An other Christian site – Een andere Christelijke site

Posts tagged ‘Tetragram’

Luke 1 – The Nazarene’s Commentary: Luke 1:8-17 – An Angel Appears to a Priest

Luke 1:8-17 – An Angel Appears to a Priest

LK1:8 Now [something] happened while Zechariah was serving as priest before The God when it was the turn for his [priestly] division. LK1:9 Then according to the ritual of the priesthood it was his turn to burn incense[1] when he entered the temple of the LORD. LK1:10 Outside the throng of worshippers were praying at the time of the offering of incense. LK1:11 Suddenly YHWH’s angel[2] appeared on the right side of the altar of incense [in the Holy Place]. LK1:12 Now when Zechariah saw the angel he was startled and he began to tremble in fear. LK1:13 Then the angel said to him: “Do not to be frightened, Zechariah! For your prayer has been heard and your wife Elizabeth shall bear you a son and you will call his name ‘John’.[3] LK1:14 And you will become filled with joy and gladness, and many will rejoice at his birth. LK1:15 For he will be great in YHWH’s sight[4] and he will not drink wine or strong drink.[5] [Numbers 6:3] He will be filled with holy Pneuma even while in his mother’s womb. LK1:16 He will restore many of the children of Israel[6] to YHWH their God. LK1:17 He will be a forerunner before [the Messiah] in the inspiration and power of Elijah – to restore the hearts of fathers to their children [Malachi 4:5, 6] and the disobedient to the wisdom of the righteous – to get ready YHWH’s people[7] prepared for [Messiah].”


[1] His turn to burn incense: Something rotated in the priestly divisions. In the first compartment of the Temple called the Holy Place there was an incense altar before the curtain to the Most Holy. [Exodus 25:1, 2, 6; 35:4, 5, 8, 27-29; 30:34-38]

[2] YHWH’s angel: A Hebraism where the Greek could suggest YHWH originally occurred here.

[3] ‘John’: Meaning “Jehovah Has Favored” or “God’s Gift.” One of the most common names in the Western world, occurring as Juan, Yves, Ivan, Sean, etc.

[4] YHWH’s sight: It is possible the Tetragram originally occurred here.

[5] He will not drink wine or strong drink: That is, a Nazarite from birth by God’s choosing like Samson. [Numbers 6:3; Judges 13:7]

[6] He will ‘restore many of the children’ of Israel: The phrase is borrowed from Malachi 4:5-6. This foretold “restoration” by Elijah was that of Israel to their God and also between Hebrew fathers and sons.

[7] To get ready YHWH’s people: The allusion to Malachi 4:5-6 gives an inspired interpretation to the prophecy. Peter alludes to a similar “restoration” at Acts 3:21. John the Baptist would go ahead of Christ by six months to prepare Israel for Messiah’s appearance by a baptism of repentance. All of Jesus’ apostles and early disciples were most likely disciples of John first.



Luke – The Nazarene’s Commentary: Introduction to the Third Gospel

Luke 1 – The Nazarene’s Commentary: Luke 1:1-4 – A Factual and Logical Statement

Luke 1 – The Nazarene’s Commentary: Luke 1:5-7 – Zechariah and Elizabeth

Matthew 9:14-17 – The Nazarene’s Commentary: The Bridegroom and Fasting

Matthew 11:2-6 Encouragement for John and Reproach for cities 2 Imprisoned Baptist Encouraged


Additional reading

Truth, doubt or blindness

Matthew 22:34-40 – The Nazarene’s Commentary: Which Is the Greatest Commandment

Matthew 22:34-40 – Which Is the Greatest Commandment?

|| Mark 12:28-31; Luke 10:25-28

MT22:34 Having heard that Jesus had hushed the Sadducees they gathered together as a body. MT22:35 One of them educated in the Law tested Jesus, MT22:36 “Teacher, which kind of commandment is the greatest in the Law?” MT22:37 Now Jesus responded, “‘You shall love YHWH[1] your God with your complete heart, your total person, and your whole mind.’[2] [Deuteronomy 6:5] MT22:38 This is the greatest and premier commandment. MT22:39 A second [commandment] is similar, ‘You shall love your neighbor as yourself.’[3] [Leviticus 19:18] MT22:40 The entire Law, and the Prophets, hang on these two[4] commandments.”


[1] You shall love YHWH: The quote is from Deuteronomy 6:5. In the Hebrew Text (as well as the earlier versions of the Jewish Greek Septuagint) the Tetragram YHWH occurred. Whether Jesus actually uttered the Divine Name is a subject of debate. It is likely that he did not but followed the Jewish custom of substituting ADONAI or “Lord.”

[2] Your complete heart, your total person, and your whole mind: Or, KJV: all thy heart, and with all thy soul, and with all they mind. Mark 12:30 adds, “… and with your whole strength.”

[3] You shall love your neighbor as yourself: The quote is from Leviticus 19:18.

[4] Hang on these two: Or, RHM: all the law is contained; WEY: summed up in these two. Paul virtually quotes the Nazarene at Romans 13:10 and Galatians 5:14.



Matthew 22:1-6 – The Nazarene’s Commentary: Parable of Invitation to a Marriage

Matthew 22:7-10 – The Nazarene’s Commentary: Invitations after City’s Destruction

Matthew 22:11-13 – The Nazarene’s Commentary: King’s Inspection and Marriage Garments

Matthew 22:14 – The Nazarene’s Commentary: Many Invited – Few Chosen

Matthew 22:15-22 – The Nazarene’s Commentary: Caesar’s Things and God’s Things

Matthew 22:23-28 – The Nazarene’s Commentary: Sadducees Question on the Resurrection

Matthew 22:29-33 – The Nazarene’s Commentary: Resurrection Proof from Moses


Additional reading

  1. Hashem השם, Hebrew for “the Name”
  2. Jehovah Yahweh Gods Name
  3. I am that I am Ehyeh-Asher-Ehyeh אהיה אשר אהיה
  4. Spelling Yahshuah (יהשע) vs Hebrew using Yehoshuah (יהושע)
  5. Taught by God to love one another
  6. Avoiding friction and distraction in the body of Christ
  7. Not being saved by faith in Christ alone
  8. Examples of Living Faith
  9. Today’s thought “Clothing yourselves with the right attitude” (May 16)
  10. Commanded to love


Related articles

  1. True Love And Devotion To God
  2. Thou Shalt Love the Lord Thy God
  3. Most Important Commandment
  4. Your Daily Readings – Verse of the Day – Matthew 22:39 – May 4, 2019
  5. Matthew 22:35-40
  6. 2 Serious Questions for Church Leaders
  7. 5 Things the US Church Needs to Realize
  8. Some Thoughts on the Book “What’s the Least I Can Believe and Still Be a Christian?” (Post #13): Chapter 12- “Jesus’ Priority”
  9. March 5: “Christians, and the Laws of Love”
  10. The Great Commandment and Healing Prayer – An Unlikely Connection?
  11. Putting Jesus’ Commands in Context – Law or Love?
  12. God Helps Us Love
  13. Love Is Of One Piece
  14. When Emotions Become an Idol
  15. It’s time we lived Christ’s Gospel of Love with more conviction and more volume
  16. Four Things Are Found In The Life Of A Disciple
  17. Faith is a Gift
  18. Love Poems and Rejected Stones
  19. “This is love: not that we loved God, but that he loved us and sent his Son as an atoning sacrifice for our sins.” ~Apostle John
  20. Christian Characteristics
  21. Hospitality {Five Minute Friday}
  22. The Hebrew Gospel of Matthew and Other Mysteries
  23. Loving Yourself: A High Holidays Primer for Non-Jews
  24. Love Yourself, Too.
  25. To Love Ourselves
  26. Love thy neighbor
  27. Not Me
  28. Lead With Love
  29. The “chosen” people – Marilyn Armstrong
  30. Salvation to the Jews

Matthew 21:42-44 – The Nazarene’s Commentary: The Stone the Builders Rejected

Matthew 21:42-44 – “The Stone the Builders Rejected”

|| Mark 12:10, 11; Luke 20:17, 18

MT21:42 Jesus continued speaking to them: “Did you never read in the Scripture,[1] ‘A Stone which the builders rejected has become a head-corner.[2] This [head-corner stone] originates with[3] YHWH[4] and it is an awesome [head-corner] in our eyes.’[5] [Psalm 118:22, 23] MT21:43 Because of this I tell you: the Kingdom of The God will be removed from you[6] and given to a nation producing [Kingdom] fruitage.[7] MT21:44 And the person who falls upon this Stone will be shattered; but whoever [the Stone] falls on will be smashed.”[8]

Jan 31 Matthew 21 42 NKJV


[1] In the Scripture: This must irritate these theologians who prided themselves in their reading of Scripture. Jesus quotes Psalm 118:22, 23. This is significant for this psalm is sung as a hymn following the Passover. Compare also Isaiah 28:16.

[2] A head-corner: Or, KJV: head of the corner; NASB: chief corner-stone.

[3] Originates with: Or, KJV: this is the Lord’s doing.

[4] YHWH: The Tetragram occurs here in the Hebrew Text as well as the Jewish Greek Septuagint. It is doubtful Jesus uttered the noma sagrada though some believe he did.

[5] It is an awesome [head-corner] in our eyes: NEB: and it is wonderful in our eyes.

[6] Will be removed from you: Fleshly Israel will lose the “kingdom” promised to them (Exodus 19:5). Compare 1 Peter 2:4-10.

[7] A nation producing [Kingdom] fruitage: Or, RIEU: a people who produce the kingdom’s fruitage; WMS: to a people who will pay a fair rent for it. There is another “nation” who will receive the “kingdom.”

[8] Whoever [the Stone] falls on will be smashed: This may be a paraphrase of Isaiah 8:14. There is disagreement on the authority of this verse. Compare Daniel 2:34, 44 (Luke 20:18).



Matthew 21:1-3 – The Nazarene’s Commentary: Sent Ahead for a Donkey

Matthew 21:4-5 – The Nazarene’s Commentary: Your King Is Coming upon a Donkey

Matthew 21:6-9 – The Nazarene’s Commentary: Blessed the One Coming in God’s Name!

Matthew 21:10-11 – The Nazarene’s Commentary: Who Is This?

Matthew 21:12-14 – The Nazarene’s Commentary: Temple Cleansed

Matthew 21:12-14 – From a den of thieves to a house of prayer

Matthew 21:15-17 – The Nazarene’s Commentary: Out of the Mouth of Babes

Matthew 21:18-22 – The Nazarene’s Commentary: A Cursed Fig Tree a Lesson in Faith

Matthew 21:23-27 – The Nazarene’s Commentary: The Question of Authority

Matthew 21:28-32 – The Nazarene’s Commentary: Parable of Two Children

Matthew 21:33-41 – The Nazarene’s Commentary: Parable of the Vineyard


Further related

  1. Matthew 21:42

Verkiezing van Matthias

Betrayal, Great Shelford

Het veraad door Judas. – Betrayal, Great Shelford (Photo credit: TheRevSteve)

Judas Iskariot, de zoon van Simon en de beruchte apostel die Jezus verraden heeft. De bijbel verschaft weinig rechtstreekse inlichtingen over de familie en de achtergrond van Judas. Zowel hij als zijn vader werden Iskariot genoemd (Lu 6:16; Jo 6:71). Over het algemeen wordt aangenomen dat zij — gezien deze naam — uit de Judese stad Kerioth-Hezron afkomstig waren. Als dit zo is, dan was Judas onder de twaalf apostelen de enige Judeeër, terwijl alle anderen Galileeërs waren.

Judas wordt enige tijd na het Pascha in 31 G.T., ongeveer anderhalf jaar nadat Jezus met zijn bediening was begonnen, voor het eerst in de door de evangelieverslagen verschafte opsomming van de apostelen genoemd (Mr 3:19; Lu 6:16). Men mag logischerwijs aannemen dat Judas reeds enige tijd een discipel was voordat Jezus hem tot apostel aanstelde. Veel schrijvers schetsen een volledig negatief beeld van Judas, maar kennelijk was hij een tijdlang een discipel die in de ogen van God en van Jezus gunst had gevonden; alleen al zijn verkiezing als apostel getuigt hiervan. Bovendien werd hem het beheer van de gemeenschappelijke financiën van Jezus en de twaalf toevertrouwd. Hierdoor wordt te kennen gegeven dat hij destijds betrouwbaar en bekwaam was, want ofschoon Mattheüs ervaring op het gebied van geld en cijfers had, kreeg hij die toewijzing niet (Jo 12:6; Mt 10:3). Toch werd hij in- en inverdorven, waarvoor geen enkele verontschuldiging aan te voeren is. Ongetwijfeld om die reden wordt hij in de opsomming van de apostelen als laatste genoemd en als de Judas aangeduid „die hem later verraden heeft” en „die een verrader werd”. — Mt 10:4; Lu 6:16.

– it-1 blz. 1361-1365 – Inzicht, Deel 1

English: Saint Matthias, who replaced Judas Is...

Afbeelding van de Heilige Matthias, die ter vervanging van Judas Iskariot als apostel werd verkozen (Photo credit: Wikipedia)


Markus 3:16-19:

16 Tot de [groep van] twaalf nu die hij vormde, behoorden Si̱mon, die hij tevens de bijnaam Pe̱trus gaf,+ 17 en Jako̱bus, de [zoon] van Zebede̱üs, en Joha̱nnes, de broer van Jako̱bus+ (aan hen gaf hij ook de bijnaam Boane̱rges,* hetgeen Zonen van de donder betekent), 18 en Andre̱as en Fili̱ppus en Bartholome̱üs en Matthe̱üs en Tho̱mas en Jako̱bus, de [zoon] van Alfe̱üs, en Thadde̱üs en Si̱mon de Kananeeër 19 en Ju̱das Iska̱riot, die hem later verraden heeft.+

En hij ging een huis binnen.

Lukas 6:12-16: 12 In de loop van die dagen ging hij de berg op om te bidden,+ en hij bracht de gehele nacht door in gebed tot God.+ 13 Toen het echter dag werd, riep hij zijn discipelen bij zich en koos er twaalf van hen uit, aan wie hij tevens de naam „apostelen” gaf:+ 14 Si̱mon, aan wie hij ook de naam Pe̱trus gaf,+ en zijn broer Andre̱as, en Jako̱bus en Joha̱nnes,+ en Fili̱ppus+ en Bartholome̱üs, 15 en Matthe̱üs en Tho̱mas,+ en Jako̱bus, [de zoon] van Alfe̱üs, en Si̱mon, die „de ijveraar”* wordt genoemd,+ 16 en Ju̱das, [de zoon] van Jako̱bus, en Ju̱das Iska̱riot, die een verrader werd.+

Mattheüs 10:2-4:

  2 Dit zijn de namen van de twaalf apostelen:+ Als eerste, Si̱mon, die Pe̱trus* wordt genoemd,+ en zijn broer Andre̱as;+ en Jako̱bus, de [zoon] van Zebede̱üs,+ en zijn broer Joha̱nnes; 3 Fili̱ppus en Bartholome̱üs;*+ Tho̱mas+ en Matthe̱üs*+ de belastinginner; Jako̱bus, de [zoon] van Alfe̱üs,+ en Thadde̱üs;* 4 Si̱mon de Kananeeër+ en Ju̱das Iska̱riot, die hem later verraden heeft.+

Johannes 12:6;

6 Dit zei hij echter niet omdat hij zich om de armen bekommerde, maar omdat hij een dief was+ en de geldkist had+ en gewoon was het daarin gestorte geld weg te nemen.

Handelingen van de apostelen 1: 15- 26

15 In die dagen nu stond Pe̱trus te midden van de broeders op en zei (er was een schare van ongeveer honderd twintig personen bijeen*): 16 „Mannen, broeders, het schriftwoord moest vervuld worden+ dat de heilige geest+ bij monde van Da̱vid tevoren gesproken heeft over Ju̱das,+ die een gids is geworden van hen die Jezus gevangennamen,+ 17 want hij werd tot de onzen gerekend+ en kreeg een aandeel aan deze bediening.+ 18 (Deze nu heeft met het loon voor onrechtvaardigheid+ een veld gekocht,+ en met het hoofd voorover neergestort,*+ is hij met veel geluid midden opengebarsten, en al zijn ingewanden werden uitgestort. 19 Het werd ook bekend aan alle inwoners van Jeru̱zalem, zodat dat veld in hun taal Akeldama, dat wil zeggen Bloedveld, werd genoemd.) 20 Want er staat geschreven in het boek der Psalmen: ’Zijn verblijfplaats worde woest en er zij geen bewoner in’,+ en: ’Iemand anders neme zijn ambt van opzicht.’*+ 21 Daarom is het noodzakelijk dat van de mannen die met ons samenkwamen gedurende al de tijd dat de Heer Jezus onder ons in- en uitging,*+ 22 te beginnen bij zijn doop door Joha̱nnes+ en tot de dag waarop hij van ons werd opgenomen,+ een van deze mannen met ons een getuige wordt van zijn opstanding.”+

23 Derhalve stelden zij er twee voor zich: Jo̱zef, [ook] Ba̱rsabbas geheten, die de bijnaam Ju̱stus droeg, en Matthi̱as. 24 En zij baden en zeiden: „Gij, o Jehovah,* die het hart van allen kent,+ wijs degene aan die gij van deze twee hebt uitgekozen 25 om de plaats in te nemen van deze bediening en dit apostelschap,+ waarvan Ju̱das is afgeweken om naar zijn eigen plaats te gaan.” 26 Toen wierpen zij het lot+ over hen, en het lot viel op Matthi̱as; en hij werd met de elf+ apostelen gerekend.

(Nieuwe Wereld Vertaling)




Verzen 23-26

(Matthi̱as) [waarschijnlijk een verkorte vorm van het Hebr. Mattithjah, wat „Geschenk van Jehovah” betekent].

De discipel die door het lot werd aangewezen om Judas Iskariot als apostel te vervangen. Na Jezus’ hemelvaart vestigde Petrus er de aandacht op dat de psalmist David niet alleen Judas’ ontrouw had voorzegd (Ps 41:9), maar dat David ook geschreven had (Ps 109:8): „Iemand anders neme zijn ambt van opzicht”, en deed de ongeveer 120 bijeengekomen discipelen daarom het voorstel de opengevallen plaats door iemand anders te laten innemen. Jozef Barsabbas en Matthias werden ter verkiezing voorgedragen; na een gebed werd het lot geworpen, en Matthias werd gekozen. Aangezien dit slechts een paar dagen vóór de uitstorting van de heilige geest gebeurde, is dit het laatste in de bijbel opgetekende voorval waarbij men zich van het lot bediende om Jehovah’s beslissing in een aangelegenheid te weten te komen. — Han 1:15-26.

Volgens Petrus’ woorden (Han 1:21, 22) was Matthias gedurende de drie en een half jaar van Jezus’ bediening een volgeling van Christus geweest, was hij nauw verbonden geweest met de apostelen en behoorde hij zeer waarschijnlijk tot de zeventig discipelen of evangelisten die Jezus had uitgezonden om te prediken (Lu 10:1). Nadat hij was gekozen, werd hij door de gemeente „met de elf apostelen gerekend” (Han 1:26), en wanneer in het boek Handelingen onmiddellijk daarna sprake is van „de apostelen” of „de twaalf”, was Matthias daarbij inbegrepen. — Han 2:37, 43; 4:33, 36; 5:12, 29; 6:2, 6; 8:1, 14; 9:27; zie Paulus.

– it-2 blz. 274


Er bestaat geen reden eraan te twijfelen dat Matthias door God zelf werd uitgekozen. Het is waar dat Paulus na zijn bekering een zeer vooraanstaande plaats innam en veel meer arbeidde dan alle andere apostelen (1Kor 15:9, 10). Niets duidt er echter op dat Paulus persoonlijk voor het apostelschap voorbestemd was, zodat God het gebed van de bijeengekomen christenen in feite niet had verhoord, de onbezette post van Judas tot de bekering van Paulus had opengelaten en zo de aanstelling van Matthias tot louter een eigenmachtig optreden van de bijeengekomen christenen maakte. Integendeel, er zijn deugdelijke bewijzen dat Matthias door God als vervanger werd aangesteld.

Met Pinksteren kregen de apostelen door de uitstorting van de heilige geest unieke krachten; zij zijn de enigen van wie wordt gezegd dat zij pasgedoopte personen de handen konden opleggen en wonderbaarlijke gaven van de geest op hen konden overdragen. (Zie Apostel [De macht om wonderen te verrichten].) Als Matthias in werkelijkheid niet Gods keus was geweest, zou iedereen hebben gemerkt dat hij dat vermogen niet bezat. Het verslag laat echter het tegendeel zien. Lukas, de schrijver van Handelingen, was tijdens bepaalde etappen van Paulus’ zendingsactiviteit zijn reisgezel en medewerker, en het boek Handelingen weerspiegelt derhalve ongetwijfeld Paulus’ eigen kijk op de zaak en stemt daarmee overeen. Dat boek zegt dat „de twaalf” de zeven mannen aanstelden die het probleem in verband met de voedselverdeling moesten oplossen. Dit was na Pinksteren in 33 G.T., maar vóór Paulus’ bekering. Matthias wordt hier derhalve erkend als een van „de twaalf”, en samen met de andere apostelen legde hij de zeven uitgekozen mannen de handen op. — Han 6:1-6.

– it-2 blz. 577-583


Matthias was niet louter een apostel van de gemeente Jeruzalem, net zomin als de overige elf apostelen dat waren. Zijn geval ligt anders dan dat van de leviet Jozef Barnabas, die een apostel van de gemeente Antiochië (Syrië) werd (Han 13:1-4; 14:4, 14; 1Kor 9:4-6). Ook andere mannen worden „apostelen van gemeenten” genoemd in de zin dat zij als vertegenwoordigers van zulke gemeenten werden uitgezonden (2Kor 8:23). En in zijn brief aan de Filippenzen spreekt Paulus over Epafroditus als „uw afgezant [a·po′sto·lon] en persoonlijke dienaar om in mijn behoeften te voorzien” (Fil 2:25). Het is duidelijk dat deze mannen het apostelambt niet op grond van de een of andere apostolische successie bekleedden, en ook behoorden zij niet tot „de twaalf”, zoals Matthias.

– it-1 blz. 132-136

v 23: Jehovah: „Jehovah”; Hebr.: יהוה (JHWH of JHVH)

Er zijn bewijzen voor dat Jezus’ discipelen in hun geschriften het Tetragrammaton hebben gebruikt. Hiëronymus schreef in de 4de eeuw in zijn werk De viris inlustribus [Over beroemde mannen], hoofdstuk III, het volgende: „Mattheüs, die ook Levi is, en die van belastinginner apostel werd, stelde allereerst in Judea een Evangelie van Christus op in de Hebreeuwse taal en lettertekens ten behoeve van de besnedenen die gelovigen waren geworden. Wie het daarna in het Grieks heeft vertaald, staat niet voldoende vast. Bovendien is de Hebreeuwse [tekst] zelf tot op de huidige dag in de bibliotheek te Cesarea bewaard gebleven, die door de martelaar Pamphilus zo naarstig is bijeengebracht. Ook werd mij door de Nazarenen, die dit boekdeel in de Syrische stad Berea gebruiken, toestemming verleend om het over te schrijven.” (Vertaling uit de Latijnse tekst onder redactie van E. C. Richardson en uitgegeven in de serie „Texte und Untersuchungen zur Geschichte der altchristlichen Literatur”, Deel 14, Leipzig 1896, blz. 8, 9.)

Mattheüs deed meer dan honderd aanhalingen uit de geïnspireerde Hebreeuwse Geschriften. Op de plaatsen waar in deze aanhalingen de goddelijke naam stond, zal hij genoodzaakt zijn geweest getrouw het Tetragrammaton in zijn Hebreeuwse evangelieverslag op te nemen. Toen het Evangelie van Mattheüs in het Grieks werd vertaald, bleef het Tetragrammaton overeenkomstig het gebruik van die tijd onvertaald in de Griekse tekst staan.

Niet alleen Mattheüs maar alle schrijvers van de christelijke Griekse Geschriften haalden verzen uit de Hebreeuwse tekst of uit de Septuaginta aan waarin de goddelijke naam voorkomt. In Petrus’ toespraak in Han 3:22 bijvoorbeeld wordt een aanhaling gedaan uit De 18:15, waar het Tetragrammaton in een papyrusfragment van de Septuaginta uit de 1ste eeuw v.G.T. voorkomt. (Zie App. 1C [1].) Als volgeling van Christus gebruikte Petrus Gods naam, Jehovah. Toen Petrus’ toespraak op schrift werd gesteld, werd zoals dat in de 1ste eeuw v.G.T. en de 1ste eeuw G.T. de gewoonte was, het Tetragrammaton op die plaats gebruikt.

Ergens tijdens de 2de of 3de eeuw G.T. verwijderden de afschrijvers het Tetragrammaton zowel uit de Septuaginta als uit de christelijke Griekse Geschriften en vervingen het door Ku′ri·os, „Heer”, of The′os, „God”.

v 24: die het hart van allen kent: (1 Samuël 16:7):7 Maar Jehovah zei tot Sa̱muël: „Kijk niet naar zijn uiterlijk en naar zijn rijzige gestalte,+ want ik heb hem verworpen. Want [God ziet*] niet zoals de mens ziet,+ want de méns ziet datgene wat zichtbaar is voor de ogen;*+ maar wat Jehovah aangaat, hij ziet hoe het hart+ is.”*

(1 Kronieken 28:9): 9 En gij, mijn zoon Sa̱lomo, ken+ de God van uw vader en dien+ hem met een onverdeeld hart+ en met een bereidwillige ziel;+ want Jehovah doorzoekt alle harten,+ en elke neiging van de gedachten onderscheidt hij.+ Indien gij hem zoekt, zal hij zich door u laten vinden;+ maar indien gij hem verlaat,+ zal hij u voor eeuwig verstoten.+

(Jeremia 11:20)20 Maar Jehovah der legerscharen oordeelt met rechtvaardigheid;+ hij onderzoekt de nieren* en het hart.+ O moge ik uw wraak op hen zien, want aan u heb ik mijn rechtsgeding onthuld.+
(Handelingen 15:8): 8 en God, die het hart kent,+ heeft getuigenis afgelegd door hun de heilige geest te geven,+ evenals hij die ook aan ons heeft gegeven.
v 25: apostelschap: (Johannes 6:70): 70 Jezus antwoordde hun: „Heb ik niet U twaalf uitgekozen?+ Toch is een van U een lasteraar.”*+

(Lukas 6:13): 13 Toen het echter dag werd, riep hij zijn discipelen bij zich en koos er twaalf van hen uit, aan wie hij tevens de naam „apostelen” gaf:+

(Johannes 15:16): 16 GIJ hebt mij niet uitgekozen, maar ik heb U uitgekozen, en ik heb U gesteld opdat GIJ zoudt heengaan en vrucht zoudt blijven dragen+ en dat UW vrucht zou blijven, opdat wat GIJ de Vader ook vraagt in mijn naam, hij het U zou geven.+

v 26: Toen wierpen zij het lot: (Spreuken 16:33) 33 In de schoot wordt het lot neergeworpen,+ maar elke beslissing daardoor is van Jehovah afkomstig.+



The Acts Of The Sent Ones Chapter 1

Hebraic Roots Bible Book of The Acts of the Apostles Chapter 1

Nazarene Acts of the Apostles Chapter 1 v23-26 Choice of Matthias

Afrikaans: Matti′as is gekies als een van “die twaalf”

Deutsch: Da warfen sie Lose und das Los fiel auf Matthias

English: Election of the Apostle Matthias


Lees ook:

  1. Aleph als beginletter voor titels van God
  2. God over zijn Naam יהוה
  3. Belangrijkheid van Gods Naam
  4. Een Naam voor een God #6 Hoeveel Lettergrepen: YaHuWah, Yahweh, Jahwe of Jehovah
  5. Een Naam voor een God #7 Jahwe(h) niet Hebreeuws: YaHuWah, Yahweh, Jahwe of Jehovah
  6. Een Naam voor een God #8 Vergeten of weigeren: YaHuWah, Yahweh, Jahwe of Jehovah
  7. Een Naam voor een God #9 Vals geloof gevoed door vrees: YaHuWah, Yahweh, Jahwe of Jehovah
  8. Positie en macht
  9. Zalving van Christus als profetische repetitie van de begrafenisrituelen
  10. apostel die Judas verving: bt 19; it-1 134-135; it-2 274, 582-583; w93 1/8 31; w90 1/6 11
  11. een van „de twaalf” (1Kor 15:5): it-1 134-135; w93 1/8 31; w88 15/1 30
  12. naam op fundamentsteen van Nieuwe Jeruzalem: it-1 135; it-2 583


Related articles
  • The Holy Spirit-Empowered Apostles (
    It is here that Jesus completes His gospels through the Holy Spirit by filling His disciples hearts with the remainder of the knowledge that He wants all of God’s children to know in order to pursue a path of righteousness and a life filled with God moments…
    This ‘church’ gathered to pray, and then the apostle Peter addressed the gathering. He told them that Judas Iscariot’s betrayal of Jesus was a fulfilled prophecy, (Ps. 69:25), and that there was also written prophecy that mandated that the vacancy left by the death of Judas’ be filled by the appointment of a new apostle from the church. (Ps. 109:8)
  • Commemoration of the Apostle Matthias, Martyred in Colchis, and Apostolic Succession (
    The elevation of Matthias from the Seventy to the Twelve Apostles is interesting, as it is one of the first written accounts of Apostolic Succession,.
    Orthodox Christians believe in Apostolic Succession; tracing a direct line of apostolic ordination, Orthodox doctrine, and full communion of Orthodox jurisdictions from the Twelve Apostles to the current Episcopacy of the Orthodox Church. All three elements are integral to apostolic succession. It is through apostolic succession that the Church is the direct spiritual successor to the original body of believers in Christ as the Son of God, composed of the Apostles. This succession manifests itself through the unbroken succession of its bishops back to the Apostles.
  • Intro to the Book of Acts and the choosing of Judas’ replacement (
    Peter feels called to stand up and make the case that they now should allow God to choose a successor to Judas Iscariot. Notice that this is the first time in the Bible that we see Peter quote Scripture. He is now relying on the Word of God to steer him through ministry just like Jesus had demonstrated through His earthly ministry and had taught them to do.
  • Wait Upon The Lord (
    21 Therefore it is necessary to choose one of the men who have been with us the whole time the Lord Jesus was living among us, 22 beginning from Johns baptism to the time when Jesus was taken up from us. For one of these must become a witness with us of his resurrection.
    I need to remember that without the direction of the Lord my actions are simply that, my own actions, and not directed (or blessed) by Christ. It is when with grace given patience that I wait upon the direction of the Lord that His will is truly done. Consider if there are any aspects of your life that may be best served with simply waiting on the direction of the Lord.
  • Acts 1 (
    23 So they nominated two men: Joseph called Barsabbas (also known as Justus) and Matthias. 24 Then they all prayed, “O Lord, you know every heart. Show us which of these men you have chosen 25 as an apostle to replace Judas in this ministry, for he has deserted us and gone where he belongs.” 26 Then they cast lots, and Matthias was selected to become an apostle with the other eleven.
  • Lying to the Holy Spirit and the Apostles on Trial (Round 2) (
    God, who knows the heart, showed that he accepted them by giving the Holy Spirit to them, just as he did to us.
    Even better, God’s Holy Spirit intercedes for us.
  • The End of Judas Iscariot (
    We see in the tragic end of Judas plain proof of our Lord’s innocence from every charge against Him. In verse 4, Judas declared that he had betrayed “innocent blood.” If there was any living witness who could give evidence against Jesus Christ, Judas was the one. A chosen apostle of Jesus, a constant companion of His followers, and a disciple of all His teachings, both in public and in private, Judas would have known if Christ had done any wrong, either in word or in deed. And as a deserter and betrayer, it would have been in Judas’s own interest to prove Jesus guilty because it would, to some extent, excuse his own conduct if he could show that his Master was an offender or an impostor.
    We see in the unhappy end of Judas how little comfort ungodliness brings to a man at last. In verse 5, we are told that he cast down in the temple the thirty pieces of silver for which he had sold his Master and went away in remorse. That money was dearly earned, at the price of his soul, but it brought him no pleasure even when he had it, let alone when the end came. Moses had learned that the pleasures of sin are but “for a season” (Hebrews 11:25).
    An apostle of Christ, a preacher of the gospel, and a companion of Peter and John, Judas committed suicide and rushed into God’s presence unprepared. Truly, “For everyone that hath shall be given, and he shall have in abundance; but from him that hath not shall be taken away even that which he hath” (Matthew 25:29-30).
  • Monday, August 12 (
    Judas received 30 pieces of silver—the price of a slave! Judas never spent his ill-gotten sum, for he threw the money into the temple and went off and committed suicide.—Matt. 26:14-16; 27:3-10.
  • Day 76- don’t be such a Judas! (
    when we use the word ‘Judas’ to describe someone betraying us, do we have a clue what it means? These are just some of the ideas I have in my head about Judas…
  • Judas: The Last Supper (
    Judas I guess was jealous so he betrayed Jesus for some silver.

Nazarene Acts of the Apostles Chapter 1 v23-26 Choice of Matthias

Acts 1:23-26 – The Choice of Matthias

AC1:23 So they put forward two men – Joseph, the one called Barsabbas, and Matthias.
AC1:24 Then they prayed: “YHWH,[1] You know the hearts of everyone. Reveal whom You chose of these two AC1:25 to take the place of this ministry and apostleship from which Judas abandoned to follow his own course.”
AC1:26 Then they cast lots regarding the two,[2] and the lot fell upon Matthias,[3] so he was numbered with the eleven apostles.


Preceding article: Nazarene Acts of the Apostles Chapter 1

Compare with:

Election of the Apostle Matthias

The Acts Of The Sent Ones Chapter 1

Hebraic Roots Bible Book of The Acts of the Apostles Chapter 1

Find a Dutch bible translation/ Vindt een Nederlandse bijbelvertaling : Verkiezing vanVerkiezing van de apostel Matthias

Afrikaans: Matti′as is gekies als een van “die twaalf”

French : Français: Election de l’apôtre Matthias

German / Deutsch: Wahl des Apostels Matthias

[1] YHWH: Or, Lord. It is possible the Tetragram originally occurred here.

[2] Then they cast lots regarding the two: The 120 male disciples were equally divided on two qualified men. This could have led to an early division in their midst. The apostolic solution will seem strange to some, but it likely represents the stated principle of Proverbs 16:33, “The lot is thrown into the lap, but every judgment belongs to YHWH.” The Hebrews and Jews were used to the lot for the Urim and Thummim of the Israelites’ high priest wore a pocket in his priestly apron in which there were divine lots. [Compare Exodus 28:30 MOF; Numbers 27:21]

[3] The lot fell upon Matthias: According to the divine choosing, Matthias became the twelfth apostle, replacing Judas. Likely the Twelve had to be present at the outpouring of the Spirit as the Congregation or Temple was founded. [Ephesians 2:21, 22] Though some think Paul the replacement apostle there is no direct indication of such.


Additional Biblestudents note:

1. (v23) Though Mathias was one of the first to follow Jeshua the Messiah, Jesus did not appoint him personally. But Matthias who is called in the Syriac version of Eusebius “Tolmai”, not to be confused with Bartholomew (which means Son of Tolmai) who was originally one of the twelve Apostles; Clement of Alexandria says some identified him with Zacchaeus; the Clementine Recognitions identify him with Barnabas; Hilgenfeld thinks he is the same as Nathanael in the Gospel of John. This follower of Christ Jesus was an eye-witness of all his divine actions up to the very day of the Ascension and was one of the seventy-two direct disciples of Christ.

2. (v26) In politics, sortition (also known as allotment or the drawing of lots) is the selection of decision makers by lottery. The decision-makers are chosen as a random sample from a larger pool of candidates.

In ancient Athenian democracy, sortition was the primary method for appointing officials, and its use was widely regarded as a principal characteristic of democracy. It is commonly used today to select prospective jurors in common law-based legal systems.


Related articles:

Messengers of Jesus will be hated to the end of time

Manifests for believers #5 Christian Union


At other sites not connected with us:

Content with the Things Allotted unto Us

What some mortals are allotted includes, for instance, very reduced chances because of poverty: “And the people began to be distinguished by ranks, according to their riches and their chances for learning; yea, some were ignorant because of their poverty, and others did receive great learning because of their riches” (3 Ne. 6:12).

Furthermore, malevolent, human social structures have included, in the past, tragic constraints like slavery and concentration camps.

Nevertheless, we are to do what we can within our allotted “acreage,” while still using whatever stretch there may be in any tethers. Within what is allotted to us, we can have spiritual contentment. Paul described it as “godliness with contentment,” signifying the adequate presence of attributes such as love, hope, meekness, patience, and submissiveness (1 Tim. 6:6).

Feast of St. Matthias, apostle and martyr

After the Ascension of Jesus, St. Peter proposed to the assembled faithful that they choose a disciple of Christ to fill the place of the traitor Judas in the first missionary band. Lots were drawn, with the result in favor of Matthias. According to one ancient tradition, this missioner labored in Ethiopia and was martyred there. Thus did St. Matthias receive “the crown of life which God has promised to those who love him.” The Church venerates St. Matthias on an equal footing with the other Apostles, whose voices resound throughout the world, from generation to generation, giving testimony of what they saw and heard in their life with our Lord. His name is mentioned in the Canon of the Mass.


  • Commemoration of the Apostle Matthias, Martyred in Colchis, and Apostolic Succession (
    The elevation of Matthias from the Seventy to the Twelve Apostles is interesting, as it is one of the first written accounts of Apostolic Succession,. Saint Luke’s account of events in the Acts of the Apostles is;
    Elections of Patriarchs vary somewhat from jurisdiction to jurisdiction, but it is generally performed by secret ballot. The repose of a Patriarch generally triggers the appointment of a caretaker Patriarch who organises elections as soon as possible. Each Patriarchate has its own statutes governing such elections, which may take into account dioceses abroad as well as consultation with the laity. National governments are often tempted to interfere with this process, which is generally quite vigorously resisted.
  • Intro to the Book of Acts and the choosing of Judas’ replacement (
    Notice there was no “church” before the book of Acts, there was only the synagogue.
    Guzik: “Even though we read nothing more of Matthias, we should not assume he was a “dud” as an apostle; except for Peter and John, none of the original twelve are mentioned again after Acts 1. Matthias was no more of a “dud” than Matthew or Andrew or Thomas or any of the others.”
  • Acts 1-3 (
    Luke wrote to convince Theophilus, probably a Gentile official, of the certainty of the Things of Jesus Christ that had been told to him. He also wrote to provide a unity between Christ’s works in the Gospels and the apostles’ labors after His ascension. And finally, Luke wrote to show the Roman world that Christianity is not a subversive political movement. Few biblical books are as misused as the Book of Acts, and some denominations have created distinctive and divisive teachings from their interpretations.
  • The Apostles Wrote the Gospels as Eyewitness Accounts (
    When you write a book that seeks to evaluate the Gospels as eyewitness accounts, you shouldn’t be surprised to find that some critics will attack the premise that the Gospels are eyewitness accounts in the first place. Several skeptics have either emailed me or posted comments questioning whether or not the Gospels are truly eyewitness accounts. After all, the accounts are not written as first-person narratives, and there are no direct statements in the Gospels suggesting that they were written by people at the scene. Luke, for example, slips into first-person narrative for portions of his account in the Book of Acts, why don’t the other Gospel authors do something similar when writing their own “eyewitness accounts”? Why don’t these authors simply identify themselves more directly so we can understand their specific role as eyewitnesses? It’s certainly true that the authors of the Gospels take a reserved and humble approach to their own identity within the narrative, and this is not uncommon in ancient literature of the time. But there are several good reasons to believe that the Gospels are, in fact, eyewitness accounts: – See more at:
  • The Church’s Secret Weapon in Acts: PRAYER (
    In spite of insurmountable odds, they not only preached the gospel, but converted souls to Jesus throughout most of the Roman Empire by the end of Acts.
    Rapid growth. Explosive growth! Was experienced by the church in Acts. But none of this would have been possible if it weren’t for their secret weapon…..a very powerful weapon in their arsenal: Prayer.
  • The Holy Spirit-Empowered Apostles (
    This ‘church’ gathered to pray, and then the apostle Peter addressed the gathering. He told them that Judas Iscariot’s betrayal of Jesus was a fulfilled prophecy, (Ps. 69:25), and that there was also written prophecy that mandated that the vacancy left by the death of Judas’ be filled by the appointment of a new apostle from the church. (Ps. 109:8)
  • The Act of the Apostles (
    (23) And they appointed two, Joseph called Bar’sa-bas, who was surnamed  Justus, and Mat-thias.
    (24) And they prayed, and said, Thou, LORD which knowest the hearts of all men, shew whether of these two thou hast chosen,
    (25) That he may take part of this ministry and apostleship, from which Judas by transgression fell, that he might go to his own place.
    (26) And they gave forth their lots; and the lot fell upon  Mat-thi’as and he was numbered with the eleven apostles.
  • Acts of the Apostles (
    Peter proposes guidelines for nominees to take the place of Judas in the apostolic
    ministry of being a witness of Jesus’ resurrection. Two men are selected for consideration, and following prayer for the Lord to show which of the two He has chosen, lots are cast and Matthias is numbered with the eleven apostles (15-26).

Tag Cloud

Age To Come

The Lord Jesus Christ is the last Adam, not the first God-man. ~~~


I go undercover in the Jehovah's Witness Church

Jehovah's Zsion, Zion and Sion Mom Signal for the Peoples!

Thy Empire and Kingdom Zsion Come as In Heavens So on Earth. Diatheke. Matthew.6.10, Tanakh.Psalm.87 and


Doxology rooted in Theology: Nothing more, Nothing less


A discussion of interesting books from my current stock at

Unmasking anti Jehovah sites and people

Showing the only One True God and the Way to That God

The Eccentric Fundamentalist

Musings on theology, apologetics, practical Christianity and God's grace in salvation through Jesus Christ

John 20:21

"As the Father has sent me, so I am sending you."

The Biblical Review

Reviewing Publications, History, and Biblical Literature

Words on the Word

Blog by Abram K-J


Hier bestudeer ons die redes vir die verskille in Bybelvertalings.

Michael Bradley - Time Traveler

The official website of Michael Bradley - Author of novels, short stories and poetry involving the past, future, and what may have been.


"Be faithful unto death, and I will give you the crown of life." Revelation 2:10

God's Simple Kindness

God's Word Made Simple


All the Glory to God

Groen is Gezond

van zaadjes in volle grond tot iets lekkers op het bord

Jesse A. Kelley

A topnotch site


JW Current Apostate Status and Final Temple Judgment - Web Witnessing Record; The Bethel Apostasy is Prophecy

Sophia's Pockets

Wisdom Withouth Walls


Spiritual Shots to Fuel the Conqueror Lifestyle

%d bloggers like this: