zich herinnerd dat Jehovah aan Mozes en Aaron in het land van Egypte had gesproken dat deze maand Nisan voor hen het begin van maanden moest zijn. Zo werd het de eerste maand van het jaar voor de Mensen van God. Op de tiende dag van deze maand, hadden de mensen in de tijd van Mozes, toen zij nog slaven in Egypte waren,elk van hen een lam moeten nemen, volgens hun vaders’ huizen, een lam voor een huishouden; en als het huishouden voor een lam te klein was, dan moesten hij en zijn buur naast zijn huis er een nemen volgens het aantal zielen (= mensen). De mensen van Mozes moesten een lam zonder smet kiezen, een éénjarig mannetje. Zij moesten het tot de veertiende dag van de zelfde maand houden; en de gehele assemblage van de congregatie van Israël moest toen het bij valavond doden. Daarna moesten zij wat van het bloed nemen, en het uitstrijken op twee deurposten, en op de lateibalk, op de huizen waarin zij het vlees, dat zij met vuur geroosterd hadden met bittere kruiden (o.a. mierikswortel), en dit met ongedesemd brood gingen eten. Het mocht niet rauw worden gegeten, noch gekookt met water, maar moest geroosterd worden met vlammen; met haar hoofd, haar benen en haar ingewanden, en romp aan één stuk, mocht er niets van haar tot de volgende ochtend overblijven. Datgene dat toch nog overbleef in de ochtend moest met vuur worden opgebrand of op de Sheol (sheool/Sjeool of hel of ‘dodenrijk’, de brandende plaats voor lijken uit een stad) worden geplaatst om daar door de vlammen verteerd te worden.

„1 en Jehovah sprak tot Mozes en Aaron in het land Egypte, zeggende 2 ‘Deze maand zal voor u het begin van de maanden zijn: het zal de eerste maand van het jaar voor u zijn. 3 Spreek jullie tot geheel de congregatie van Israël, zeggende, “Op de tiende [dag] van deze maand zullen zij aan hen elke man een lam nemen, volgens hun vaders’ huizen, één lam voor elk huishouden: 4 en als het huishouden te weinig voor een lam is, dan zullen hij en zijn buur tezamen één nemen volgens het aantal zielen {aanwezigen}; volgens elke man zijn etenslust {honger} {naar wat eenieder gewoon is te eten} 5 Uw lam zal zonder smet zijn , een eenjarig mannetje: Jij zal het van de schapen nemen, of uit de geiten nemen: 6 en jij zal het tot de veertiende dag van de zelfde maand houden; en de gehele assemblage van de congregatie van Israël zal het bij valavond {avondschemering} doden. 7 En zij zullen van het bloed nemen en zullen het op de twee zij-posten {deuromlijsting} en op de latei {lateibalk/bovendorpel}, op de huizen bestrijken, waarin zij het zullen eten. 8 En zij zullen het vlees in diezelfde nacht moeten eten, gebraden met vuur, en ongedesemd brood; met bittere kruiden zullen zij het eten. 9 Eet het niet rauw, noch gekookt met water, maar geroosterd met vuur; haar hoofd met haar benen en met de ingewanden daarvan. 10 En gij zal niets van haar tot de ochtend laten blijven; maar dat wat overblijft tegen de ochtend zult gij verbranden met vuur.“ (Uittocht of Exodus 12:1 – 10 ASVV)

De oproep van de Aller Hoogste om de plaag van dood te vermijden

De Allerhoogste god had tot Mozes een oproep gedaan om alle oudsten van Israël bijeen te roepen en opdracht te geven zich terug te trekken en hun familieleden te vragen om lammeren volgens hun families te voorschijn te halen en te nemen, en de lammeren te doden als Passover of een teken van ‘Voorbijgaan’, later gekend als het Pascha. Omdat de God die deuren moest overslaan die met een bos van hyssop (Marjolein of Origanum maru) met het lamsbloed gekenmerkt waren werd dat teken een verbondsteken. Het bloed van het lam, bij de bovendorpel en twee deurlijsten was het teken voor Jehovah dat die huizen konden gepasseerd worden bij de vergelding voor de Egyptenaren. Wanneer Hij het bloed op de latei en op twee deurposten zag, ging Jehovah de deur voorbij, en stond Hij de vernietiger niet toe om die gemerkte huizen binnen te gaan om daar de mensen te treffen. Iedereen had bij de voorgaande plagen de tijd gekregen om een keuze te maken, voor de farao en zijn goden of voor de God der goden, de Almachtige Elohim Jehovah.

Passover (doorpost)

Het beschilderen van de deurposten met bloed van een smetteloos lam

Voor het gehele Volk van God is het belangrijk om die nacht te herinneren toen de God de kinderen van Israël redde. Jehovah eiste om deze gebeurtenis te herdenken als voor een verordening aan hen en aan hun zonen voor altijd waar te nemen. Het „voor altijd“ betekent dat het ook nog vandaag in de 21ste eeuw zo zou moeten gebeuren. In de tijd van Mozes vertelde God hen op het tijdstip dat zij aan het land zouden komen dat Jehovah hen ging geven, zoals Hij beloofd had, dat zij deze dienst zouden blijven houden. Hij vertelde hen dat het zal gebeuren dat wanneer hun kinderen hen zouden vragen, `wat bedoel je met deze dienst?’ Dat zij zullen zeggen `het is het offer van de Pascha van Jehovah, die over de huizen van de kinderen van Israël in Egypte heen ging, toen hij de Egyptenaren sloeg, en onze huizen spaarde. ‘“

„21 Mozes verzocht toen alle oudsten van Israël, en zei tot hen,’Kom te voorschijn en neem uw lammeren volgens uw families, en doodt het Pascha. 22 En gij zult een bos van hyssop nemen en zal het in het bloed dat in het bassin is deppen, en slaan op de latei en de twee zijkanten met het bloed dat is in het bassin; en niemand van u zal uit de deur van zijn huis gaan tot de ochtend. 23 Voor Jehovah zal langskomen om de Egyptenaren te treffen; en wanneer hij het bloed op de latei ziet, en op de twee zijflanken, zal Jehovah de deur overslaan en zal het niet lijden onder de vernietigers die in uw huizen zouden komen om u te treffen. 24 En jij zal dit ding in acht nemen als een verordening aan jouw en aan je zonen voor altijd. 25 En het zal komen te gebeuren, wanneer jij aan het land bent gekomen dat Jehovah u zal geven, zoals Hij het u overeenkomstig beloofd heeft, dat jij deze dienst zal houden. 26 En het zal komen te gebeuren, wanneer uw kinderen zullen zeggen tot u, ‘Wat bedoel je met deze dienst?’ 27 dat gij zult zeggen, ‘Het is het offer van Jehovah Zijn Pascha, die over de huizen van de kinderen van Israël in Egypte heen ging, toen hij de Egyptenaren neersloeg, en onze huizen overleverde. En de mensen bogen het hoofd en aanbeden {brachten aanbidding} {En de mensen knielden en wierpen zich neer in verering}.“ (Uittocht of Exodus 12:21-27 ASVV)

God ging door het land van Egypte in die nacht van de eerste maand van het nieuwe jaar, en al de eerstgeboren in het land van Egypte, zowel mens als dier, op plaatsen waar er geen bloed op de huizen werd gestreken, werden gedood. Geen plaag kwam er op de mensen die naar de verordening van God hadden geluisterd.

Een bevel van de Hoogste voor een dag om te herinneren

“Dit voorschrift blijft voor u en uw kinderen voor altijd van kracht.” (Exodus 12:24 NBV)

passover-story

Samen om het ongezuurd brood met het lamsgebraad te eten

Omdat God die dag eiste dat het een dag zou zijn om als een gedenkteken te zijn, dat elke gelovige het moest houden, een feest aan Jehovah, de enige God. Doorheen hun generaties hielden zij het als een feest door een verordening voor altijd, en als dusdanig vierde Jezus ook op de veertiende Nisan. De eerste dag moest er voor hen een heilige bijeenroeping zijn om gezuurd brood van de eerste dag tot de zevende dag niet te eten. Jezus zijn familie en zijn discipelen namen het feest van ongedesemd brood (Chag HaMatzot) waar. In de eerste maand, op de veertiende dag van de maand bij avond, verbruikten zij geen ongedesemd brood.

De Pascha lammeren moesten in de avond van 14 Nisan worden gedood. Dat betekent naar het eind van 14 Nisan, of in de late namiddag. De „avond“ van een dag is niet zijn begin, maar zijn einde, vóór zonsondergang (zie Uittocht 12:18, Leviticus 23:32). Merk in deze verzen op dat het Feest van Ongedesemd Brood bij de „avond“ van de veertiende Nisan begint (leidende tot in de hoog heilige dag van de vijftiende); eveneens, begon de Grote Verzoeningsdag of Grote Verzoendag (Dag van Verootmoediging/Jom Kipoer/Day of Atonement)), die de tiende dag van Tishri is, „op de negende dag van de maand bij vooravond“ (Leviticus 23:32).

“Van de avond van de veertiende dag van de eerste maand tot de avond van de eenentwintigste dag van die maand moeten jullie ongedesemd brood eten.” (Exodus 12:18 NBV)

File:Figures The Israelites Eat the Passover.jpg

De Israëlieten, het Volk van god, volgen de orders van God op en eten het Overgangsmaal – illustratie van de 1728 Figures de la Bible; geïllustreerd door Gerard Hoet (1648–1733) en anderen, en uitgegeven door P. de Hondt in Den Haag; – Bizzell Bible Collection, University of Oklahoma Libraries

“12 ‘Ik heb gehoord hoe de Israëlieten zich beklagen. Zeg tegen hen: “Wanneer de avond valt zullen jullie vlees eten, en morgenochtend brood in overvloed. Dan zullen jullie inzien dat ik, de HEER, jullie God ben.”’ 13  Diezelfde avond kwamen er grote zwermen kwartels aangevlogen, die in het kamp neerstreken, en de volgende morgen lag er overal rond het kamp dauw. 14 Toen de dauw opgetrokken was, bleek de woestijn bedekt met een fijn, schilferachtig laagje, alsof er rijp op de aarde lag. 15 ‘Wat is dat?’ vroegen de Israëlieten elkaar toen ze het zagen; ze begrepen niet wat het was. Mozes zei tegen hen: ‘Dat is het brood dat de HEER u te eten geeft.” (Exodus 16:12-15 NBV)

“27 ‘Neem dit in acht: De tiende dag van de zevende maand is het Grote verzoendag, een dag die jullie als heilige dag samen moeten vieren. Jullie moeten die dag in onthouding doorbrengen en de HEER een offergave aanbieden. 28 Je mag dan geen enkele bezigheid verrichten, want het is Grote verzoendag, waarop voor jullie ten overstaan van de HEER, jullie God, de verzoeningsrite zal worden voltrokken. 29 Wie deze dag niet in onthouding doorbrengt, zal uit de gemeenschap gestoten worden. 30 Wie die dag enige bezigheid verricht, zal ik zelf uit de gemeenschap wegvagen. 31 Je mag die dag geen enkele bezigheid verrichten; deze bepaling geldt voor jullie voor altijd, generatie na generatie, waar je ook woont. 32 Het zal voor jullie een dag van volstrekte rust zijn, die je in onthouding moet doorbrengen. Deze dag moet in volstrekte rust worden doorgebracht, vanaf de avond van de negende dag van die maand tot aan de avond daarop.’ 33  De HEER zei tegen Mozes: 34 ‘Zeg tegen de Israëlieten: “Op de vijftiende dag van de zevende maand begint ter ere van de HEER het Loofhuttenfeest, dat zeven dagen duurt. 35 De eerste dag moet je als heilige dag samen vieren; je mag dan niet werken. 36 Elk van de zeven dagen moeten jullie de HEER een offergave aanbieden. De achtste dag moet je opnieuw als heilige dag samen vieren, en ook dan moeten jullie een offergave aanbieden aan de HEER. Er zal dan een feestelijke samenkomst zijn en er mag niet gewerkt worden. 37 Dit zijn de hoogtijdagen van de HEER, die je als heilige dag samen moet vieren en waarop jullie de HEER een offergave moeten aanbieden, brandoffers, graanoffers, vredeoffers en wijnoffers, al naar gelang voor een bepaalde dag is voorgeschreven.” (Leviticus 23:27-37 NBV)

+

Vervolgt: 14 Nisan een dag om te herinneren #2 In Jezus tijd

Engelse versie / English version: 14 Nisan a day to remember #1 Inception

Pascha at home

Pascha thuis (Photo credit: jimforest)

++

Vindt ook:
  1. 1 -15 Nisan
  2. 14 Nisan, de avond om Christus Zijn predikingswerk te herinneren
  3. Rond het Paasmaal
  4. Het Avondmaal des Heren
  5. Een Messias om te Sterven
  6. Een Groots Geschenk om te herinneren
  7. Voorbereidingstijd tot een herinneringsmoment
  8. Zalving van Christus als profetische repetitie van de begrafenisrituelen
  9. Geen Wegvluchter
  10. Donderdag 9 April = 14 Nisan en Paasviering 11 April
  11. Joodse Wetten en Wetten voor Christenen
  12. Niet gebonden door labels maar vrij in Christus
Aanverwant kan u ook lezen:
  1. Kerst en wenslampions
  2. Een Konijn dat Paaseiren legt
  3. De Wederkomst en de Eindtijd #5 De Verlosser uit de hemel
  4. Het scheuren van het voorhangsel
  5. Onvergeeflijke zonde en berouw

+++

Verder aangeraden lectuur:

Pesach en het feest van het Ongedesemde brood (Pesach en Matsot)

(Exodus 12:1-27 en Leviticus 23:4-7)

De viering van Pesach (Joods paasfeest) herinnert aan de uittocht uit Egypte. Op de veertiende dag van de eerste maand wordt het pesachoffer bereid. Tegenwoordig begint deze viering ’s avonds met de sedermaaltijd. Ieder onderdeel van deze maaltijd herinnert aan de slavernij in Egypte en de uittocht naar het beloofde land. Na Pesach eet men zeven dagen lang matses, brood dat geen gist bevat, omdat Mozes en de IsraÎlieten dit ook aten vlak voor hun vlucht uit Egypte. Dit wordt het feest van het Ongedesemde brood genoemd. Op de eerste dag van die week werd de eerste opbrengst van de gersteoogst geofferd als teken dat het oogstseizoen kon beginnen.

Pesach
De viering van Pesach (Pasen) herinnert aan de uittocht uit Egypte. In de Tora wordt in het boek Exodus verteld dat Mozes de opdracht van God kreeg om de joden uit Egypte te leiden. De Farao, de koning van het Egyptische rijk, wilde de joden, die als slaven leefden, niet laten gaan. Pas nadat er tien plagen over Egypte gekomen waren, liet hij de joden vrij. Het is een opdracht om het verhaal van de uittocht uit Egypte van geslacht op geslacht over te leveren.
+
Aan de vooravond van Pesach vindt thuis de sederavond plaats. Te voren is het hele huis ‘desem-vrij’ gemaakt, dit is het zogenaamde kasjeren.

hagada 090B094

Hagada – Joods Historisch Museum

Seder hagada sjel pesach
Amsterdamse hagada met commentaar van Abrabanel en kopergravures

Pèsach (Pascha) of Chag haMatsot (Feest der Ongezuurde Broden)

De kerkelijke feesten zoals Kers, Goede Vrijdag, Pasen en Pinksteren zoals wij die als christenen vieren hebben hun oorsprong in het Oude Testament. Nergens in de Bijbel wordt echter opgedragen om Kerst of Pinksteren en Pasen te vieren.  God  geeft in Leviticus 23: 2 de opdracht aan Mozes:  ‘Zeg tegen de Israëlieten: “Dit zijn de hoogtijdagen van de HEER, die je als heilige dagen samen moet vieren. Dit zijn Mijn hoogtijdagen.

De joden en de Messiasbelijders vieren de bijbelse feesten nog steeds zoals ze opgedragen zijn om te vieren. De kerkelijke feesten zijn echter nauw verbonden met de Bijbelse feesten.
+

Pesach duurt 7 of 8 dagen en begint op de 15e dag van de maand Nisan en valt altijd in onze maanden maart of april. Nadat het huis grondig gereinigd is, om alles waar gist in zit, goed op te ruimen begint het feest op sederavond. Op deze avond wordt een maaltijd volgens een vast patroon genuttigd en men gebruikt daarvoor speciale borden, de zogenaamde sederschotel.  Op deze schotel ligt een ei, een symbolisch bot van een lam,bittere kruiden( Maror, symbool voor de onderdrukking in Egypte) en Charoset (een zoet Joods gerecht dat de leem en de klei symboliseert waar de joden stenen van moesten bakken en zit wat rode wijn door als symbool voor het bloed dat tijdens de slavernij gevloeid is)

Feest van Pesach en het ongedesemd brood
marcus 14,paasfeest,feest van het ongedesemd brood,list om jezus gevangen te nemen,scherpe controle van de romeinen,pilatus in jeruzalem,simon,flesje nardusolie,geld ten goede van de armen,er zullen steeds armen zijn,geen kritiek geven op vrouw die goed doet,ik ben er nog voor korte tijd,het was erover voor judas,zoek de man met de kruik,zaal is gereserveerd,paasmaal voorbereiden,judas is beklagenswaardig,zegent het brood,dankt voor de beker wijn,de wijn is mijn bloed,bloed van het verbond,pas weer wijn drinken in het koninkrijk van god,radeloosheid als de herder wegvalt,verstrooidheid zonder leider,voorgaan naar galilea,petrus en het gekraai van de haan,abba is vader,simon petrus,door iedereen verlaten,godverlaten,judas komt met een gewapende bende,het oor van de knecht van hogepriester,gevangen,veel kansen waren er in de tempel om jezus gevangen te zetten,sanhedrin,valse verklaringen geven geen rechtsgrond,de bevestiging door jezus zelf van zijn messianse taak leidt tot,godslastering wordt gestraft met steniging bij de joden,petrus ontkent zijn verbonden zijn met jezusDe volgende dag zou het feest van Pesach en het ongedesemd brood beginnen en de hogepriesters en Schriftgeleerden zochten een list om Jezus van kant te maken. Dit kon zeker niet tijdens het feest want dan zou het volk in opstand komen zoals vaker gebeurde met Pasen. Juist daarom was er verscherpte militaire controle in Jeruzalem en was Pilatus ter plaatse met zijn cohorte uit Caesarea.marcus 14,paasfeest,feest van het ongedesemd brood,list om jezus gevangen te nemen,scherpe controle van de romeinen,pilatus in jeruzalem,simon,flesje nardusolie,geld ten goede van de armen,er zullen steeds armen zijn,geen kritiek geven op vrouw die goed doet,ik ben er nog voor korte tijd,het was erover voor judas,zoek de man met de kruik,zaal is gereserveerd,paasmaal voorbereiden,judas is beklagenswaardig,zegent het brood,dankt voor de beker wijn,de wijn is mijn bloed,bloed van het verbond,pas weer wijn drinken in het koninkrijk van god,radeloosheid als de herder wegvalt,verstrooidheid zonder leider,voorgaan naar galilea,petrus en het gekraai van de haan,abba is vader,simon petrus,door iedereen verlaten,godverlaten,judas komt met een gewapende bende,het oor van de knecht van hogepriester,gevangen,veel kansen waren er in de tempel om jezus gevangen te zetten,sanhedrin,valse verklaringen geven geen rechtsgrond,de bevestiging door jezus zelf van zijn messianse taak leidt tot,godslastering wordt gestraft met steniging bij de joden,petrus ontkent zijn verbonden zijn met jezus

Op de eerste dag van het feest van het ongedesemde brood werd het paaslam geslacht en Jezus zond twee leerlingen uit om de man met de kruik op te zoeken en hem te vragen waar de zaal was die gereserveerd was voor het Pesachmaal. Hij zal je de bovenzaal wijzen waar alles al klaar staat en maak daar het eetmaal klaar. Bij valavond kwam Jezus met zijn leerlingen aanliggen voor de maaltijd.

Pesach, of Joodse Pasen

één van de drie pelgrimsfeesten, samen met Soekot en Sjavoeot. In vroegere tijden, toen de Heilige Tempel er nog stond, kwam het hele Joodse volk tijdens deze feesten naar Jeruzalem om er dierlijke en graanoffers te brengen. Sinds de verwoesting van de Tempel zijn er een aantal tradities behouden gebleven, zonder de bedevaart en de offers. Ook zijn er veel nieuwe tradities aan toegevoegd.
Pesach begint op de 15e dag van de Hebreeuwse maand niesan (meestal in april), duurt zeven dagen en wordt gevierd om de uittocht uit Egypte te herdenken – een van de belangrijkste verhalen uit de geschiedenis van het Joodse volk en de westerse cultuur.
+

Pesach wordt ook wel het vrijheidsfeest genoemd en dit aspect van het feest wordt in de rituelen en gebeden benadrukt: de uittocht van slavernij naar vrijheid symboliseert lichamelijke en spirituele bevrijding en het streven van de mens om vrij te zijn.

Een ander belangrijk aspect van dit feest is de saamhorigheid binnen de familie. Op de vooravond van het feest, de sederavond, die zo wordt genoemd vanwege de viering van de rituele sedermaaltijd, verzamelt de hele uitgebreide familie zich rond de tafel. Het is ook een belangrijk Joodse gebod anderen uit te nodigen die geen familie hebben met wie ze het feest kunnen vieren.

Een andere naam voor Pesach is het matsefeest. Het verhaal van de uittocht uit Egypte vertelt dat de Israëlieten Egypte haastig moesten verlaten en het deeg dat ze hadden klaargemaakt had nog geen tijd gehad te rijzen, dus bakten ze er matses van, ongerezen brood. Een van de belangrijke voorschriften van dit feest is de onthouding van het eten van gerezen producten – alles dat met meel is bereid en heeft mogen rijzen, of verpakt voedsel waar meel in zit. In plaats van brood eten de Joden matses. Door religieuze (en traditionele) Joden wordt dit aspect van het feest nauwgezet nageleefd.

+

De seder – Dit is een lange ceremoniële maaltijd die op de vooravond van het feest wordt gehouden (de avond vóór de eerste feestdag). De familie verzamelt zich rond de feesttafel voor de sedermaaltijd – het lezen van de haggada en het feestmaal. De haggada is een compilatie van teksten uit de Joodse traditie – passages uit de Bijbel, uit de Misjna, commentaren en liederen, met als belangrijkste thema de uittocht uit Egypte. Het lezen van de haggada heeft als doel de Pesach-traditie over te dragen van de ene generatie op de volgende (en zo te voldoen aan het gebod in de Thora, “en gij zult uw zoon vertellen”).

Grote verzoendag (Jom Kipoer)

(Leviticus 16:12-15 en 23:27-32)

De Grote verzoendag is een dag van vasten (niet eten) en rust. Op deze dag gaat de hogepriester als opvolger van A‰ron het gedeelte van de tempel in waar de ark van het verbond staat, het allerheiligste. Hij sprenkelt bloed op en voor de verzoeningsplaat die op de ark ligt. Dit is het teken van de verzoening tussen God en zijn volk. De zonden van het volk worden bedekt (kipoer = bedekken) en staan zo niet meer tussen God en zijn volk in.

Jom Kipoer
Rosj Hasjana en Jom Kipoer worden tezamen ook wel de Jamiem Nora’iem, de ontzagwekkende dagen, genoemd. De 10 dagen vanaf Rosj Hasjana tot en met Jom Kipoer heten de dagen van inkeer. In het joodse jaar begint Jom Kipoer op de vooravond van de tiende dag van de maand Tisjri en wordt afgesloten bij het vallen van de avond van de volgende dag.

Jom Kipoer, de Verzoeningsdag, de heiligste en belangrijkste feestdag in het Jodendom.
Volgens het Joodse geloof wordt er op Jom Kipoer over ieder mens voor het komende jaar een oordeel geveld. Om de vergeving van zonden waardig te zijn, wordt deze dag gewijd aan geestelijk berouw en het voornemen het nieuwe jaar te beginnen met een schoon geweten, erop vertrouwend dat God ieder mens vergeeft die werkelijk spijt heeft van zijn wandaden.

De Drie Oogstfeesten van God
Toen Israel uit Egypte vertrok vertelde God hen dat zij hun (hoofd)ervaringen in bepaalde ceremonies moesten herdenken en dat gedurende vrije dagen. De drie grote vieringen waren Pasen, Pinksteren en Loofhutten. Zij staan ook bekend als het feest van het Ongedesemde brood, het Oogstfeest (of Wekenfeest) en het Inzamelingsfeest.

Toen Israel uit Egypte vertrok vertelde God hen dat zij hun (hoofd)ervaringen in bepaalde ceremonies moesten herdenken en dat gedurende vrije dagen. De drie grote vieringen waren Pasen, Pinksteren en Loofhutten. Zij staan ook bekend als het feest van het Ongedesemde brood, het Oogstfeest (of Wekenfeest) en het Inzamelingsfeest.

Tag Cloud

Zsion, Zion and Sion Mom Signal for the Peoples!

Thy Empire and Kingdom Zsion Come as In Heavens So on Earth. Diatheke. Matthew.6.10 ~ <<All Lives, Remainder Loves, Faiths and Hopes matter!>>

johnsweatjrblog

Doxology rooted in Theology: Nothing more, Nothing less

jamesgray2

A discussion of interesting books from my current stock A WordPress.com site

Unmasking anti Jehovah sites and people

Showing the only One True God and the Way to That God

The Eccentric Fundamentalist

Musings on theology, apologetics, practical Christianity and God's grace in salvation through Jesus Christ

John 20:21

"As the Father has sent me, so I am sending you."

The Biblical Review

Reviewing Publications, History, and Biblical Literature

Words on the Word

Blog by Abram K-J

Bybelverskille

Hier bestudeer ons die redes vir die verskille in Bybelvertalings.

Michael Bradley - Time Traveler

The official website of Michael Bradley - Author of novels, short stories and poetry involving the past, future, and what may have been.

BIBLE Students DAILY

"Be faithful unto death, and I will give you the crown of life." Revelation 2:10

God's Simple Kindness

God's Word Made Simple

takeaminutedotnet

All the Glory to God

Groen is Gezond

van zaadjes in volle grond tot iets lekkers op het bord

Jesse A. Kelley

A topnotch WordPress.com site

JWUpdate

JW Current Apostate Status and Final Temple Judgment - Web Witnessing Record; The Bethel Apostasy is Prophecy

Sophia's Pockets

Wisdom Withouth Walls

ConquerorShots

Spiritual Shots to Fuel the Conqueror Lifestyle

Examining Watchtower Doctrine

Truth Behind the "Truth"

Theological NoteBook

Dabbling into Theology

<span>%d</span> bloggers like this: